แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 916

จนมาถึงเดือนสาม สภาพอากาศเริ่มอบอุ่น ดอกไม้นับพันบานสะพรั่ง

ทหารเสริมแต่ละแคว้นเข้ามาในชายแดนแคว้นหนานฉี ถูกเซี่ยวอวี้นำทัพล้อมปราบ

“ใยแมงมุม” อยู่ข้างใต้ คนอยู่ข้างบน ยากที่จะป้องกัน

เหล่าทหารแต่ละแคว้นไม่เคยเห็นกลยุทธ์การต่อสู้เช่นนี้มาก่อน กลไกกับดักที่ “รอคอย” ทหารหนานฉีก็เคลื่อนไหวลึกลับ

การยุทธ์หัวใจอยู่ที่รวดเร็ว

เซียวอวี้นำทัพด้วยพระองค์เอง ทำอันใดเด็ดขาดเฉียบคม

ทางด้านเมืองเซวียน

กองทัพพันธมิตรไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับทหารเสริมของแคว้นตนเอง

พวกเขาถูกขังสามเดือนแล้ว เสบียงอาหารยิ่งอยู่ยิ่งน้อย ไม่สามารถที่จะเลี้ยงทหารมากมายขนาดนี้แล้ว

ปล่อยแบบนี้ต่อไป ต่อให้หาเจอขุมทรัพย์เมืองเซวียน พวกเขาก็ไม่มีชีวิตได้เสพสุข

ช่วงเวลานี้ พวกเขาลองที่จะเปิดกลไกกลอนประตูเมือง

อย่างไรก็ตาม จำนวนคนมากกว่าห้าแสนคน กลับไม่มีใครสามารถเปิดกลไกได้

ซ่านชุนพาเหล่าทหาร ใช้ค้อน ใช้มีด คิดอยากฟันทำลายประตูเมือง

ทว่ากลไกผนังเหล็ก แข็งแกร่งคงกระพัน

จวนจู้กั๋วกง

ฮ่องเต้เยี่ยนเห็นกับข้าวบนโต๊ะ ก็วางตะเกียบลงอย่างแรง

พับ!

เขาถามขึ้นมา

“แค่นี้หรือ? เนื้อล่ะ!”

องครักษ์ตอบ “ฝ่าบาท เสบียงอาหารในค่ายไม่เพียงพอแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้เยี่ยนกวาดสายตามอง องครักษ์ข้างกายเขาเหล่านี้ ล้วนผอมไปมาก

ปล่อยแบบนี้ต่อไป ไม่ต้องรอให้ทหารหนานฉีโจมตีเมือง พวกเขาก็จะหิวตายกันหมดแล้ว

ฮวา...

ฮ่องเต้เยี่ยนพรวดลุกขึ้นมา พลิกคว่ำอาหารทั้งหมดบนโต๊ะ

“บุกจู่โจม ออกนอกเมืองในยามกลางคืน!”

ไม่ว่าอย่างไร จะนั่งรอความตายไม่ได้แล้ว!

ออกนอกเมือง เดินทางผ่านหน้าประตูเมืองนั้น เป็นไปไม่ได้แล้ว

พวกเขาใช้ได้เพียงบันได เชือกปีนผา ไต่กำแพงเมือง เช่นนี้ค่อยสามารถออกจากเมืองได้

คืนนั้น กองทัพเยี่ยนหนีออกไปทางประตูเหนือ

ภายใต้ค่ำคืนมืดมิด เหล่าทหารเคลื่อนไหวอย่างเบามือ เกรงกลัวว่าจะทำให้ทหารหนานฉีข้างนอกไหวตัว

วางบันไดเสร็จ แต่ละคนปีนบันไดขึ้นไปบนหอประตูเมือง

จากนั้นคว้าจับเชือกปีนแล้วปล่อยตัวลงไป

ทว่า เพิ่งลงมาได้ครึ่งทาง ไฟสว่างขึ้นมาทันที ส่องสว่างมายังพวกเขา

มองดูอีกครั้ง เป็นทหารหนานฉีข้างใต้กำแพงเมือง!

ดึกขนาดนี้ ทหารหนานฉียังมีคนเฝ้าเวรยามดึก

……

เช้าวันรุ่งขึ้น

ข้างนอกกำแพงเมือง มีศพกองทัพเยี่ยนถูกยิงตายนอนเรียงราย

ภายในกำแพงเมือง

แววตาฮ่องเต้เยี่ยนมืดมิด โกรธเคืองอย่างมาก

“พวกคนไม่ได้เรื่อง! ให้ทหารหนานฉีพบตัวได้อย่างไร! !”

องครักษ์ล้วนคุกเข่ารับโทษอยู่บนพื้น

ตอนกลางวัน

ขุนพลแต่ละแคว้นอื่นมาหา

ซ่านชุนพูดเสนอ

“ออกไปทางบนกำแพงไม่ได้ พวกเราสามารถลองขุดช่องทางใต้ดิน ออกไปจากเมืองเซวียนผ่านช่องทางใต้ดิน ต่อให้ทหารหนานฉีเฝ้าอยู่อย่างแน่นหนา ก็ไม่มีทางรู้ตัว”