แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 997

เมื่อตระหนักได้ว่าตนเริ่มผิดปกติอีกครั้ง รุ่ยอ๋องก็หันกายจากไป

หร่วนฝูอวี้จงใจเรียกเขาเอาไว้

“ท่านอ๋องเพคะ ~อย่าไป”

สีหน้ารุ่ยอ๋องมืดครึ้ม

สตรีนางนี้ ช่างไร้ยางอายเสียจริง!

เขาจะต้องเอากู่เสน่ห์นี่ออกไปให้ได้!

......

ณ จวนพลทหาร

นายหญิงเฟิ่งกลับมาจากจางโจวแล้ว

นึกไม่ถึงเลยว่าสองเดือนที่นางจากเมืองหลวงไป จะเกิดเรื่องมากมายเพียงนี้

เดิมนายหญิงเฟิ่งคิดว่า อาอิ๋งจะแต่งให้กับเฟิ่งหลินได้อย่างราบรื่น

ใครเล่าจะรู้ว่าจิ่วเหยียน เด็กคนนี้จะหัวรั้นเช่นนี้ จะต้องสอดมือเข้าไปยุ่งให้ได้

ตระกูลเฟิ่งถอนหมั้น อาอิ๋งก็หายตัวไป

“อาอิ๋งไปอยู่ที่ไหนกันแน่? ฮองเฮาเล่า? ข้าจะเข้าเฝ้าฮองเฮาได้อย่างไร?”

สะใภ้โจวซื่อประคองนางให้นั่งลง แล้วบอกนางอย่างอดทนว่า

“ท่านแม่ ท่านอย่าได้รีบร้อนไป ท่านน้าจะต้องกลับเจียงโจวอย่างปลอดภัยแล้วเป็นแน่ ฮองเฮาทรงเสด็จออกไปท่องเที่ยวที่เมืองต่าง ๆ กับฝ่าบาทแล้ว ยังไม่รู้ว่าจะเสด็จกลับมาเมื่อใด

“อีกซักครู่พอท่านพี่ออกเวรกลับมาที่จวนแล้ว ท่านค่อยคุยกับเขาอย่างละเอียดนะเจ้าคะ”

ยามเย็น เฟิ่งเหยียนเฉินกลับมาถึงจวน

นายหญิงเฟิ่งร้อนใจดั่งไฟสุม ขมวดคิ้วด้วยความกังวล

“เหยียนเฉิน เจ้าบอกความจริงมา ท่านพ่อและท่านน้าของเจ้า ถูกฮองเฮาขับไล่ใช่หรือไม่?”

ทั้งที่จิ่วเหยียนรับปากนางแล้วแท้ ๆ ว่าจะช่วยดูแลและให้เงินอาอิ๋งและลูก

เหตุใดจึงก่อเรื่องจนกลายเป็นเช่นนี้ไปได้!

เฟิ่งเหยียนเฉินตอบด้วยสีหน้าจริงจัง

“ท่านแม่ วังหลังไม่อาจก้าวก่ายงานเมืองได้ ฮองเฮาจะส่งท่านพ่อไปที่เจียงโจวได้อย่างไรกัน? นี่ล้วนเป็นพระประสงค์ของฝ่าบาท”

“เช่นนั้นท่านน้าของเจ้าล่ะ? เหตุใดการแต่งงานของท่านน้าเจ้าถึงได้...”

เฟิ่งเหยียนเฉินกล่าวแทรกอธิบายแทนเฟิ่งจิ่วเหยียน

“ท่านแม่ เรื่องนี้ข้าเองก็รู้ไม่มากนัก ทว่าข้าเห็นว่าหากท่านพ่อและท่านน้าไม่มีสิ่งใดให้ละอาย ฮองเฮาจะทรงกีกกันพวกเขาได้อย่างไร? ฮองเฮาเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของข้า และเป็นบุตรสาวที่ท่านให้กำเนิด นางจะทำร้ายท่านได้ลงหรือ?”

นายหญิงเฟิ่งเห็นด้วยกับคำพูดนี้ แต่ก็ยังเป็นห่วงน้องสาวของตน

ไม่รู้ว่ายามนี้อาอิ๋งเป็นอย่างไรบ้าง

นางจับแขนเสื้อของบุตรชาย “เหยียนเฉิน เจ้าส่งคนไปที่เจียงโจว ช่วยแม่ตามหาอาอิ๋งหน่อยเถิด”