แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 743

“หยางเหลียนซั่ว ในที่สุดเจ้าก็ปรากฏตัวออกมาเสียที!”

บนเนินเขา ตงฟางซื่อพร้อมทั้งเหล่าสหายในยุทธภพมากมายมารวมตัวกันจัดตั้งค่ายกล

เฟิ่งจิ่วเหยียนที่ได้ติดต่อกับพวกเขามาก่อนหน้านั้น การซุ่มโจมตีกานโจวในครานี้ ไม่เพียงแต่เพื่อกองทัพเยี่ยนเท่านั้น แต่ยังเพื่อจับกุมหยางเหลียนซั่วอีกด้วย

ถึงแม้ว่าหยางเหลียนซั่วจักสามารถระบุตำแหน่งได้จากการฟังเสียงก็ตาม แต่นั่นก็ต้องใช้เวลาในการปรับตัวพอสมควร

อีกทั้ง กานโจวแห่งนี้เป็นสถานที่ที่หยางเหลียนซั่วไม่คุ้นชินอีกด้วย

ผมเผ้าของหยางเหลียนซั่วที่มิได้มัดให้เรียบร้อยนั้น ทว่า ดวงตาทั้งสองข้างกลับถูกมัดด้วยผ้าสีดำ หูของเขาตั้งขึ้นเพื่อพยายามแยกแยะเสียงอย่างเต็มที่

“เซียวอวี้! ซูฮ่วน! พวกเจ้าสองคน ไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้!”

อย่างแรก เขาต้องการหวนคืนแว่นแคว้น อย่างที่สองเขาต้องการแก้แค้น

พวกมันสองคนสังหารบุตรชายของเขา แค้นในครานี้อย่างไรก็ต้องชำระ!

เฟิ่งจิ่วเหยียนยืนอยู่บนที่สูง พลางก้มมองดูเขาอย่างเย็นชา

ผู้ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ นางนั้นคือเซียวอวี้

เหล่าแม่ทัพคนอื่น ๆ ก็นำกองกำลังของตนออกไปสู้รบกับกองทัพเยี่ยนที่เนินเขาด้วยกำลังพลเพียงแค่ห้าพันนายเท่านั้น

ทว่า ล้วนแต่เป็นห้าพันนายที่มีความสามารถระดับสูง

รวมไปถึงกำลังพลที่ตงฟางซื่อนำมา วันนี้ สถานที่แห่งนี้จะได้กลายเป็นหลุมฝังศพของหยางเหลียนซั่วอย่างแน่นอน

……

กองทัพเยี่ยนที่ได้รับผลกระทบจากการจลาจลภายในค่ายนั้น ประสิทธิภาพในการออกรบจึงลดลงเป็นอย่างมาก

กวนไหลอิ้งลอบเข้าไปโจมตีก่อน จากนั้นจึงทำการปิดล้อมพวกเขาเอาไว้ พลางสั่งให้ทหารม้าเข้าไปวนเวียนอยู่รอบ ๆ กองทัพเยี่ยน เพื่อสร้างความกดดันให้กับพวกเขา

เกือกม้าที่วิ่งวุ่น พร้อมฝุ่นควันที่ตลบอบอวลมากมาย รวมไปถึงเสียงอาวุธของกองกำลังหนานฉี ทำให้กองทัพเยี่ยนตื่นตระหนกตกใจยิ่งนัก

พวกเขาราวกับกลุ่มวัยเด็กสาวที่กำลังถูกกองกำลังทหารม้าสกัดกั้นเอาไว้ ด้วยจิตใจที่เต็มไปด้วยความว้าวุ่น

รองแม่ทัพได้แต่ร้องคำรามออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว

“อย่าแตกแถว! ตอบโต้พวกเขากลับไป! ให้พวกเขาได้เห็นความแข็งแกร่งของกองทัพเยี่ยนของพวกเรา!”

