ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 457

นางเพียงกวาดทรัพย์สินคลังส่วนพระองค์ของฮ่องเต้ มิได้แตะต้องท้องพระคลังหลวงเลยแม้แต่น้อย เหตุใดราชสำนักไม่บรรเทาทุกข์เล่า?

หรือว่าฮ่องเต้ชั่วนำเงินจากท้องพระคลังหลวงออกมาเสพสุขแล้ว?

นึกถึงจุดจบของคนสกุลจี้ ทันใดนั้นนางคิดว่านี่เป็นไปไม่ได้

สายตาซูจิ่งสิงดำทะมึน เอ่ยเสียงเรียบ “หากฮ่องเต้ชั่วโง่เขลาเบาปัญญาเพียงนี้ เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องประทับบนบัลลังก์มังกรอีกต่อไปแล้ว”

เขาเสี่ยงอันตรายเข่นฆ่าศัตรูในสนามรบปกป้องบ้านเมือง มิใช่เพื่อให้ฮ่องเต้ชั่วทำลายเช่นนี้

“ต้องเร่งมือสร้างเจดีย์หนิงกู่เสียแล้ว”

กู้หว่านเยว่ถูปลายนิ้วเล็กน้อย รอสร้างเสร็จแล้ว ก็สามารถมอบดินแดนในอุดมคติแห่งหนึ่งให้ผู้ลี้ภัยได้

ขณะเดียวกัน ก็สามารถรับสมัครทหารซื้อม้าได้อย่างอิสระ นางหวังอย่างยิ่งให้ถึงวันนี้

“เอาล่ะ เหลืออีกเพียงครั้งเดียวแล้วเจ้าค่ะ”

การฝังเข็มจบลงโดยไม่รู้ตัว

กู้หว่านเยว่เก็บเข็มเงิน พูดยิ้มๆ

“หลังฝังเข็มครั้งสุดท้าย นายท่านผู้เฒ่าก็สามารถหลุดพ้นจากผงพระจันทร์เสี้ยวได้แล้ว นับแต่นี้ไปก็ไม่ต้องถูกคนบังคับอีก”

นายท่านผู้เฒ่าอวิ๋นรู้ว่าพิษภายในร่างกายตนใกล้ถูกถอนออกตั้งนานแล้ว แต่ได้ยินกู้หว่านเยว่พูดเช่นนี้ ก็ยังรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างไร้ที่สิ้นสุดภายในใจ รีบลุกขึ้นโคกคำนับ

“ขอบคุณนายหญิงมาก”

กู้หว่านเยว่ไม่สามารถรับการทำความเคารพอย่างเต็มรูปแบบเช่นนี้ได้ รีบพูดว่า

“นายท่านผู้เฒ่ารีบลุกขึ้น นี่เป็นเรื่องที่ข้ารับปากอวิ๋นมู่ไว้ ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้”

“นายหญิงเกรงใจแล้ว”

นายท่านผู้เฒ่าอวิ๋นรู้ดี เขาและกู้หว่านเยว่หาใช่มิตรหาใช่ศัตรู

ในเมื่อกู้หว่านเยว่ได้ป้ายคำสั่งผู้นำตระกูลไปแล้ว เดิมทีก็ไม่จำเป็นต้องถอนพิษให้เขา

ชิงเหลียนและหงเจาได้รับความเอาใจใส่จนตะลึงงัน ทั้งสองคนล้วนไม่กล้ารับไว้

“ฮูหยิน พวกเราเป็นคนฝึกวิชายุทธ์ ไม่กลัวหนาว ผ้านวมนี้ท่านยังเก็บไว้ห่มตนเองเถอะ ท่านจะโดนอากาศหนาวไม่ได้เป็นอันขาด”

กู้หว่านเยว่พูดยิ้มๆ “พวกเจ้าสองคนล้วนเป็นสตรี ต่อให้เป็นคนฝึกวิชายุทธ์ ดีที่สุดก็อย่าโดนความหนาว หาไม่แล้วจะไม่ดีต่อร่างกาย ผ้านวมนี้ให้พวกเจ้ารับไว้ ภายในรถม้ายังมี”

ชิงเหลียนรู้อุปนิสัยของกู้หว่านเยว่ เป็นคนตัดสินใจเฉียบขาดคนหนึ่ง เห็นดังนั้นจึงรับผ้านวมไป ขอบตาแดงก่ำ

“ฮูหยิน ท่านดีต่อพวกเราจริงๆ ข้าจะซื่อสัตย์ต่อท่านดีๆ”

หงเจาเองก็ไม่มีความเห็น เห็นว่าชิงเหลียนรับผ้านวมมาแล้ว นางเองก็ไม่ปฏิเสธอีก รับผ้านวมไปด้วย

“นี่คือเสบียงกรังและกาน้ำร้อน ไม่พอค่อยมาขอข้า”

มอบของกินและน้ำให้พวกนาง กู้หว่านเยว่รีบกลับเข้ารถม้า

คืนนี้เจดีย์หนิงกู่หนาวมาก ภายนอกยังมีหิมะตก ไม่มีห้องกำบัง อุณหภูมิลดต่ำลงแล้ว