แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 956

จวนพลทหาร

เฟิ่งเหยียนเฉินเห็นแก่ท่านแม่ จึงฝืนใจยอมนั่งโต๊ะเดียวกับคนที่เรียกว่าเป็นน้าหญิง

สกุลโจวก็เห็นแก่หน้าแม่สามีเหมือนกัน ไม่ถือสาเรื่องที่ผ่านมา มีไมตรีจิตรกับน้าหญิงคนนี้

สีหน้าหลิวอิ๋งแสดงออกถึงท่าทีรู้สึกผิด ยกจอกสุราลุกขึ้นมา

“เรื่องในวันนี้ เป็นเรื่องเข้าใจผิด

“พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ไม่ควรทะเลาะกันเช่นนี้

“พี่สาว อภัยให้ข้าด้วย ข้าคิดถึงเรื่องของท่านพ่อท่านแม่กับน้องชาย จึงล่วงเกินเจ้า ล่วงเกินหลานสะใภ้”

นางยกจอกสุราคารวะนายหญิงเฟิ่ง

นายหญิงเฟิ่งใจอ่อน “อาอิ๋ง เจ้าเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของข้า ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้”

นางไม่ได้เลี้ยงดูส่งทั้งสองท่านเป็นครั้งสุดท้าย เป็นสิ่งที่นางเสียใจที่สุดในชีวิต ไม่โทษที่หลิวอิ๋งต่อว่านาง ต่อหน้าทุกคน

“พี่สาว เหยียนเฉิน ข้าดื่มหมดจอก!” หลิวอิ๋งดื่มสุราในจอกจนหมด

เฟิ่งเหยียนเฉินไม่พูดอันใดตลอดมื้ออาหารครั้งนี้

จนหลังทานอาหารค่ำแล้วเสร็จ หลังจากทุกคนส่งน้าหญิงกลับไปแล้ว เขาค่อยพูดกล่อมท่านแม่

“ข้าคิดว่า น้าหญิงคนนี้ไม่ควรผูกมิตร ต่อไปท่านไปมาหาสู่นางน้อยหน่อย”

นายหญิงเฟิ่งขมวดคิ้ว

“เหยียนเฉิน อย่างไรนั่นก็เป็นน้องสาวของข้า เป็นญาติในครอบครัวเพียงคนเดียวของข้า”

เฟิ่งเหยียนเฉินยังอยากพูดอะไรอีก กลับถูกสกุลโจวห้ามไว้ “ท่านพี่ อีกไม่กี่วันก็จะเป็นเทศกาลวันไหว้พระจันทร์กันแล้ว ข้าอยากมอบของขวัญให้ท่านพ่อท่านแม่ ท่านช่วยข้าเลือกหน่อย ดีหรือไม่?”

พอกลับถึงในห้อง สกุลโจวตำหนิเฟิ่งเหยียนเฉิน

“ท่านพี่ เรื่องของท่านแม่ ท่านยุ่งน้อยลงจะดีกว่า”

“ท่านแม่หย่ากับท่านพ่อ ไม่มีที่อยู่อาศัย ตอนนี้มีน้องสาวในครอบครัวมาคนหนึ่ง แน่นอนว่าเห็นอีกฝ่ายสำคัญ”

“เจ้าตำหนิน้าหญิง ท่านแม่ไม่มีทางชอบ ไยจะให้คนอื่นมามีผลกระทบความสัมพันธ์ระหว่างพวกท่านสองแม่ลูกได้อย่างไร?”

เฟิ่งเหยียนเฉินผงกหน้า พูดปลอบภรรยา

“ข้ารู้ ข้าก็แค่ไม่ชอบน้าหญิง ที่เป็นคนเห็นแก่ผลประโยชน์ส่วนตัวคนนั้น วันนี้นางมาขอโทษ เพียงขอผ่านไปที ความจริงใจมีไม่มาก เงินทองกลับไม่น้อย”

“ดูเครื่องประดับ เครื่องแป้งที่นางนำมาให้เหล่านั้น ราวกับพวกเราอยากได้ รับของเหล่านั้นมา เห็นได้ว่าพวกเราเห็นแก่ผลประโยชน์ หากไม่รับ ก็กลืนความขุ่นเคืองนี้ไม่ลง”

“และท่านแม่ก็มือไวอีก รับเอามาแทนพวกเรา ยังให้นางอยู่ทานอาหารด้วยกัน ข้านี่...”

เฟิ่งเหยียนเฉินยิ่งคิดยิ่งโกรธ ทว่าด้วยการที่ถูกอบรมเลี้ยงดูมาดีตั้งแต่เด็ก ทำให้เขายากที่จะกระทำอันใด

สกุลโจวลูบหน้าอกของเขา “เอาล่ะท่านพี่ อย่าโกรธเลย ท่านแม่ทำอย่างไร ก็เป็นเรื่องของท่านแม่ ต่อไปเราไปมาหาสู่กับน้าหญิงน้อยหน่อยก็พอ”