แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 837

ช่วงกลางเดือนแปด ดวงอาทิตย์ส่องแสงเจิดจ้า

เฟิ่งจิ่วเหยียนพร้อมคณะเดินทางมาถึงแคว้นซีหนี่ว์อย่างราบรื่น

แคว้นซีหนี่ว์นั้นผู้นำล้วนเป็นสตรี และที่พบเห็นตามถนนหนทาง ปรากฏตัวในที่สาธารณะ ส่วนใหญ่ก็จะเป็นสตรี

ทหารรักษาเมืองที่ลาดตระเวน ก็เป็นสตรีทั้งหมดเช่นกัน

แคว้นซีหนี่ว์ในอดีต บุรุษก็เคยเป็นผู้นำสูงสุด

ทว่าจากสงครามหายนะครั้งใหญ่ เหล่าบุรุษทั้งหมดตายในสนามรบ เหล่าสตรีทำได้เพียงต้องแบกรับภาระอันหนักหน่วง

นานวันเข้า ถึงแม้ภายหลังบุรุษจะเพิ่มขึ้น ทว่า เหล่าสตรีได้สัมผัสกับรสชาติของการมีอำนาจ จึงไม่เต็มใจจะวางมืออีกแล้ว

เพื่อปฏิบัติตามแนวทางแห่งสตรีของราชวงศ์ ประมุขแคว้นแต่ละคน จึงส่งต่อบัลลังก์ให้บุตรสาวมิส่งให้บุตรชาย

คนที่เข้ามาเป็นขุนนาง ส่วนใหญ่ก็เป็นสตรีที่ครองตำแหน่งมากกว่า

บุรุษก็เป็นขุนนางได้ ทว่ามีจำนวนน้อย อีกทั้งมิอาจครอบครองอำนาจที่แท้จริงได้

เหล่าสตรีของแคว้นซีหนี่ว์เชื่อว่า มีเพียงผู้นำเป็นสตรี ถึงจะรับประกันได้ว่าอำนาจของสตรีจะไม่หลุดมือไป

หากเปลี่ยนเป็นบุรุษ จักต้องเกิดการเปลี่ยนแปลงแน่

ดังนั้น ต่อให้ประมุขแคว้นซีหนี่ว์มีโอรส บัลลังก์ก็จะไม่มีทางส่งต่อให้องค์ชาย ยอมที่จะส่งมอบให้ผู้อื่นเสียดีกว่า

ครั้งนี้เฟิ่งจิ่วเหยียนมาพบประมุขแคว้นซีหนี่ว์ มิอาจพบได้อย่างเปิดเผย

นางจึงเริ่มจากส่งคนไปสืบเรื่องภายในของแคว้นซีหนี่ว์ให้แน่ชัดก่อน ค่อยดำเนินการขั้นต่อไป

หลังจากที่กองทัพอินทรีเหินไปสืบมาหนึ่งรอบ ถึงกับต้องถอนหายใจลึก ๆ

“คุณชาย กฎของแคว้นซีหนี่ว์แปลกยิ่งนัก ประมุขแคว้นคนปัจจุบันมีพระชันษาสี่สิบกว่า ไม่มีโอรสธิดา ตามกฎแล้ว นางต้องส่งต่อบัลลังก์ให้กับคนในตระกูลที่มิใช่เชื้อสายทางตรง แต่หากไม่มีตัวเลือกที่เหมาะสม ก็จักต้องสละบัลลังก์ให้แก่บุคคลที่มีคุณธรรมและความสามารถ”

บัลลังก์ตกไปอยู่กับคนตระกูลอื่น นี่เป็นเรื่องที่มิเคยได้ยินมาก่อนในแคว้นอื่น

ทว่า การพูดเช่นนี้ ก็เพื่อให้ได้ใจของราษฎร ให้พวกเขาเชื่อว่า บัลลังก์ของประมุขแคว้นนั้น ยอมส่งต่อให้สตรีตระกูลอื่น ยังดีกว่าส่งต่อให้บุรุษจากตระกูลตนเอง

ทหารกองทัพอินทรีเหินผู้หนึ่งทูลรายงาน

“คุณชาย ข้าน้อยได้ยินว่า ประมุขแคว้นซีหนี่ว์มีน้องสาวฝาแฝดคนหนึ่งที่พลัดพรากกัน และหลายเดือนก่อนก็เพิ่งจะพบตัว ตอนนี้ประมุขแคว้นกำลังป่วยหนัก และอาจจะส่งต่อบัลลังก์ให้กับน้องสาวของนาง”

“คุณชาย ข้าน้อยเห็นประกาศในเมืองกำลังตามหาหมอ และยอมจ่ายเงินมหาศาลในการตามหาหมอเทวดา เพื่อมารักษาประมุขแคว้น”

ประกาศตามหาหมอ?

นี่ถือเป็นโอกาสดีที่จะได้พบหน้าประมุขแคว้นเป็นการส่วนตัว

เฟิ่งจิ่วเหยียนฟังพวกเขาพูดจบ ก็พอเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ของแคว้นซีหนี่ว์ว่าเป็นอย่างไร

นางแต่งใบหน้าให้เปลี่ยนโฉมเล็กน้อย ติดหนวดเครา แต่งกายเป็นหมอ พร้อมแจ้งเสนอตัวตามในประกาศตามหาหมอ

ในวันเดียวกันจึงมีเจ้าหน้าที่ทหารมาตามหานาง หลังจากซักถามและตรวจสอบ จนแน่ใจว่านางไม่มีอาวุธพกติดตัว จึงพานางเข้าไปในวัง

ระหว่างทาง ข้าหลวงกำชับนางถึงกฎระเบียบ

“ให้ข้าน้อยตรวจดูชีพจรของท่านประมุขแคว้นก่อนได้หรือไม่?”

“ได้”

หลังจากเฟิ่งจิ่วเหยียนมองดูคร่าว ๆ ก็เอ่ยว่า

“มิกล้าทำให้พระวรกายประมุขแคว้นแปดเปื้อน ข้าน้อยจึงจะตรวจชีพจรผ่านเส้นไหมให้กับท่านต่อจากนี้ วิธีการนี้โดยรอบจักต้องไม่มีเสียงรบกวนใด ๆ เสียงหายใจของคนก็มิได้เช่นกัน

“ดังนั้น ให้ทุกคนออกไปได้หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”

หลังจากประมุขแคว้นที่อยู่ด้านในลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จึงสั่งการด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ทุกคนออกไปก่อน”

บนหัวเตียงนางมีกระบี่เล่มหนึ่งแขวนอยู่ ถึงแม้ร่างกายจะป่วยหนัก ก็มิได้เป็นสตรีอ่อนแอที่ปล่อยให้ผู้อื่นสังหารได้

หลังจากรอคนอื่นออกไปหมดแล้ว เฟิ่งจิ่วเหยียนกำลังจะเอ่ยปาก ภายในมุ้งก็มีเสียงของสตรีที่น่ายำเกรงดังออกมา

“มิจำเป็นต้องตรวจชีพจรแล้ว เข้ามาปรนนิบัติเลย”

เฟิ่งจิ่วเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ข้าน้อย...”

“แม่ทัพน้อยเมิ่ง เจ้าประเมินสายลับของแคว้นซีหนี่ว์ต่ำเกินไป”

พูดจบ ประมุขแคว้นซีหนี่ว์พลันเปิดมุ้งออกมาในทันที ยังไม่ทันที่เฟิ่งจิ่วเหยียนจะมองเห็นใบหน้าของนางอย่างชัดเจน ปลายกระบี่ก็จ่ออยู่ที่ลำคอของนางแล้ว