อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1894

เป็นคนชั้นสูง แล้วยังสวยขนาดนี้ เฉินซานน่าจะรู้จักตัวตนของอีกฝ่ายถึงจะถูก

เฉินซานเข้าใจสายตาซักถามของนาง เขาส่ายหัว แสดงออกมาว่าไม่รู้จัก

ไม่ใช่แค่ไม่รุ้จัก กระทั่งสกุลอู๋นี้ ฮูหยินอู๋ เขาก็เหมือนไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

ดูแล้วเหมือนจะไม่ใช่คนของเมืองหลวง

ตอนนี้ฟู่จาวหนิงจึงมองไปทางเซียวหลันยวน เซ๊ยวหลันยวนกลับกำลังมองมาที่นาง ข้างหูของฟู่จาวหนิงก็มีสื่อเสียงรหัสลับส่งเข้ามา

"หนิงหนิง ระวังหน่อย หญิงสาวคนนี้ เป็นไปได้มากว่าจะเป็นคนที่วางยาพิษคนคนนั้น"

คนคนไหน?

ฟู่จาวหนิงครุ่นคิด จึงเข้าใจว่าเขาพูดถึงใคร

คนที่วางยา 'มหารัญจวน' ใส่จูเฉียนเฉี่ยนหรือ?

หรือก็คือ อาจจะเป็นคนของลัทธิเทพทำลายล้าง?

ถ้าหากเป็นนางจาิง เช่นนั้นนางก็กล้าหาญมาก วางยามหารัญจวนใส่จูเฉียนเฉี่ยน ให้จูเฉียนเฉี่ยนมารังควาญพ่อนาง ตอนนี้ตัวเองก็ยังกล้ามาหาถึงที่อีก?

ถ้าไม่ได้มีเบื้องหลังดีจนไม่กลัว ก็น่าจะเป็นคนฝีมือดีจึงกล้าหาญกระมัง?

ฟู่จาวหนิงไม่สนใจ

"อนุผู้ต่ำต้อยอย่างข้านามสกุลอู๋ คารวะอ๋องเจวี้ยน พระชายา"

ฮูหยินอู๋คารวะทักทายมาทางพวกนาง

ทั้งที่เป็นแค่การคารวะง่ายๆ แต่นางก็ทำออกมาได้ดูมีเสน่ห์ยวนใจ ทำให้คนรู้สึกอยากรีบเข้าไปประคองตัวนาง

หญิงสาวคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ ยั่วยวนคนแบบนี้เลย

ในใจฟู่จาวหนิงคิด แต่ก็เดินมาถึงเบื้องหน้าฮูหยินอู๋

เซียวหลันยวนยืนนิ่ง แต่ก็ตามหลังนางมาหนึ่งก้าว

ฮูหยินอู๋ยืนตัวตรง มองหน้ากากของเซียวหลันยวน ไม่มีสีหน้าผิดปกติ จากนั้นก็มองฟู่จาวหนิง