อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2085

"อ๋องเจวี้ยนบอกแล้ว พระชายาจะไม่รักษาให้กับพวกเราในเมืองนี้ทุกคน"

ข่าวนี้แพร่ออกไปในเมืองเล็กอย่างรวดเร็ว

คนที่ขึ้นไปอาละวาดเพราะเงินห้าสิบตำลึงเหล่านั้นถูกขุดออกมาอย่างรวดเร็ว

ประชาชนในเมืองคนอื่นล้วนโกรธแค้น พากันไปขว้างปาผักเผ่าไข่เน่าใส่บ้านพวกเขา

"เป็นเพราะเจ้าพวกตัวซวยนี่! พวกเขาทำร้ายพวกเราทั้งหมด! พวกเราไปเชิญพระชายาอ๋องเจวี้ยนมาตรวจรักษาให้ไม่ได้แล้ว!"

"แค่นี้ที่ไหน? ได้ยินว่าหมอเฉียวเองก็เป็นคนที่ท่านอ๋องเชิญมาด้วย เงินค่าวัตถุดิบยาก็เป็นท่านอ๋องที่ช่วยเหลือมาเป็นเวลานาน หลังจากนี้ท่านอ๋องจะไม่สนใจดูแลแล้ว ราคาซื้อยาของพวกเราต้องเพิ่มขึ้นด้วยแน่นอน!"

"พวกเราออกไปขายของที่อื่น ในเมืองก็่ยังมีคนเข้ามารับซื้อแล้วให้ราคาดีๆ นั่นก็เป็นเส้นทางที่ท่านอ๋องหามาให้ หลังจากนี้จะไม่มีอีกแล้ว!"

"พวกเจ้ารู้ไหมว่าเข่าวนี้ใครเป็นคนเผยแพร่ออกมา" มีคนที่รู้เบื้องลึกยิ่งกว่า

คนอื่นก็ทยอยกันถาม

"นี่เป็นเรื่องที่หลานชายนายท่านทั้งสองคนในอุทยานเขาเฉิงอวิ๋นพูดออกมา ฮูหยินเฉิงเกี่ยวข้องกันกับนายท่านเจี๋ยที่จ้างคนไปด่าพระชายาด้วย ดังนั้นจึงช่วยเหลือเขา อ๋องเจวี้ยนแตกหักกับฮูหยินเฉิงไปแล้ว หลังจากนี้จะไม่ปกป้องฮูหยินเฉิงอีก"

"อะไรนะ?"

ในนี้พอมีเรื่องความสัมพันธ์เชิงชู้สาวของฮูหยินเฉิงกับเจี๋ยหลี่เข้ามา ก็ยิ่งลือกันกว้างขวางขึ้นไปอีก

เซียวหลันยวนเองก็ไม่รู้ว่านี่เป็นการถือโอกาสเติมเชื้อฟืนไฟให้เรื่องลุกลามของหลานชายสองคนของเจ้าอุทยานเฉิน นี่เป็นก้าวแรกที่พวเขาคิดจะดึงฮูหยินเฉิงลงมาแล้วชิงอุทยานเขาเฉิงอวิ๋นไป

แต่ว่า ต่อให้เขารู้ ตอนนี้ก็ไม่ได้ใส่ใจแล้ว

ฮูหยินเฉิงสมควรชดใช้กับความโง่เขลาของตัวนาง

"ทำไมล่ะ มีหญิงสาวหลายคนที่เคยเจอเจ้าอาราม จากนั้นก็ไปกินข้าวกับเขาหรือ?" ฟู่จาวหนิงยังคิดอยู่ว่าเซียวหลันยวนตอนนี้ตรวจสอบอะไรได้หรือยัง จึงยังดูเบื่อๆ เซ็งๆ

ถ้าไม่ใช่รับปากว่าจะไปรักษาน้องชายให้กับถังอู๋เจวี้ยนที่เขาชิงถง จนตอนนี้พวกเขาถือว่าเป็นเพื่อนกันแล้ว นางก็ไม่อยากจะคุยกับเขาเท่าไร

แล้วก็ ถังอู๋เจวี้ยนอย่างน้อยก็ยังทำหมี่ที่นางชอบกินที่สุดออกมา

"หญิงสาวพวกนั้นก็อยากจะมีโอกาสแบบนี้กันทั้งนั้น ได้ยินว่าหลายปีนี้มีฮูหยินคุณหนูไม่น้อยเลยมาที่ยอดเขาโยวชิง คิดจะหาโอกาสใกล้ชิดเจ้าอาราม และยังมีลงมือทำของว่างกันเองพร้อมติดสุราเลิศรสเข้ามา แต่ก็แทบจะถูกเจ้าอารามปฏิเสธไปหมด"

"ท่านนี่ก็รู้เยอะเสียจริง" ฟู่จาวหนิงมองถังอู๋เจวี้ยน "ท่านก็ไม่บอกเสียที ว่าท่านกับเจ้าอารามรู้จักกันได้อย่างไร? พวกท่านเป็นเพื่อนกันหรือ?"

เหมือนท่าทีต่อถังอู๋เจวี้ยนของเจ้าอารามเองก็ค่อนข้างจะเป็นกันเองอยู่

"ตอนแรกสุด ข้าเองก็มาเพราะโรคของน้องชายเหมือนกัน" ถังอู๋เจวี้ยนเอ่ยขึ้น "ตอนนั้นรู้สึกสิ้นหวังหน่อยๆ เลยอยากจะขอให้เขาทำนายดวงชะตาให้ ดูว่าเขาจะมีชีวิตต่อไปได้ไหม"