แม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย นิยาย บท 376

บนใบหน้าเยือกเย็นของเฟิ่งจิ่วเหยียน ปกคลุมด้วยความราบเรียบ ดั่งดอกเหมยท่ามกลางเกล็ดน้ำค้าง ผลิบานในยามเหน็บหนาว

“ข้าก็เป็นคนตระกูลเมิ่งเช่นเดียวกัน”

เพียงประโยคสั้น ๆ พลันก่อคลื่นลูกใหญ่หลายชั้น

สีหน้าของเซียวอวี้นิ่งค้าง

เฟิ่งจิ่วเหยียนกล่าวต่อ

“ข้าถูกตระกูลเฟิ่งทอดทิ้ง คนที่รับเลี้ยงข้า คือแม่ทัพเมิ่งกับภรรยา”

เซียวอวี้กระจ่างในทันที

ไม่แปลกใจเลยที่ก่อนหน้านี่เขารู้สึกว่า นางดูใส่ใจเมิ่งเฉียวม่อเป็นพิเศษ ที่แท้พวกนางก็อยู่ในกองทัพเดียวกันนี่เอง

และไม่แปลกใจเลยที่วรยุทธ์ของนางจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้

มีอาจารย์เป็นถึงเมิ่งฉวี เช่นนั้นก็ไม่แปลก

เซียวอวี้ไม่ได้พูดขัดนาง นางจึงพูดต่อ

“เรื่องของเวยเฉียง ตอนแรกข้าไม่คิดสงสัยเฉียวม่อเลยสักนิด แต่ต่อมาหลักฐานทุกอย่างที่สืบเจอล้วนบ่งชี้ไปที่นาง

“ข้าเองก็ไม่เข้าใจเช่นเดียวกันกับท่าน ข้าเติบโตมาพร้อมกับนางตั้งแต่เด็ก ไม่มีความลับระหว่างกัน เหตุใดนางต้องทำร้ายน้องสาวแท้ ๆ ของข้า

“ต่อมา ข้าก็ได้รู้จากปากของท่านอาจารย์ เหตุผลที่เขายินยอมให้คนปลอมตัวเป็นเมิ่งสิงโจว ก็เพื่อฮูหยินผู้เฒ่าในครอบครัว

“หลายปีมานี้ สุขภาพร่างกายของฮูหยินผู้เฒ่านับวันยิ่งแย่ลงเรื่อย ๆ ท่านอาจารย์ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก หากฮูหยินผู้เฒ่าล่วงลับจากโลกไป เขาจะวางแผนให้ “เมิ่งสิงโจว” ตายในสงคราม

“เมื่อเป็นเช่นนี้ คนที่มาปลอมตัวเป็นเมิ่งสิงโจวต้องตายปลอม เพื่อหลุดพ้นจากตัวตนของแม่ทัพน้อยเมิ่ง นั่นหมายความว่านางต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด”

เฟิ่งจิ่วเหยียนไม่ได้พูดปด

เรื่องนี้เดิมทีเป็นแผนที่นางกับอาจารย์หญิงปรึกษาหารือกันไว้อยู่แล้ว

พวกเขาไม่อาจทนให้นางต้องมีเปลือกนอกเป็นเมิ่งสิงโจวไปตลอดชีวิตได้

ทว่า นางเองก็พูดข้ามเรื่อง——ผู้ใดเป็นแม่ทัพน้อยเมิ่งที่แท้จริง

นางเองก็รู้ หากต้องการบอกเหตุจูงใจของเฉียวม่อออกไปอย่างชัดเจน เรื่องที่เฉียวม่อสวมรอยเป็นเมิ่งสิงโจว เป็นคำให้การที่ง่ายและได้ผลที่สุดแล้ว

แต่หากเป็นเช่นนี้ ตระกูลเมิ่งจะมีความผิดในข้อหาร่วมปิดบังความจริงไปด้วย

อีกอย่าง ยังเป็นการดูหมิ่นเบื้องสูงซ้ำแล้วซ้ำเล่า เซียวอวี้ต้องเดือดดาลเป็นแน่ แม้แต่คำพูดของนางที่เป็นแม่ทัพน้อยเมิ่งตัวจริง ระดับความน่าเชื่อถือก็จะพลอยลดลงไปด้วย

ยิ่งไปกว่านั้น แม้เมิ่งเฉียวม่อทำความผิดครั้งใหญ่ ก็ยังเป็นยอดแม่ทัพหญิงคนแรกที่เซียวอวี้แต่งตั้งขึ้นมาเอง ทุกคนต่างรู้โดยทั่วกันว่า นางคือแม่ทัพน้อยเมิ่ง ซึ่งปัจจุบัน นางเพิ่งได้แต่งตั้งเป็นแม่ทัพกรมป้องกันเมืองมาหมาด ๆ

หากให้เซียวอวี้รับรู้ว่านางเป็นตัวปลอม ก็ไม่ต่างอะไรกับตบหน้าฮ่องเต้เช่นเขา

ดังนั้น นางจึงต้องระมัดระวัง

ปัญหาน้อยดีกว่าปัญหามาก

บทสนทนาระหว่างคนฉลาด ไม่จำเป็นต้องพูดออกไปโต้ง ๆ

เซียวอวี้ย่อมรับรู้สาเหตุที่แอบแฝงในประโยคเหล่านั้น

“เจ้ากำลังจะบอกว่า เมิ่งเฉียวม่อไม่อยากเสียทุกอย่างไป จึงคิดที่จะกำจัดทุกคนที่รู้ถึงตัวตนของนางทีละคนอย่างนั้นหรือ?”

ฮองเฮาเป็นเช่นนี้ กองทัพพยัคฆ์มังกรเองก็เป็นเช่นนี้

ที่ไม่ฆ่าฮองเฮา อาจเป็นเพราะคำนึงถึงความสัมพันธ์อันเก่าแก่

แล้วคนต่อไป ก็คงเป็นเมิ่งฉวีกับภรรยา…

เฟิ่งจิ่วเหยียนพยักหน้าเงียบ ๆ

ที่นางทำลงไปไม่นับว่าเป็นการปรักปรำเฉียวม่อ

เฉียวม่อวางแผนทำลายกองทัพพยัคฆ์มังกร เพราะกลัวว่ากองทัพพยัคฆ์มังกรจะเปิดโปงตัวตนของนาง

แววตาของเซียวอวี้คมกริบ พลันนึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้

เขาจึงถามทันที “ที่เจ้าไปชายแดนทิศเหนือในตอนนั้น อย่าบอกนะว่าเพราะเรื่องนี้?”

เฟิ่งจิ่วเหยียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็พยักหน้า

“เพคะ”

นี่ก็เป็นความจริงเช่นกัน

นางกล่าวเสริม

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน