แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 397

แสงสว่างวาบจากดาบ ทำให้เฉียวม่อล้มลงราวกับว่ากระดูกสันหลังของนางถูกฉีกกระชากออกไปในทันที

นัยน์ตาของนางเบิกโพลงขึ้น พร้อมทั้งหันหน้ากลับไปด้วยความหวาดกลัว

เท้าของนาง...

เส้นเอ็นร้อยหวายถูกตัดไปแล้ว!

เมื่อมองเห็นเฟิ่งจิ่วเหยียนที่กำลังเดินเข้ามาใกล้ ๆ นั้น เฉียวม่อพลันตัวสั่นเทาไปในทันที

“อย่า…อย่าเข้ามา! ไม่เอา…”

เฟิ่งจิ่วเหยียนหาได้นึกสงสารไม่ พร้อมทั้งตวัดดาบอีกครั้งหนึ่งเพื่อตัดไปที่เส้นเอ็นข้อมือของเฉียวม่อ

ทันใดนั้น เฉียวม่อพลันส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนออกมา

“อ๊าก—"

นางเกลียดยิ่งนัก!

เหตุใดต้องทำเช่นนี้กับนางด้วย!

นางก็แค่อยากได้ในสิ่งที่นางสมควรจักต้องได้!

องค์หญิงใหญ่พลันยืนชมภาพตรงหน้าอยู่บนกำแพงด้วยความเป็นสุข

เมิ่งเฉียวม่อผู้นั้น กล้าดีอย่างไรมาแอบอ้างตนเองเป็นท่านแม่ทัพน้อยเมิ่งกัน!

สายตาของเซียวอวี้พลันเต็มไปด้วยความเย็นชา

“นำตัวเมิ่งเฉียวม่อกลับไปที่คุกเทียนเหลา จักทำการประหารนางในวันพรุ่งนี้”

“พ่ะย่ะค่ะ!”

เมื่อเฉียวม่อเห็นว่าตนเองหมดหนทางที่จะมีชีวิตรอดแล้วนั้น จึงร้องคำรามออกมาด้วยความเกรี้ยวกราดในทันที

“ฝ่าบาทเพค่ะ! หม่อมฉันต้องการฟ้องคู่สามีภรรยาตระกูลเมิ่งเพคะ!

“เรื่องที่หม่อมฉันแอบอ้างตัวเป็นเมิ่งสิงโจวนั้น พวกเขาเองก็มีส่วนผิดในเรื่องนี้ด้วยเช่นกัน!

“หากว่าหม่อมฉันมีความผิด เช่นนั้นพวกเขาก็ย่อมมีความผิดเหมือนกัน! ฝ่าบาท—”

เช่นนั้นพวกเราก็มาตายพร้อมกันเถิด!

ในเมื่อเมิ่งฉวีทำกับนางเช่นนี้ เช่นนั้นแล้ว ความสัมพันธ์ฉันศิษย์อาจารย์ก็ให้มันจบลงตรงนี้เถิด!

ยังมีอาจารย์หญิงสตรีน่าตายผู้นั้น นางเอาแต่เข้าข้างศิษย์พี่มาโดยตลอด!

“พวกเขารู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี! พวกเขาเองก็มีโทษฐานหลอกลวงเบื้องสูงเช่นกัน ! !” เฉียวม่อร้องตะโกนออกมา เพื่อหวังว่าทุกคนจะได้ยิน

ในสายตาของเซียวอวี้นั้น หาได้มีท่าทีจักยอมลดราวาศอกไม่

ทว่า บัญชีนี้อย่างไรก็ต้องชำระไปทีละส่วน

จัดการกับเฉียวม่อแล้วนั้น ค่อยหันมาจัดการกับโทษหลอกลวงเบื้องสูงของตระกูลเมิ่ง

เฉียวม่อแย้มยิ้มออกมาด้วยความชั่วร้าย

เป็นศิษย์พี่ที่เปิดเผยเรื่องราวทุกอย่างออกมาเสียก่อน

ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว ท่านก็อย่ากลัวที่จะต้องลากอาจารย์และอาจารย์หญิงร่วมลงน้ำไปด้วยกันเล่า!

เพียงเพราะต้องการที่จะช่วยกองทัพอินทรีเหินนั้น นี่คือจุดจบของทุกอย่าง!

ใบหน้าของเซียวอวี้พลันฉายแววเย็นชาออกมา ราวกับว่าน้ำแข็งที่มิละลายกำลังตกลงบนตัวเขา

“เมิ่งฉวีรู้เห็นเป็นใจให้ศิษย์ของตนเองแอบอ้างตนเช่นนี้ เขามิต้องการความดีทางการทหารของตนเองแล้วหรืออย่างไร”

เฟิ่งจิ่วเหยียนจึงโต้แย้งกลับไป

“เขาหาได้ตั้งใจปิดบังไม่พ่ะย่ะค่ะ”

“จนถึงวันนี้ เมิ่งฉวีมีโอกาสที่จะสารภาพกับข้ามากมาย ทว่า เขาหาได้ทำเช่นนั้นไม่”

เซียวอวี้หาได้ชอบใจเมิ่งฉวีไม่

รวมไปถึงเรื่องที่ฮองเฮาเข้าพิธีมงคลสมรสแทนนั้น โทษทัณฑ์หลอกลวงเบื้องสูงของเมิ่งฉวีมิได้มีเพียงแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวแล้ว

เมื่อเห็นท่าทีของฝ่าบาทแล้วนั้น เฉียวม่อจึงเริ่มราดน้ำมันลงบนกองไฟเข้าไปอีก

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน