………………..
เคร้ง!
เสียงกระทบของโลหะดังสนั่น
ทุกคนกลั้นหายใจ พร้อมจดจ้องตาเขม็ง
ทว่าสีหน้าของเว่ยเจ๋อ กลับเปลี่ยนจากพึงพอใจเป็นในคราแรก สู่ตกใจแลสับสนในทันตา และกลายเป็นเหลือเชื่อในท้ายที่สุด!
ที่ด้านหน้า ง้าวว่านเฟิงยังคงเสียบไว้บนศิลาสีชาด แต่กลับไร้ซึ่งการเคลื่อนไหว!
ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ ราวไม่เชื่อในสิ่งที่ปรากฏแก่ครรลองสายตา
จากนั้นเขาก็ออกแรงอีกครั้ง แล้วแทงเข้าไป!
แต่ก็ยังไม่มีอันใดเกิดขึ้น
ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนบนศิลาแผ่นนั้น!
ประตูบานใหญ่นี้… ไม่มีทีท่าจะเปิดออกเลยด้วยซ้ำ!
และเพราะออกแรงอย่างหนัก จึงทำให้มีเลือดไหลออกมาตามง่ามนิ้วทีละนิด
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เว่ยเจ๋อจะมาใส่ใจ
เหตุใดถึงเป็นแบบนี้…
นี่มันบ้าอันใดกัน!?
พลังของง้าวว่านเฟิงถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แล้ว ไหนจะเสียงหึ่งแปลกๆ จากศิลาตรงหน้าที่ดังออกมาเป็นระลอกอีก
แต่แล้ว…
เหตุใดถึงเปิดไม่ออก!
“ประมุขเว่ย เกิดอันใดขึ้นหรือ?”
ยามนี้ทุกคนรอบตัวเขาเริ่มสังเกตได้ถึงความผิดปกติ พลางหันมองหน้ากันด้วยความสงสัยใคร่รู้
และห่วงประตูสัมฤทธิ์อันนั้น ก็ยังขยับเคาะอยู่กลางอากาศ!
เมื่อเห็นเช่นนี้ หัวใจเว่ยเจ๋อแทบหยุดเต้น สีหน้าพลันซีดเผือด
…นั่นเพราะเขาคิดว่าการเคลื่อนไหวเหล่านี้ ล้วนเกิดจากน้ำมือของตน แต่สุดท้ายแล้ว… มันกลับไม่ใช่แบบนั้น!
แล้วจากมุมมองของคนดูล่ะ เห็นภาพเหล่านี้แล้ว ยังไม่เข้าใจอีกหรือ?
“เกิดอันใดขึ้น? ง้าวว่านเฟิงนี้คืออาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่ถังเคอหลอมขึ้นมิใช่หรือ? ไยถึงเปิดประตูไม่ได้กัน?”
“เจ้าสิ่งนี้มิน่าใช่ของปลอมกระมัง…”
“เมื่อดูจากการเคลื่อนไหวเมื่อครู่ สิ่งนี้ย่อมเป็นของจริง แต่ที่เปิดประตูไม่ได้ ก็เรื่องจริงเหมือนกัน”
“เหอะ! พูดพร่ำอยู่นานนับ สุดท้ายก็ไม่เป็นผลรึ? ประมุขเว่ยนี่เก่งแต่ปากจริงๆ…”
ฝูงชนรอบด้านเริ่มซุบซิบนินทากันให้ขวัก
ทุกคำพูดล้วนทะลุเข้าไปในหูของเว่ยเจ๋อ ย่ำยีหัวใจของเขาเสียป่นปี้ สองขมับร้อนผ่าวเต้นตุบๆ ราวมวลเพลิง ที่กำลังจะพุ่งทะลักออกมาจากทรวงอก!
หัวเราะ! เย้ยหยัน! ดูแคลน!
สายตาที่จ้องมองมานั้น ราวกลับแสงร้อนที่แผดเผาอยู่กลางหลัง
เขายืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ไหวติ่ง สมองขาวโพลนโล่งไปหมด ราวจับต้นชนปลายไม่ถูก
เห็นได้ชัดว่าทุกอย่างดำเนินไปได้อย่างราบรื่น แต่แล้วเหตุใดมันถึง…
ถ้าแม้แต่อาวุธศักดิ์สิทธิ์ที่ถังเคอหลอมเองยังเปิดประตูสุสานไม่ได้ แล้วบนโลกนี้จะมีใคร หรือสิ่งใดที่ทำได้อีก?
“ไม่สิ…”
ซั่งกวนจิ้งขมวดคิ้ว พลางจ้องมองไปข้างหน้า แล้วพึมพำเบาๆ
หลายคนที่อยู่ใกล้เขาต่างหันมามอง

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงลิขิตสวรรค์
ขอบคุณมากค่ะ สนุกมากกกค่ะ...
สนุกมากค่ะ...
อ่านสนุกมากค่ะ ติดตามอ่านทุกตอน...