ชายาแพทย์พลิกชะตา นิยาย บท 456

“หากฮูหยินจดจำบุญคุณของข้าไว้จริง มิสู้พบผู้อาวุโสลำดับสามและพูดดีๆ”

เรื่องกู้หว่านเยว่เรียกผู้ว่าการอำเภอสองสามท่านไปที่จวนโหว ฮูหยินสามเองก็ได้ยินแล้ว นางได้ยินผู้อาวุโสลำดับสามสบถด่าอยู่ภายในบ้านนานทีเดียว

เพียงกู้หว่านเยว่เอ่ยปาก นางก็เข้าใจความนัยแล้ว รับคำเสียงเข้ม

“แม่นางกู้วางใจได้ ข้ามีแผนแล้ว”

พูดจบ นางลอบมองซูจิ่งสิงทางด้านข้างแวบหนึ่ง เห็นสีหน้าซูจิ่งสิงเป็นปกติ ลอบถอนหายใจเฮือกหนึ่ง

“เช่นนั้นข้าขอลาแล้ว ฮูหยินสาม ไว้พบกันใหม่”

เป้าหมายสำเร็จแล้ว กู้หว่านเยว่ไม่มีเหตุผลให้อยู่ต่อ พยักหน้าบอกลา

“อืม”

ฮูหยินสามมองเงาคนทั้งสองพลางถอนหายใจ นึกบางอย่างขึ้นได้ รีบหมุนตัวไปพบผู้อาวุโสลำดับสาม

“เกิดเป็นคนต้องฉลาด เมื่อแรกชิวเตี๋ยจะแต่งงานกับทังต่าให้ได้ ข้าคิดว่าทังต่ามิใช่คนดี ความจริงพิสูจน์แล้ว เป็นเช่นนั้นดังคาด บัดนี้ข้าคิดว่าแม่นางกู้และซูจิ่งสิงมิใช่คนรังแกง่าย หวังว่านายท่านจำไม่เป็นปรปักษ์กับพวกเขาอีก หาไม่แล้วเป็นไปได้มากว่าคนบาดเจ็บก็คือตนเอง”

ฮูหยินสามพร่ำบ่นไปแล้วหนึ่งยก หลี่เฉิงเต๋อกลับไม่เก็บมาใส่ใจ เบ้ปากพูดอย่างโอหัง

“เจดีย์หนิงกู่เป็นของสกุลหลี่ พวกเขายึดครองอาณาเขตสกุลหลี่ ต้องการให้ข้ายอมรับพวกเขา ไม่ง่ายเพียงนั้น!”

“เฮ้อ ท่าน ท่านเจ้าคนดื้อรั้น!” ฮูหยินสามโมโหพูดไม่ออก ครุ่นคิดภายในใจดีที่สุดคือวันนี้มาเร็วหน่อยเถอะ ประเดี๋ยวนางจะเปี่ยมความกังวลใจ

ทางด้านนี้ กู้หว่านเยว่และซูจิ่งสิงเพิ่งกลับถึงจวนโหว หลี่เฉินอันก็รีบเข้ามาต้อนรับ

“ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์หญิง พวกท่านไม่เป็นไรกระมัง?”

เมื่อคืนทั้งสองคนมิได้กลับมา หลี่เฉินอันร้อนใจมาก

ได้ยินมาว่าพวกเขาไปที่จวนบ้านสาม วู่วามไปรบกวนถึงที่ย่อมไม่ดี ทำได้เพียงรออยู่ที่บ้าน

จิตใจของนายท่านผู้เฒ่าอวิ๋นดีกว่าก่อนมาก เห็นกู้หว่านเยว่มา ก็รู้ว่านางมาเพื่อฝังเข็มให้ตนเอง รีบนอนลงอย่างว่าง่าย

ครั้งนี้ฝังเข็มเพื่อกำจัดพิษที่ยังเหลือ ง่ายกว่าที่ผ่านมาเล็กน้อย ดังนั้นบรรยากาศจึงผ่อนคลายเป็นพิเศษ

นายท่านผู้เฒ่าอวิ๋นยังประคองสติไว้อยู่ตลอด สนทนากับกู้หว่านเยว่

“ข้าและอวิ๋นมู่มาจากเมืองหลวง ทุกหนแห่งที่ผ่านมา หากมิใช่เกิดภัยพิบัติ ราษฎร์ก็พลัดถิ่น”

เขาถอนหายใจ

“เฮ้อ น่าเสียดาย มิใช่เพียงภัยธรรมชาติ ยังเกิดจากคนอีกด้วย ทุกหนแห่งเกิดภัยพิบัติยังไม่ต้องพูด ราชสำนักไม่แจกจ่ายเสบียงอาหาร ราษฎร์ตกทุกข์ได้ยาก”

หลายวันมานี้ นายท่านผู้เฒ่าอวิ๋นมองการณ์ไกลมาก สั่งให้อวิ๋นมู่ปิดร้านครึ่งหนึ่ง สะสมเงิน หยุดพักฟื้นฟู ป้องกันความโกลาหลในใต้หล้า

กู้หว่านเยว่ฟังจบ กลับสงสัยมาก