แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 856

เฟิ่งจิ่วเหยียนมีสีหน้าเคร่งขรึม

ชวีสื่อสามารถเอ่ยคำดังกล่าวได้ เกรงว่าจักมิใช่เขาคนเดียวที่คิดเช่นนั้น

นางได้เข้าวังเป็นฮองเฮา มิอาจเป็นผู้นำกองทัพได้อีก

ชวีสื่อคิดว่านี่เป็นโอกาสสุดท้ายที่จะได้เปิดใจกัน จึงเอ่ยทุกสิ่งที่อยากจะเอ่ย

ผลลัพธ์อย่างเลวร้ายที่สุดก็แค่ความตาย

“ท่านก่อตั้งทัพของพวกเราขึ้นมา และเป็นท่านที่ฝึกฝนพวกเรา ผลักดันให้พวกเราเข้าสู่สมรภูมิและสังหารศัตรู

“ทว่าหลังจากเข้าร่วมกับทหารรักษาพระองค์ของวังหลวง เหล่าพี่น้องก็ไม่รู้จะคล้อยตามใครดี

“ถึงแม้ตอนนี้ท่านจะมิใช่แม่ทัพน้อยแล้ว แต่ก็ได้รับความไว้วางใจจากฝ่าบาท ในเมื่อสามารถไปสอนที่สถาบันทางการทหารได้ ไฉนไม่สามารถก่อตั้งกองทัพของตนเองได้เล่าขอรับ?

“ฮองเฮา ข้าน้อยขอบังอาจกล่าวคำที่ไม่สมควร ข้าน้อยคิดว่า คำพูดของประมุขแคว้นซีหนี่ว์มิได้ผิดไปเสียหมด

“หลังจากที่ท่านอภิเษกสมรสกับฝ่าบาทแล้ว ก็หาได้มีอำนาจแท้จริงไม่ มีเพียงการดูแลสามีและเลี้ยงดูบุตร ช่างน่าเสียดายทักษะวิทยายุทธชั้นยอดของท่าน...”

เฟิ่งจิ่วเหยียนเอ่ยขัดจังหวะเขาด้วยสีหน้าเย็นชา

“ประมุขแคว้นซีหนี่ว์มาพบเจ้ารึ?”

ชวีสื่อผงะไปทันที ครั้นเมื่อตระหนักว่าเอ่ยพลาดไป ก็สายไปเสียแล้ว

เขาทำได้เพียงยอมรับตามตรง

“ใช่ขอรับ! นางส่งผู้ใต้บังคับบัญชามา บอกให้ข้าน้อย...เอ่ยเกลี้ยกล่อมท่าน หากแต่มิได้โน้มน้าวให้ท่านอยู่ในแคว้นซีหนี่ว์ต่อ เพียงแนะนำให้ท่านรักษาอำนาจไว้ขอรับ”

เฟิ่งจิ่วเหยียนมองดูปลาย่างในมือของตนอีกครั้ง พลันรู้สึกไร้รสชาติ

นางจึงวางปลาย่างลงไป หยิบถุงสุรา และเงยหน้าขึ้นกรอกสุราใส่ปากหลายอึก

ร่างกายอบอุ่น หัวใจกลับว่างเปล่า

“เจ้าควรจะเข้าใจว่า โดยพื้นฐานแล้วหนานฉี และแคว้นซีหนี่ว์แตกต่างกัน”

หากฮองเฮาจัดตั้งกองทัพ เกรงว่าขุนนางเหล่านั้นจะอยู่ไม่เป็นสุข

ถึงแม้เซียวอวี้จะตามใจนางมากเพียงใด ก็ยากที่จะยอมรับเรื่องเหลวไหลเช่นนั้นได้

นางเองก็มิอาจทำเช่นนั้นได้เช่นกัน

ถึงอย่างไร ในหัวใจทุกคนย่อมมีความหวาดระแวง

นางเพิ่งจะแต่งกับเซียวอวี้ได้เพียงครึ่งปีเท่านั้น หากเอ่ยเกินจริง แม้นางจะต้องการจันทราบนฟ้า เซียวอวี้ก็จะหาทางไขว่คว้ามาให้นางพอใจ

ทว่าความรู้สึกจักเบาบางตามกาลเวลา

อาจารย์ของนางเป็นแม่ทัพแห่งค่ายเป่ยต้า พี่ชายใหญ่ก็เป็นพลตรีขั้นสาม

หากนางก่อตั้งกองทัพเพิ่มอีก อำนาจทางการทหารนี้จะหาคำอธิบายที่ชัดเจนไม่ได้

เซียวอวี้สามารถมอบป้ายคำสั่งทหารของฮ่องเต้ให้นางได้ เพราะสามีภรรยาถือเป็นคนเดียวกัน สิ่งที่เป็นของเขา นางใช้ได้ทั้งหมด

ทว่าการที่นางก่อตั้งกองกำลังส่วนตัว มันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

ฮองเฮาออกไปปฏิบัติภารกิจลับ เซียวอวี้ให้คนปลอมตัวเป็นฮองเฮา คอยบำรุงครรภ์อยู่ในตำหนักหย่งเหอ โดยปกติแล้ว เขาไม่อนุญาตให้ผู้ใดมารบกวน นอกจากสาวใช้หว่านชิว

วันนี้ฝ่าบาทมิออกว่าราชกิจ เหล่าขุนนางจึงได้หยุดพักผ่อน

ในช่วงเช้าตรู่ หลิวซื่อเหลียงได้รับมอบหมายภารกิจสำคัญ

ฝ่าบาทเชื่อถือในรสนิยมของเขามาก จึงให้เขาเลือกฉลองพระองค์ที่งดงาม

ครั้นได้มองไปที่ฝ่าบาทซึ่งเหมือนกับนกยูงรำแพน หลินซื่อเหลียงก็อดสงสัยมิได้ว่า ฝ่าบาทคงมิได้พบรักครั้งใหม่ เพราะฮองเฮาตั้งครรภ์ และห่างเหินกันนานเกินไป ใช่หรือไม่?

หารู้ไม่ว่า วันนี้เป็นวันที่เฟิ่งจิ่วเหยียนกลับมาแล้ว

เซียวอวี้จึงคิดที่จะไปรับนางที่นอกเมืองด้วยตนเอง

ยิ่งห่างไกลยิ่งทำให้รักมั่น

พวกเขาทั้งคู่แยกกันนานกว่าสองเดือนแล้ว เซียวอวี้จึงอยากทำให้ตนเองหล่อเหลาดูดีที่สุด

ดังนั้น ช่วงหลายวันที่ผ่านมานี้เขาจึงฝึกฝนอย่างหนัก โดยเฉพาะการยกเสาหินเหล่านั้น อย่างน้อยจะต้องยกให้ได้หนึ่งร้อยรอบทุกวัน

อีกด้านหนึ่ง

เฟิ่งจิ่วเหยียนหาได้ทราบถึงความตื่นเต้นยินดีของเซียวอวี้ไม่

นางมองเห็นเด็กชายคนหนึ่งอยู่ที่นอกเมือง

อาภรณ์ของเด็กชายคนนั้นขาดรุ่งริ่ง เขาตั้งแผงรับเขียนจดหมายให้ลูกค้า เนื่องจากคุยไม่เข้าใจกัน จึงทะเลาะกับลูกค้าคนนั้น