อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2135

"ฝ่าบาท แน่นอนว่าไม่ใช่องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้น แต่เป็นคนอื่น" นักพรตชิงอวิ๋นเอ่ยขึ้น

ฝ่าบาทต้าชื่อขมวดคิ้ว

"ไม่ใช่ฝูอวิ้น แล้วยังอยู่ในเมืองหลวงแคว้นเจาอีก จะไปหากันยังไง? หรือว่าข้าต้องส่งคงไปไล่ถามบนถนนทั้งเมืองหลวงว่าใครคือสตรีมีบุญ?"

นักพรตชิงอวิ๋นส่ายหัว "แน่นอนว่าไม่ต้อง อันที่จริง อักษรนี้ก็มองออกถึงตัวตนสตรีมีบุญได้ ไม่เพียงแต่เป็นทิศทางเท่านั้น"

"เจา ยังจะเป็นตัวแทนฐานะอะไรได้? เจาอะไรล่ะ?" ฝ่าบาทต้าชื่อจู่ๆ สมองก็แล่นขึ้นมา พูดชื่อหนึ่งออกมาด้วยสัญชาตญาณ "ฟู่จาวหนิง?!"

คงไม่ถึงกับว่าในชื่อมีคำว่าเจาอยู่หรอกกระมัง!

แต่ว่า ฟู่จาวหนิง!

พอคิดถึงคนคนนี้ ความคิดของฝ่าบาทต้าชื่อก็เปลี่ยนไปคิดเรื่องอื่นไม่ได้แล้ว

"ฟู่จาวหนิงคนนี้เป็นพระชายาอ๋องเจวี้ยนแคว้นเจาใช่ไหม?" นักพรตชิงอวิ๋นตาเปล่งประกายวาบ "ถ้าหากมีวันเดือนปีเกิดของนาง ก็เอามาคำนวณดูได้"

"มี!"

ฝ่าบาทต้าชื่อให้คนไปหยิบกล่องใบเล็กใบหนึ่งเข้ามาทันที พอเปิดออก ด้านในก็เขียนวันเดือนปีเกิดคนหนึ่งเอาไว้

"เจ้าลูกชายไม่ได้เรื่องของข้า ตอนนั้นในใจมีแต่ฟู่จาวหนิงคนนี้ เขาเลยไปตรวจสอบมา"

น่าเสียดาย ที่จีบไม่ติด ทำให้นางอยู่ในต้าชื่อต่อไม่ได้

แต่วันเดือนเปีเกิด เขาก็ยังได้มา

ตอนนั้นก็รู้สึกอย่างประหลาดว่าวันหนึ่งคงจะได้ใช้ คิดไม่ถึงว่าจะได้ใช้จริงๆ

นักพรตชิงอวิ๋นมองดูวันเดือนปีเกิด คำนวณอย่างถี่ถ้วน กล่าวชมขึ้นมาว่า "นี่เป็นดวงชะตาที่ยอดเยี่ยมมาก! ครั้งถึงคราวกาลผันผวน พญาหงส์ถือกำเนิดจากกองเพลง ดวงชะตาของพระชายาอ๋องเจวี้ยนคนนี้ซ่อนเร้นความลับสวรรค์ไว้ เห็นได้ว่านางคือคนที่วิถีสวรรค์ปกป้อง!"

"่จริงหรือ?"

"ฝ่าบาท ข้าน้อยมิกล้าพูดไร้สาระ"

"เช่นนั้นสตรีมีบุญนี่ ก็คือฟู่จาวหนิง?"

"คำนวณออกมาแล้วน่าจะเป็นนาง"

"แล้วก็ตระกูลเสิ่น เสิ่นเสวียน ทั้งที่ใกล้ชะตากรรมใกล้จะหมดอยู่แล้ว ก็ยังได้ฟู่จาวหนิงมารักษาเขาจนหาย! ตอนนี้เสิ่นเสวียนอย่างกับกลายเป็นจิ้งจอกพันปีไปแล้ว ข้าจับผิดตระกูลเสิ่นไม่ได้เลยสักนิด!"

"ใช่แล้ว ใช่แล้ว! เรื่องพวกนี้ที่แท้ก็ผูกอยู่บนตัวฟู่จาวหนิง! นางเป็นสตรีมีบุญ"

นักพรตชิงอวิ๋นทำได้แค่มองดูฝ่าบาทเอาชนะตัวเอง

"ข้าจะให้แคว้นเจาส่งตัวฟู่จาวหนิงมา!"

เขาแต่งตั้งฟู่จาวหนิงเป็นองค์หญิงสะกดแคว้น ตำแหน่งใหญ่ขนาดนี้ ความรุ่งโรจน์ขนาดนี้ นางจะปฏิเสธหรือไรกัน?

"ฝ่าบาท ได้ยินว่าอ๋องเจวี้ยนรักฟู่จาวหนิงมาก เกรงว่าเขาคงไม่ยอม"

"ข้าจะเจรจากับจักรพรรดิเจาเอง! มีจักรพรรดิเจาคอยช่วย อ๋องเจวี้ยนจะไม่เห็นด้วยได้อย่างไรกัน?" ฝ่าบาทหัวเราะเหี้ยมเกรียม "เขาเป็นแค่อ๋องคนหนึ่ง จะขัดขืนจักรพรรดิได้หรือ?"

ถ้าจักรพรรดิเจาแค่อ๋องเจวี้ยนคนเดียวก็จัดการไม่ได้ เช่นนั้นเขาคงได้หัวเราะเยาะจักรพรรดิเจาเป็นบ้าเป็นหลังแน่!

ยิ่งไปกว่านั้นยังได้ยินว่า จักรพรรดิเจาก็คิดจะกำจัดอ๋องเจวี้ยนอยู่แล้วด้วย