เหล่าทหารทั้งหมดจึงหยิบโล่ขึ้นมา ก่อนจะก้าวขบวนเดินไปข้างหน้า เพื่อต่อต้านกองกำลังทหารม้าของกองทัพหนานฉี

ในขณะเดียวกัน ทหารม้าของกองทัพเยี่ยนก็ถูกตรึงกำลังเอาไว้อีกด้านหนึ่ง พวกเขาพยายามที่จะฝ่าวงล้อมเข้ามาร่วมทัพกับทหารราบ

รองแม่ทัพได้แต่หวังว่า หยางเหลียนซั่วจักสามารถสังหารฮ่องเต้หนานฉีลงได้โดยไวที่สุด เพื่อให้กองทัพเยี่ยนสามารถได้ชัยโดยมิต้องสูญเสียสิ่งใด อีกทั้งเขาก็สามารถมีส่วนร่วมได้อีกด้วย

ในยามนี้ บนเนินเขา

ถึงแม้ว่าหยางเหลียนซั่วจะสูญเสียดวงตาไปก็ตาม ทว่า พละกำลังวิชามารหาได้ลดน้อยลงไปไม่

พิษที่ซ่อนอยู่ในร่างกายของหร่วนฝูอวี้ทั้งหมด ล้วนแต่ถูกหยางเหลียนซั่วทำลายโดยวิชาดาราโรยหมื่นวิถี และร่างกายของนางก็ถูกหยางเหลียนซั่วดูดกลืนกำลังภายในไปครึ่งหนึ่งแล้ว นับว่าโชคดีที่ถูกตงฟางซื่อช่วยเหลือเอาไว้เสียก่อน ทว่า เมื่อถูกแว้งกัดเช่นนี้ นางจึงได้แต่ล้มอยู่ข้างภูเขา พลังภายในของนางพลุ่งพล่าน ขัดแย้งกับวิชาฝึกฝนหนอนกู่ที่นางฝึกฝนมา

นั่นจึงทำให้นางต้องอยู่กับที่เพื่อปรับสมดุลภายใน

ถึงแม้ว่าพละกำลังของตงฟางซื่อจักแข็งแกร่งเพียงใด แต่ก็ไม่สามารถโจมตีออกไปได้โดยตรง เพื่อหลีกเลี่ยงมิให้ถูกหยางเหลียนซั่วควบคุมเอาได้

ในเมื่อค่ายกลตำแหน่งของหร่วนฝูอวี้หายไปนั้น เฟิ่งจิ่วเหยียนหาได้มีท่าทีลังเลใจไม่ รีบพุ่งตัวเข้าไปเพื่อแทนตำแหน่งของหร่วนฝูอวี้ที่ขาดหายไปในทันที

เรียวคิ้วของเซียวอวี้พลางฉายแววประหลาดใจออกมา

นางช่างไม่รักตัวเองเลยจริง ๆ !

ร่างกายของนางในยามนี้ จักสามารถตกอยู่ในอันตรายได้อย่างไร!

เซียวอวี้จึงติดตามเฟิ่งจิ่วเหยียนลงไปในทันที

หยางเหลียนซั่วที่มีความรู้สึกเฉียบคมนั้น หลังจากที่เคยปะมือกันมาก่อนหน้านั้น ไม่นานนักเขาก็รับรู้การมีตัวตนอยู่ของสองคนนี้ได้ในทันที!

เมื่อวิชามารของหยางเหลียนซั่วถูกปล่อยออกมานั้น เขาก็สลัดคนอื่น ๆ ออกไปในทันที พร้อมทั้งมุ่งความสนใจไปที่เฟิ่งจิ่วเหยียน

นั่นเพราะเขารู้มาว่า เฟิ่งจิ่วเหยียนเพิ่งประสบเหตุหิมะถล่มไปได้ไม่นาน อาการบาดเจ็บของนางย่อมมิได้ฟื้นฟูกลับขึ้นมาโดยดี

ทว่า เซียวอวี้ย่อมมิยอมให้หยางเหลียนซั่วได้สมหวัง

เขาคอยปกป้องอยู่ข้างกายเฟิ่งจิ่วเหยียนตลอดเวลา พร้อมทั้งเข้าร่วมการต่อสู้หยางเหลียนซั่วกับนางในทันที

ปั้ง

เซียวอวี้ที่เกือบจะโดนหยางเหลียนซั่วโจมตีนั้น

เขาหลบไปได้อย่างรวดเร็ว แรงจากฝ่ามือนั้นพลันไปตกลงบนโขดหิน ทำเอาก้อนหินก้อนนั้นปลิวไปในทันที

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน