ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา นิยาย บท 79

ยิ่งไปกว่านั้น ซูหวั่นไม่ได้ใช้พื้นที่แผงอะไรของนางเลย โดยนางแค่อยู่ตรงมุมๆเท่านั้นเอง

ต่างก็มาจากครอบครัวที่ยากจน พอจะช่วยกันได้ก็ช่วยกันไป

ที่นางสามารถขายผักหมดในวันนี้ก็เพราะซูหวั่น โดยที่เหลือแต่ผักที่ใบแก่นิดหน่อย โดยนางคิดว่าจะเอากลับไปให้ไก่กิน

ป้าปฏิเสธที่จะรับเนื้อตุ๋นครึ่งชาม แต่ซูหวั่นกลับยัดไปให้นาง“ท่านป้าคะ ท่านรับไว้เถอะนะ! พรุ่งนี้ข้ายังต้องมาอีก ชามเดี๋ยวค่อยคืนข้าก็ได้”

“ได้ๆ” ป้าไม่สามารถปฏิเสธได้ และก็กลัวว่าเนื้อตุ๋นจะหกลงบนพื้น จึงทำได้เพียงรับมาเท่านั้น

ไม่ถึงครึ่งวัน เนื้อตุ๋นก็ขายหมด

ก่อนที่ซูหวั่นจะเริ่มคำนวณรายได้ นางก็หยิบกระปุกและตลับขึ้นมาจากด้านล่างของแผง ตลับแต่ละอันดูน่ารักและละเอียดอ่อนเป็นอย่างมาก

นางพยักหน้าให้กับซูลิ่วหลาง

ซูลิ่วหลางตะโกนสุดเสียง“สูตรลับดูแลผิวจากรุ่นบรรพบุรุษ กำจัดรอยแผลเป็นและสิว แค่สิบห้านาทีก็รู้ผล รีบมาซื้อเร็วเข้า มาก่อนได้ก่อน สามารถลองก่อนได้นะครับ!”

ในตลาดมักจะมีผู้หญิงเสียส่วนใหญ่

และผู้หญิงก็รักความงามยิ่งกว่า เมื่อได้ยินดังนั้น เหล่าบรรดาแม่บ้านเล็กแม่บ้านใหญ่ก็รีบเดินมาทางนี้ทันที

โดยที่คนอื่นๆ ยังคงประหลาดใจ

เมื่อกี้นี้เพิ่งจะขายเนื้อตุ๋นไม่ใช่เหรอ ทำไมกลับมาขายครีมอีกล่ะ ทำไมมันเปลี่ยนไปเร็วขนาดนี้ คงไม่ใช่พวกหลอกลวงหรอกนะ!

เมื่อเผชิญกับความสงสัย ซูหวั่นก็ยังคงสงบและไม่ได้ร้อนรนอะไร เพราะการขายเนื้อตุ๋นพร้อมกับครีมแบบนั้นมันจะยุ่งเกินไป นางมีเพียงลิ่วหลางคอยช่วยเท่านั้น หากทำไม่ดีอาจจะล่มก็ได้ ดังนั้นจึงแยกกันขายแบบนี้ดีกว่า

มีแม่บ้านสาวคนหนึ่งยืนอยู่แถวหน้าสุด นางถูกเสียงของซูลิ่วหลางดึงดูดให้เข้ามาโดยตรง

แม่บ้านสาวคลุมผ้าโปร่งที่หน้า ชี้ไปที่ครีมแล้วพูดว่า“มันได้ผลจริงๆเหรอ?”

ซูหวั่นคลายเกลียวกระปุกเล็กๆ ครีมข้างในเป็นสีเขียวมรกต โดยที่ตอนนี้ได้แข็งไปบ้างแล้ว ซึ่งดูดีกว่าครีมที่เพิ่งทำเมื่อคืนนี้มาก

“ท่านน้าช่วงนี้น่าจะกินอะไรเข้าไปและร้อนในนะคะ ก็เลยเป็นสิวขึ้นมาแบบนี้?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ แม่บ้านสาวก็หน้าแดงด้วยความเขินอาย โชคดีที่นางสวมผ้าคลุมหน้า ไม่เช่นนั้นคนอื่นก็คงจะเห็นเอาได้แล้ว

นางพยักหน้าอย่างเขินอาย“ช่วงนี้กินเผ็ดมากไปหน่อย ก็เลยร้อนในรุนแรงน่ะ ข้าเป็นสิวมาครึ่งเดือนแล้วก็ยังไม่หาย ครีมของเจ้ารักษาได้หรือเปล่า?”

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน