อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2554

เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างอันที่จริงวิชายุทธ์ก็ร้ายกาจมาก

แต่ว่าเซียวหลันยวนกับเขาพูดได้เลยว่าพอๆ กัน ทว่ายังหนุ่มกว่ามีปฏิกิริยาไวกว่า

นี่ยังบวกกับเจ้าอารามโยวชิงซืออวี๋ชิงจวินที่วิชายุทธ์พอๆ กับพวกเขาด้วยอีกคน แล้วยังมีจงเจี้ยนองครักษ์ข้างกายเซียวหลันยวนที่วิชายุทธ์ดีที่สุดอีกด้วย คนมากขนาดนี้หันมารุมเขา มันก็ดูไม่ค่อยยุติธรรมอยู่หน่อยๆ จริงๆ

แต่พวกของเซียวหลันยวนตอนนี้จะไปพูดเรื่องความยุติธรรมกับเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างได้อย่างไร?

เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างเดิมทีก็คิดจะเอาชีวิตเขามาตลอดอยู่แล้ว

เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างถูกซืออวี๋ชิงจวินเตะออกไป หลังจากตกลงมาก็รู้สึกว่ากระดูกของตนเองผิดที่ผิดทางไปหมดแล้ว

เขากระอักเลือดออกมาอีกโฮกหนึ่ง

ข้างหูได้ยินเสียงลม สัมผัสได้ว่าพวกเขาล้อมกันเข้ามาแล้ว ในใจเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างชิงชังขึ้นถึงขีดสุด

ส่วนเขาตอนนี้ก็มีความรู้สึกเหมือนจริงมากขึ้นมา รู้สึกว่าครั้งนี้เขาคงต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่แล้ว

แต่เขาก็รู้สึกไม่ยอมจริงๆ

เซียวหลันยวนยืนอยู่ตรงหน้าเขา ยื่นมือไปข้างๆ จงเจี้ยนเข้าใจความคิดเขา จึงส่งกระบี่เข้ามาทันที

เซียวหลันยวนรับกระบี่ พลิกมือแทงลงไปที่เจ้าลัทธิเทพทำลายล้าง

เขาไม่มีความคิดถึงเรื่องที่จะถามเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างให้ชัดเจนว่าทำไมหลายปีมานี้ถึงจ้องจะเอาแต่ชีวิตเขา หรือเรื่องที่ซืออวี๋ชิงจวินอยากจะเห็นใบหน้าแท้จริงของเขา หรือกระทั่งเรื่องที่พวกของจงเจี้ยนอยากรู้อยากเห็นหน้าตาของเขา ไม่มีเลยทั้งนั้น

เซียวหลันยวนตอนนี้คิดแค่ว่าต้องเอาชีวิตเจ้าลัทธิเทพทำลายล้างไปในทันที

เพราะลูกของเขากำลังจะเกิดแล้ว

เขาไม่อยากให้คนที่มีเจตนาและจิตใจมุ่งร้ายต่อเขาอย่างเจ้าลัทธิเทพทำลายล้าง ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันบนแผ่นดินนี้

เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างฝืนทนความเจ็บปวดของกระดูกก่อนหน้า กลิ้งตัวไปบนพื้น กระบี่เฉียดสีข้างเขาไป แทงจมลงไปในดิน

เซียวหลันยวนก็ไม่หยุด ตวัดปลายกระบี่ขึ้น เศษดินกระเด็นใส่อีกฝ่าย และปลายกระบี่เขาก็แทงไปอีกครั้ง

ครั้งนี้ลงมือรวดเร็วมาก เขายังแทงต่อไปอีกสิบกว่าครั้งโดยไม่หยุด บีบให้เจ้าลัทธิเทพทำลายล้างดูซมซานอย่างมาก

"พรวด!"