แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 484

ในวังมีสตรีที่ละม้ายคล้ายหรงเฟยอยู่มาก

ในเวลานี้เซียวอวี้เหม่อลอยอย่างมาก

เฟิ่งจิ่วเหยียนสังเกตเห็นความผิดปกติของเขา ไม่เหมือนความเย็นชาที่มีต่อพระสนมคนอื่น สำหรับสตรีตรงหน้าผู้นี้ ในแววตาของเขาแฝงไว้ด้วยความรู้สึกสับสน

“หรงเฟย...” สีหน้าของเขาเผยให้เห็นความหมายอันลึกซึ้ง

น้ำตาของสตรีผู้นั้นไหลออกมาทันที จากนั้นโผเข้าไปในอ้อมแขนของเขา มีเสียงร่ำไห้พร้อมกับการบอกเล่า

“เป็นหม่อมฉันเอง ฝ่าบาท หม่อมฉันยังไม่ตาย หม่อมฉันกลับมาแล้วเพคะ!”

แววตาของหนิงเฟยแฝงความไม่พอใจ ในสถานการณ์เช่นนี้ นางไม่คิดจะเอ่ยแม้แต่ประโยคเดียว

เสียนเฟยที่อยู่ด้านข้างเอ่ยอย่างเหมาะสม

“ฝ่าบาทได้รับชัยชนะยิ่งใหญ่ ทั้งหรงเฟยก็รอดชีวิตจากความตาย นี่ถือเป็นเรื่องน่ายินดีทั้งคู่”

เซียวอวี้ผลักคนในอ้อมแขนของเขาออกไปด้วยอาการตัวเกร็ง และหันศีรษะมองไปทางฮองเฮาที่อยู่ข้าง ๆ โดยไม่รู้ตัว

สีหน้าของเฟิ่งจิ่วเหยียนดูปกติเหมือนเคย ทั้งไม่เอ่ยสิ่งใด

หรงเฟยก็มองไปที่นางตามสายตาของเซียวอวี้ ราวกับเพิ่งตระหนักถึงการมีตัวตนของฮองเฮา

“ฮองเฮา”

เฟิ่งจิ่วเหยียนพยักหน้าเบา ๆ “ไม่ต้องมากพิธี”

คนตายแล้วไม่สามารถฟื้นขึ้นมาได้

ดูเหมือนการตายของหรงเฟยในตอนนั้น จะมีเรื่องปกปิดมากมายซ่อนอยู่เบื้องหลัง

ทว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับนางเลย

หากเทียบกับหรงเฟยผู้นี้ นางสนใจคนวางยาพิษชุดคลุมดำผู้นั้นมากกว่า

นางอยากรู้ว่าต้วนไหวซวี่ตายอย่างไรกันแน่!

......

ณ ตำหนักหย่งเหอ

ทันทีที่เฟิ่งจิ่วเหยียนกลับมา ซุนหมัวมัวร้อนใจอยากจะบอกนางเรื่องของหรงเฟยจนทนไม่ไหว

“ฮองเฮา วันนี้ท่านได้พบหรงเฟยหรือไม่?

“ช่างทำให้ตกใจจริง ๆ เพคะ เมื่อหลายวันก่อนเพราะเรื่องของหรงเฟย ในวังหลวงจึงวุ่นวายกันยกใหญ่

“เล่ากันว่าในตอนนั้นนางรอดพ้นความตายอย่างหวุดหวิด ไทฮองไทเฮาททรงช่วยเหลือเป็นการส่วนพระองค์ และเพิ่งจะหายเป็นปกติเมื่อไม่นานมานี้...”

เฟิ่งจิ่วเหยียนในใจรู้สึกกระวนกระวาย

“ออกไปก่อน”

เหลียนซวงสังเกตเห็นว่าฮองเฮาทรงมีเรื่องในพระทัย จึงไม่ได้ถามให้มากความ

“ฮองเฮา ท่านคงเหนื่อยล้า บ่าวช่วยดูแลท่านชำระกายกับเปลี่ยนอาภรณ์ก่อนดีหรือไม่เพคะ?”

เฟิ่งจิ่วเหยียนส่ายหัว

“ไม่ต้องหรอก สักพักข้าจะออกไปแล้ว”

นางเก็บของพอเข้าที่แล้วก็ไปพบเซียวอวี้

ซุนหมัวมัวสังเกตเห็นเงาด้านหลังของนางดูรีบร้อนจากไป จึงแอบพึมพำกับตนเอง

“จักต้องรีบไป ฝ่าบาทเพิ่งเสด็จกลับมา หรงเฟยจะต้องรั้งตัวเอาไว้เป็นแน่ ฮองเฮา ท่านจะทำเป็นเฉยเมยเหมือนแต่ก่อนไม่ได้แล้ว”

หรงเฟยกลับวังมาในครั้งนี้ เหล่าพระสนมในวังหลังราวกับดอกไม้เหี่ยวเฉา เหมือนกับว่าชีวิตในแต่ละวันไม่มีความหวังเลยแม้แต่น้อย

หากฮองเฮาไม่พยายามแย่งชิงความโปรดปราน เกรงว่าตำแหน่งฮองเฮานี้ก็คงรักษาไว้ไม่อยู่แล้ว

ณ ห้องทรงพระอักษร

เฟิ่งจิ่วเหยียนขอเข้าพบเซียวอวี้ ทว่ากลับถูกหลิวซื่อเหลียงขวางไว้ด้านนอก

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน