ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 554

เดินกะโผลกกะเผลกออกไปด้านนอก

“ข้าประคองท่านไป” กงซุนซวงถลันขึ้นมา เห็นเจียงหลินต่อต้านเล็กน้อย นางเอ่ยปากอย่างหวังดี

“ท่านไม่รู้เรือนของเมิ่งฮูหยินอยู่แห่งใด ข้าพาท่านไปเถอะ”

“ขอบคุณมาก” เจียงหลินได้ยินก็พยักหน้าลง

ทั้งสองรีบเดินทางมาถึงลานบ้านของเมิ่งเหยียน ปรากฏว่าไม่เห็นเมิ่งเหยียน กลับมองเห็นลั่วยางกำลังคัดแยกยาสมุนไพรอยู่ภายนอก

นับตั้งแต่ขจัดความลุ่มหลงในความรักไป ลั่วยางก็หันมาให้ความสนใจต่อยาสมุนไพร

“นี่พวกเจ้า?”

ลั่วยางมองเจียงหลินและกงซุนซวงด้วยสายตาไม่เป็นมิตร หลายวันนี้ได้เห็นเมิ่งเหยียนตาแดงกลับมาหลายหน ภาพประทับใจต่อทั้งคู่จึงไม่ดีขึ้นมาก

“ได้ยินมาว่าพวกเจ้าพูดคุยเรื่องแต่งงานกันแล้ว ยังมาที่นี่ทำอันใด? ในเมื่อยุ่งเพียงนี้ ก็อย่าเดินเตร็ดเตร่ไปทั่วเลย”

อุปนิสัยของลั่วยางได้ตามปรมาจารย์แพทย์อยู่บ้าง พูดอย่างไม่สบอารมณ์

“นางเล่า?” เจียงหลินเปิดปากพูดได้อย่างยากลำบาก

ลั่วยางถลึงตาใส่เขาหลายหน อยากพูดอะไร มองเห็นขอบตาเจียงหลินแดงเรื่อแล้ว ชี้เข้าไปภายในห้อง

“หลังกลับมาก็ขังตนเองอยู่ภายในห้อง จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ออกมา”

“ขอบคุณมาก” เจียงหลินมองลั่วยางอย่างซาบซึ้งใจแวบหนึ่ง รีบเดินเข้าไปภายใน

กงซุนซวงรออยู่ภายนอกอย่างรู้ความ มิได้เข้าไปรบกวนพวกเขา

เพียงแต่ ผ่านไปได้ไม่นาน ก็เกิดเสียงอุทานตกใจของเจียงหลินดังออกจากภายใน

“อาเหยียน อาเหยียนเจ้าเป็นอะไรไป?”

เสียงนั้นเจ็บปวดหัวใจแหลกสลาย ฟังเสียจนคนรู้สึกใจสั่นขึ้นมา

ลั่วยางนึกถึงสีหน้ายามกลับมาของเมิ่งเหยียนขึ้นได้ ตกใจผุดลุกขึ้นยืน ไม่กระมัง ไม่กระมัง นางเป็นคนรักชีวิตของตนคนหนึ่ง ดังนั้นจึงไม่เคยนึกถึงด้านนั้นมาก่อน

“หลีกไป”

เห็นสีหน้าฝ่ายชายเคร่งขรึม

“จดหมายลับส่งจากเมืองหลวง พูดว่าจู่ๆ ฮ่องเต้ชั่วก็แต่งตั้งมหาราชครูหนึ่งท่าน”

ซูจิ่งสิงเปล่งเสียงเครียด “มหาราชครูเป็นสตรี รูปโฉมคล้ายกับเถาเอ๋อร์”

“ให้ข้าดูหน่อย” กู้หว่านเยว่รับภาพวาดไป มองอย่างละเอียด คล้ายเถาเอ๋อร์อยู่บ้างจริง

นางนึกถึงภูเขาหิมะก่อนหน้านี้ขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ เถาเอ๋อร์ถูกมู่หรงอวี้ถีบลงหน้าผา

ตอนนั้นนางส่งคนออกไปมากเพียงนั้น กลับหาไม่พบ

รู้สึกกังวลขึ้นมาภายในใจ กังวลเถาเอ๋อร์ยังมีชีวิตอยู่

สรุปคือคิดไม่คิดเลยว่าพวกเขาถึงขั้นหยั่งเดาได้ถูกต้องแล้ว นี่เพิ่งผ่านไปได้ไม่นาน อีกฝ่ายก็ปรากฏตัว

คิดได้ว่าเถาเอ๋อร์คือผู้แต่งต้นฉบับเดิม มีนิ้วทองติดตัว กู้หว่านเยว่ขมวดคิ้วแน่นๆ