ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา นิยาย บท 56
ใบหน้าของป้าหวังมืดมนยิ่งกว่าเดิม
นางจัดระเบียบเสื้อผ้า แล้วพูดว่า“นี่ป้า การที่ข้ายืนอยู่ที่นี่โดยไม่จากไปไหนก็เพราะเห็นแก่อาหวั่น ส่วนคนในบ้านของพวกเจ้า ข้าขี้เกียจที่จะสนทนาด้วยอยู่แล้ว ต่ำทรามด้วยกันทั้งนั้น”
ซูหวั่นพยักหน้าเป็นการขอบคุณป้าหวัง และมองมายังแม่เฒ่าเซี่ยงอีกครั้ง“ท่านย่า น้าสามรับปากข้าแต่ตัวเองกลับทำไม่ได้ แล้วจะโทษข้าได้ยังไงกัน?”
“ฮึ!”
เห็นได้ชัดว่าแม่เฒ่าเซี่ยงรับรู้สถานการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นอย่างดี และยิ่งเป็นการบอกเป็นนัยให้นางหวางมาด้วยซ้ำ
ไม่เช่นนั้น นางหวางก็คงไม่กล้ามาอาละวาดแบบนี้
นางตะคอกอย่างเกรี้ยวกราดว่า“อาหวั่น เจ้าเห็นเงินจนเป็นบ้าไปแล้วหรือไง?”
ก็จริงอยู่นะ นางเห็นเงินจนเป็นบ้าไปแล้ว เพราะเงินสามารถใช้ให้ผีโม่แป้งก็ยังได้ เหตุผลนี้ใครบ้างที่ไม่เข้าใจ
“สิ่งที่ควรเป็นของข้าก็ต้องเป็นของข้า ท่านย่า หากน้าสามไม่ยอมรับหนี้ครั้งนี้ งั้นก็เชิญพี่ใหญ่ออกมาเถอะ นางจะต้องเป็นคนที่มีเหตุผลอย่างแน่นอน ไม่งั้นก็คง...”
“ ซูหวั่น!”
เมื่อแม่เฒ่าเซี่ยงเห็นว่าซูหวั่นได้พูดถึงซูฝูขึ้นมาอีกครั้ง นางก็ลากเสียงสูงด้วยดวงตาที่แดงก่ำ“หวางอวิ๋น เขียน เขียนใบแจ้งหนี้เดี๋ยวนี้!”
“ท่านย่า ในเมื่อท่านย่ามาแล้ว ข้าอยากจะได้เงินอัด ไม่ต้องเขียนใบแจ้งหนี้หรอกนะ”
ใบหน้าของแม่เฒ่าเซี่ยงสั่นเทา
นางหายใจหอบถี่ๆ กลอกตาขึ้นบน แทบจะเป็นลม
นางรักเงินยิ่งกว่าชีวิต แล้วนางจะยอมควักเงินห้าตำลึงออกมาได้อย่างไร?
เมื่อเห็นว่าแม่เฒ่าเซี่ยงเป็นแบบนี้ ซูหวั่นก็ได้มีการป้องกันเอาไว้ก่อนหน้านี้แล้ว“พี่ใหญ่ พี่มาแล้วเหรอ รีบมาจัดการกับเงินนี้หน่อยสิคะ”
เส้นประสาทในสมองของแม่เฒ่าเซี่ยงตึงเครียด
นางตกตะลึงตาคว้าง จากนั้นก็หยิบเงินห้าตำลึงออกมาจากกระเป๋า แล้วยื่นให้กับซูหวั่น“รับไปสิ! หวางอวิ๋น กลับไปกับข้า อับอายขายหน้าจริงๆ!”
หลังจากที่ได้รับเงินห้าตำลึงมา
ซูหวั่นเขย่าเพื่อชักน้ำหนักดู และยิ้มให้กับแม่เฒ่าเซี่ยงด้วยความเคารพ“ท่านย่า เดินดีๆนะคะ ข้าไม่ไปส่งล่ะนะ น้าสาม ต่อไปก็มาบ่อยๆนะคะ!”
VERIFYCAPTCHA_LABELประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ทะลุมิติมาเป็นสาวชาวนา