แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 966

คนเฝ้าประตูยื่นจดหมายให้กับหลิวอิ๋ง

“นี่คือจดหมายที่ฮูหยินผู้เฒ่าฝากไว้ให้ท่าน”

หลิวอิ๋งรีบรับจดหมายมา และเปิดอ่านในทันที

---[อาอิ๋ง เหตุการณ์กะทันหันนัก เช้านี้ข้าต้องเดินทางไปจางโจว เพื่อไปร่วมฉลองวันไหว้พระจันทร์กับเวยเฉียง เนื่องด้วยระยะทางไกล จึงมิอาจรอช้าได้แม้แต่วินาทีเดียว ดังนั้นจึงมิได้บอกลากับเจ้า วันข้างหน้าหากพบเจอปัญหาใด เพียงเข้าไปในวังเพื่อพบฮองเฮา นางจักดูแลเจ้ากับเจิ้งจีเป็นอย่างดีแน่นอน]

หลิวอิ๋งอ่านจดหมายจบแล้ว ในใจรู้สึกเป็นกังวล

รีบไปกะทันหันเช่นนี้ ช่างดูมีลับลมคมในจริง ๆ!

ดูเหมือนจงใจจะหลบเลี่ยงนาง!

นางถึงขั้นสงสัยว่าจดหมายนี้เป็นความจริงหรือไม่

หลิวอิ๋งยิ้มพร้อมเอ่ยกับคนเฝ้าประตู: “พวกเจ้าน่าจะรู้ว่าข้าเป็นใคร ถึงท่านพี่หญิงไม่อยู่แล้ว แต่ข้าทำของบางอย่างหล่นอยู่ในห้องนาง ดังนั้นจึงต้องเข้าไปหาดู”

ท่าทีของบ่าวรับใช้ที่เฝ้าประตูดูแข็งกร้าว

“หากมิได้รับอนุญาตจากเจ้านาย พวกเรามิอาจให้ท่านเข้าไปในจวนได้ ท่านโปรดรอสักครู่ ให้พวกเราเข้าไปถามฮูหยินก่อน”

หลิวอิ๋งพยักหน้า

“ได้ ข้าจะรอ”

ในรอยยิ้มของนางแฝงความร้ายกาจดุจคมมีด

รออยู่สักครู่ คนที่ไปรายงานก็ออกมา

คนผู้นั้นเอ่ยกับนาง

“ฮูหยินแจ้งว่า ในจวนกำลังจัดเตรียมงานเลี้ยงวันไหว้พระจันทร์ วุ่นวายอย่างมาก หากแม่นางหลิวทำสิ่งใดร่วงหาย รอฮูหยินผู้เฒ่ากลับมาก็ค่อยมารับเอา หรือไม่ก็บอกให้รู้ว่าเป็นของสิ่งใด ฮูหยินจะให้สาวใช้ลองหาให้ท่าน”

รอยยิ้มบนใบหน้าของหลิวอิ๋งหายไปในทันที

โจวซื่อผู้นี้ แมวไม่อยู่หนูร่าเริงเชียว!

นางเป็นผู้น้อย กล้าดีอย่างไรมาขวางทางนาง!

นางต้องการเข้าไปในจวนพลทหาร ก็เพื่อจะดูว่า ท่านพี่หญิงไปจางโจวจริง ๆ หรือหลบซ่อนไม่พบนาง

ทว่าตอนนี้ แม้แต่ประตูบานนี้นางยังผ่านเข้าไปไม่ได้ ช่างน่าโมโหยิ่งนัก!

ขณะทางนี้ คนเป็นมารดาโมโหเดือดดาล

ทางบุตรสาวด้านนั้นกลับเบิกบานใจ

ภายในร้านขายอาภรณ์

เจิ้งจีถูกใจชุดดิ้นทองชุดหนึ่ง

ชุดดิ้นทอง ได้ยินชื่อก็รู้ว่า อาภรณ์นี้เป็นชุดที่ถักทอด้วยไหมทองหรือด้ายทอง

วิธีการทำจะยุ่งยากเป็นพิเศษ ต้องดึงทองคำให้เป็นเส้นไหมหรือเส้นด้ายบาง ๆ แล้วทำออกมาเป็นลวดลายที่ต้องการบนสิ่งทอ งานฝีมือเช่นนี้ อาภรณ์ที่ทำเสร็จออกมาจึงดูวิจิตรงดงาม เนื้อผ้ายังนุ่มลื่นมันวาว