เข้าสู่ระบบผ่าน

อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1930

ถึงอย่างไรนางก็บอกแล้วว่าไม่กินเผ็ด

เซียวหลันยวนหลังจากจัดการงานเสร็จก็ออกจากห้องหนังสือ เตรียมจะไปหาฟู่จาวหนิง

ฟู่จาวหนิงกลับไม่อยู่ในห้องนอน เสี่ยวเยว่เองก็ไม่อยู่

เขารู้สึกแปลกๆ หาคนมาถาม "พระชายาไปไหนแล้ว?"

"เรียนท่านอ๋อง พระชายาไปเรือนข้างดูหญ้าสมุนไพร ให้มาแจ้งกับท่าน"

ฟู่จาวหนิงก่อนหน้านี้ปลูกหญ้าสมุนไพรบางส่วนในที่เรือนข้าง ปกติให้หงจั๋วเฝิ่นซิงช่วยดูแล ครั้งนี้ที่กลับจากเมืองเจ้อยังไม่ได้ไปดู บอกเช่นนี้เซียวหลันยวนก็ไม่รู้สึกแปลกใจอะไร

"อืม รู้แล้ว"

จนถึงเวลาอาหารเย็น เซียวหลันยวนมาถึงห้องอาหารก่อน

เขาไปจุดเทียนที่เชิงเทียนข้างๆ ด้วยตนเอง ฟู่จาวหนิงเคยบอกไว้ แสงเทียนในอาหารเย็นมันชวนฝันดี

แม้เขาจะไม่ค่อยเข้าใจ ตอนอาหารค่ำก็จุดแสงเทียนกันหมดนี่ มีอะไรน่าชวนฝัน?

แต่ฟู่จาวหนิงในเมื่อพูดเช่นนี้ เขาก็ให้คนวางไว้ข้างโต๊ะอาหารหลายเล่มหน่อย วางไว้บนเชิงเทียนทองเหลืองสิบแปดหัวที่แสนประณีต ทุกครั้งก่อนกินข้าวก็จะจุดแสงเทียนนี้ แสงเทียนวิบวับโยกไหว ตอนที่กินข้าวก็รู้สึกได้บรรยากาศจริงๆ

เขาเพิ่งจะจุดเทียน ฮูหยินเฉิงก็เข้ามา

เซียวหลันยวนสวมหน้ากากขึ้นไปใหม่อีกครั้ง

"อายวน"

เซียวหลันยวนหมุนตัวมามองนาง "ท่านน้าเฉิง พักผ่อนดีแล้วหรือ?"

ตอนนี้เขาเพิ่งคิดได้ ว่าคืนนี้ยังต้องต้อนรับฮูหยินเฉิงด้วย

นางสูดจมูก "อันที่จริงตอนนี้ข้าก็ดีอยู่ เจ้าอารามเองก็ดูแลข้าอย่างดี ท่านหูบางครั้งก็ยังส่งของที่เลือกมาจากภายนอกให้ข้า เล่าเรื่องสนุกๆ ที่เกิดขึ้นในโลกภายนอกให้ข้าฟัง แต่ครั้งนี้เจ้าก็จากมานานมาก ไม่ได้กลับไปเกือบสองปีแล้วกระมัง?"

"อืม ตอนที่ข้าออกมาข้าก็บอกแล้ว ครั้งนี้ที่ออกจากยอดเขาโยวชิง หลังจากนี้อาจจะไม่ได้กลับมาอยู่นานๆ อีกแล้ว"

"เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน ตอนที่เจ้าไปยังยอดเขาโยวชิงครั้งนั้นยังเป็นเด็กน้อยอยู่เลย" ฮูหยินเฉิงใช้มือเทียบขนาดความสูงของเด็กคนหนึ่ง จากนั้นก็มองเซียวหลันยวน "ตอนนี้เติบโตมาขนาดนี้แล้ว"

สายตาที่นางมองเซียวหลันยวนคล้ายกับกำลังมองเด็กคนหนึ่ง มีความรักความเอ็นดู

เซียวหลันยวนยิ้มๆ

"บอกว่าโตขนาดนี้แล้วไม่ได้หรอก พูดชเ่นนี้ก็เหมือนว่ายังเป็นหนุ่มน้อยอยู่ ท่านน้าเฉิง ตอนนี้ข้าเป็นชายเต็มตัวแล้ว ท่านอย่าใช้น้ำเสียงเหมือนคุยกับเด็กคุยกับข้าเลย"

เขาไม่ค่อยยินดีนักที่ถูกมองเป็นเด็กคนหนึ่ง

แม้จะสนิทกับท่านน้าเฉิง แต่อันที่จริงก็ไม่ค่อยชินกับการสนทนาเล่นแบบนี้

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส