อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1939

ครอบครัวตระกูลฟู่อยู่กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นที่เพิ่งออกจากวังจักรพรรดิก็ถอนใจโล่งออกมายาวๆ

ได้รับการช่วยเหลือจากหยวนอี้ นางจึงได้เข้าวังพบกับจักรพรรดิ

ยิ่งไปกว่นั้นองค์จักรพรรดิไม่รู้ว่านางมาจากเมืองเจ้อด้วย ยังคิดว่านางหนีจากต้าชื่อมาแคว้นเจา

โชคของนางกลับมาอีกแล้ว พอพบกับจักรพรรดิ ก็มีคนเข้ามารายงานข่าว บอกว่าพบเสบียงประเภทหนึ่ง กินแล้วอิ่มท้อง มีผลผลิตเยอะมาก สามารให้ผู้ประสบภัยไปลองปลูกได้ นับว่าช่วยให้ผู้ประสบภัยมีอะไรทำบ้าง และยังมีความหวังเรื่องเติมปากท้องด้วย

ได้ยินว่าข่าวดีนี้เป็นผู้บริหารท้องถิ่นโหยวจากเมืองเจ้อที่นำมา

ตอนนั้นองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นรออยู่ที่ตำหนักข้าง พอได้ยินเสียงประกาศว่าฝ่าบาทให้นางเข้าไป ตอนที่นางกำลังจะก้าวขาออกไปก็เห็นผู้บริหารท้องถิ่นโหยววิ่งไปห้องหนังสือหลวงอย่างกระตือรือร้น นางจึงหดตัวกลับไป

ผู้บริหารท้องถิ่นโหยวรายงานข่าวดีนี้ องค์จักรพรรดิก็ค่อนข้างดีใจมาก

แต่เขาก็ยังไม่ให้ผู้บริหารท้องถิ่นโหยวเข้าไป ให้เขาตะโกนพูดอยู่ที่ประตูห้องหนังสือหลวง องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นถึงได้ยินเข้า

องค์จักรพรรดิพอดีอกดีใจ ก็ได้ยินผู้บริหารท้องถิ่นโหยวบอกว่า สถานการณ์โรคที่เมืองเจ้อควบคุมได้โดยสมบูรณ์แล้ว จึงถอนใจโล่งออกมา

จึงไม่ได้หาความรับผิดชอบเรื่องที่ผู้บริหารท้องถิ่นโหยวทำกับโจวติ้งเจินตอนนั้น แต่ก็ไม่มีตบรางวัล บอกว่าความดีความชอบหักล้างความผิดแล้ว

ผู้บริหารท้องถิ่นโหยวทำทีน่าสงสารเวทนา อยากให้องค์จักรพรรดิพระราชทานเงินให้ แล้วยังบอกว่าอ๋องเจวี้ยนกับพระชายาทั้งสองคนชดเชยมาให้อย่างมหาศาล ควรจะคืนเงินให้กับจวนอ๋องเจวี้ยนหน่อยไหม

ผลลัพธ์คือถูกองค์จักรพรรดิสั่งคนไล่ออกมา

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นฟังอยู่ตรงนั้น ก็รู้ถึงความขี้เหนียวขององค์จักรพรรดิ

เดิมทีข่าวดีที่ผู้บริหารท้องถิ่นโหยวบอกมา เขาก็ยังรู้สึกดีใจอยู่ แต่พอพูดเรื่องเงิน น้ำเสียงก็เปลี่ยนไปทันที

ยังบอกว่าอ๋องเจวี้ยนเป็นอ๋องของแคว้นเจา เดิมทีการมอบอะไรให้ประชาชนแคว้นเจาเองก็สมควรอยู่แล้ว พระชายาอ๋องเจวี้ยนมีจิตใจเมตตาของแพทย์ การช่วยเหลือผู้ป่วยผู้บาดเจ็บเป็นหน้าที่ของนาง จะมาเรียกร้องเงินได้อย่างไรกัน?

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นมองไปด้านนอกรถม้าก็เห็นว่ามีราชองครักษ์กลุ่มหนึ่งติดตามมา ก็โล่งใจขึ้นมาหน่อย

องค์จักรพรรดิไม่เพียงแต่ให้นางอยู่ในวังราชนิเวศน์ แต่ยังเลือกสาวใช้วังสองคนกับแม่นมอีกสองคนให้นาง บวกกับราชองครักษ์หนึ่งกลุ่มมาคอยคุ้มกันความปลอดภัยนางด้วย

และยังมอบรถม้าแบบองค์หญิงไว้ให้นางใช้เดินทางอีกคันหนึ่ง

พอเป็นแบบนี้ นางอยู่ที่แคว้นเจาก็พอมีหน้ามีตา และยังมีคนคอยคุ้มครองแล้ว ไม่ได้โดดเดี่ยวเดียวดายอีกต่อไป

ถ้าหากองครักษ์ของต้าชื่อเข้ามา อย่างน้อยก็ยังมีคนกันไว้ให้นางได้

"องค์หญิงใหญ่ตอนนี้วางใจแล้วหรือ?" หยวนอี้ก็ไม่รู้ว่าขึ้นรถม้าคันนี้ของนางมาตอนไหน พอเห็นนางดูโล่งใจ จึงยิ้มๆ ถามขึ้น

"ก็แค่ชั่วคราวเท่านั้น"