อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2097

จู่ๆ เขาก็พูดแบบนี้ออกมา ทำเอาฟู่จาวหนิงตั้งตัวไม่ทัน

อันที่จริงนางเองก็เคยคิดปัญหานี้อยู่

ทำไมทั้งๆ ที่ใบหน้ารักษาหายแล้ว มีใบหน้างดงามเสียขนาดนั้น แต่เซียวหลันยวนกลับยังสวมหน้ากากไว้ตลอด?

สวมหน้ากากก็ไม่ได้สะดวกเสียหน่อย

ยิ่งไปกว่านั้น ใบหน้าหล่อเหลานั่นปิดบังเอาไว้เสียของจะแย่

แต่เซียวหลันยวนก็ไม่เคยพูดถึงปัญหานี้กับนาง บางครั้งนางถามไป เขาก็ทำแค่ยิ้มๆ

หรือว่าเจ้าอารามจะรู้ว่าเพราะอะไร?

"เพราะว่า ใบหน้าของเขา มันดูคล้ายคลังกับจักรพรรดินีของตงฉิงสมัยยังสาวน่ะสิ" เจ้าอารามบอกกับนาง

ฟู่จาวหนิงตกตะลึง

นางยังไม่เคยคิดไปถึงด้านนี้เลย

แต่ว่าเจ้าอารามพูดอกมาแบบนี้ นางก็กระจ่างขึ้นมาทันที

นี่เหมือนจะเป็นความเป็นไปได้มากที่สุดอยู่

ก็เหมือนกับเรื่องสกุลของเจ้าอาราม ถ้าลือออกไปจะดึงดูดความสนใจพวกคนเจตนาไม่ดี ใบหน้าเซียวหลันยวนถ้าเปิดเผยออกไป ก็อาจจะดึงดูดความสนใจคนเหล่านั้นที่กำลังตามหาตงฉิงอยู่ด้วยกระมัง?

จักรพรรดินีตงฉิงแต่ก่อนเคยไปเป็นทูตที่ต้าชื่อ รับประกันได้ยากว่าคนที่เคยเห็นนางในอดีตจะยังมีชีวิตรอดกันอยู่ไหม

อย่างลัทธิเทพทำลายล้าง ก็ค้นหาตงฉิงมาโดยตลอดเช่นกัน

คนเหล่านั้นถ้าเห็นหน้าเซียวหลันยวน อาจจะเดาออกว่าบนตัวเขามีสายเลือดราชวงศ์ตงฉิงไหลเวียนอยู่

เขาคือรุ่นหลังของจักรพรรดินีตงฉิง เรื่องนี้จะดึงดูดเอาความสนใจของคนพวกนั้นมาอยู่บนตัวเขา

โดยผิวเผินแล้ว เขาเหมือนใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบอยู่ในยอดเขาโยวชิงมาตลอด แต่อันที่จริง เขารู้เรื่องทั้งหมดอยู่แล้ว

เป็นอย่างที่นางคิดไว้ก่อนหน้านี้ ดูเหมือนเร้นกายจากทางโลก แต่อันที่จริงยื่นมือคว้าเอาไว้ทั้งหมด

นี่คือจุดย้อนแย้งมากๆ ของเจ้าอาราม

"ท่านรู้มากขนาดนี้ แล้วเป้าหมายคืออะไรหรือ?"

ฟู่จาวหนิงถามขึ้นตรงๆ

"เป้าหมายของข้ารึ?"

"ใช่ เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่? แล้วก็ที่เจ้าไม่อยากให้ข้ากับอายวนอยู่ด้วยกันเพราะอะไร?" ฟู่จาวหนิงตอนนี้กระทั่งคำว่า "ท่าน" ก็ไม่พูดแล้ว

ทั้งใบหน้าหนุ่มแน่นของเขา ท่าทีประหลาดเช่นนี้ของเขา นางไม่อาจมองเขาเป็นผู้อาวุโสได้จริงๆ