อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2084

ฮูหยินอู๋ทำอะไรไว้?

เจี๋ยหลี่หลงรักฮูหยินอู๋อย่างสุดซึ้งและภักดี

เขายืนกรานว่าว่าฮูหยินอู๋รู้เรื่องเบื้องหลังส่วนหนึ่งในตอนนั้น แต่ไม่ได้เข้าร่วมด้วยแน่นอน

"เรื่องวางยาพิษในวังครั้งนั้น ข้าเชื่อว่าฮูหยินอู๋ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง"

ในจุดนี้เซียวหลันยวนเองก็เชื่อ ถึงอย่างไรตอนนั้นฮูหยินอู๋อย่างมากก็เพิ่งอายุสิบกว่าขวบ นางจะเข้าร่วมได้อย่างไรกัน?

"ดังนั้น ที่ข้าถามคือเรื่องครั้งนี้"

เจี๋ยหลี่ก้มหน้ากระอักเลือด ตอบอย่างยากลำบาก "ไม่ขอรับ เรื่องครั้งนี้ข้าคิดและทำเองคนเดียว ฮูหยินอู๋แค่รู้สึกว่าอ๋องเจวี้ยนถ้าไม่อยู่กับหมอฟู่ หลังจากนี้อาจจะมีการพัมฯาที่ดียิ่งกว่า ยิ่งไปกว่านั้น ฮูหยินอู๋เองยังรู้สึกว่า หมอฟู่ยังมีที่ไปที่ดีกว่านี้"

"ที่ไปอะไร?"

"ประธานของสมาคมหมอใหญ่ขอรับ" เจี๋ยหลี่ตอบเสียงขืน "บอกไปท่านอ๋องก็อาจจะไม่เชื่อ ฮูหยินอู๋อันที่จริงอยากจะร่วมมือกับหมอเทวดาฟู่ นางอยากช่วยให้หมอเทวดาฟู่ได้ขึ้นเป็นประธานสมาคมหมอใหญ่ เช่นนี้ก็เท่ากับพวกนางสามารถควบคุมสมาคมหมอใหญ่เอาไว้ในมือได้แล้ว"

"ดังนั้น ฮูหยินอู๋จึงไม่ได้คิดจะทำร้ายหมอเทวดาฟู่เลย ก่อนที่พวกท่านจะออกจากเมืองหลวง นางไม่ใช่ยังไปเยี่ยมหมอเทวดาฟู่ด้วยตนเองหรือ? ตอนนั้นนางรู้สึกว่าหมอเทวดาฟู่น่าสนใจมาก ไม่ใช่หญิงสาวอ่อนแอทั่วไป รู้สึกว่าหมอเทวดาฟู่จะต้องทำเรื่องใหญ่ได้สำเร็จแน่ แต่ถ้าหลังจากนี้นางยังเป็นพระชายาอยู่แต่ในเรือนใน คอยคลอดลูกให้ท่านอ๋อง เช่นนั้นก็คือการติดแหงกอยู่ในเรือนหลัง เสียวดายวิชาแพทย์และความสามารถของนาง"

แม้คำพูดที่ฮูหยินอู๋พูดออกมาเองจะน่าฟังแบบนี้หรือเปล่า เซียวหลันยวนไม่รู้ แต่ที่รู้คือเจี๋ยหลี่พูดมาแบบนี้ ในใจเขาเองอันที่จริงก็ยอมรับอย่างมากอยู่

จาวหนิงในสายตาเขา ไม่ควรติดอยู่แต่ในเรือนหลังดูแลเรื่องลูกเท่านั้น สำหรับนางนั่นดูเป็นชีวิตที่อึดอัดมากจริงๆ

นางน่าจะมีฟ้าดินที่กว้างกว่ารออยู่

แต่ว่า...

"ฮูหยินอู๋จะยุ่งมากไปแล้ว"

เจี๋ยหลี่หน้าถอดสี "อ๋องเจวี้ยน ที่ข้าควรพูดข้าก็พูดแล้ว ไว้ชีวิตข้าเถอะ!"

เซียวหลันยวนไม่สนใจ เดินออกไปแล้ว

ดังนั้นคนที่คิดจะเล่นงานฟู่จาวหนิง เขาจึงไม่ใจดีที่จะปล่อยไป

เขาออกมาวันหนึ่งแล้ว ไม่รุ้ว่าจาวหนิงที่อยู่บนเขาจะเป็นห่วงหรือเปล่า แน่นอนว่าต้องรีบกลับขึ้นไป

และเหล่าประชาชนเพียงไม่นานก็ได้รู้ ว่าในหมู่บ้านพวกเขามีบางคนที่ละโมบต่อค่าตอบแทนห้าสิบตำลึง จนถูกยุยงให้ขึ้นไปบนยอดเขาโยวชิงเพื่อหาเรื่องพระชายาอ๋องเจวี้ยน ก่นด่าและบีบบังคับพระชายาอ๋องเจวี้ยน กระทั่งยังคิดหาวิธีใส่ร้ายป้ายสีนางอีก

ด้วยเหตุนี้จึงทำให้อ๋องเจวี้ยนโมโห อ๋องเจวี้ยนเคยพูดไว้ ว่าเขาผิดหวังกับเมืองเล็กนี้มาก รู้สึกเหมือนช่วยพวกคนอกตัญญูเอาไว้ หลังจากนี้เขาจะดึงกลับการสนับสนุนและดูแลต่อเมืองเล็กนี้ทั้งหมด

แล้วก็ เดิมทีอุทยานเขาเฉิงอวิ๋นคิดจะให้พระชายาอ๋องเจวี้ยนจัดการตรวจรักษาการกุศลขึ้นในเมืองครั้งหนึ่ง ตอนนี้ก็ถูกยกเลิกไปแล้ว