อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1767

เซียวหลันยวนตอนนี้รู้สึกว่าองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นไม่ฉลาดเอาเสียเลย

ถ้าทิ้งสาเหตุที่เขาไม่อยากให้ฟู่จาวหนิงโกรธจากการหึงหวง แค่พูดว่าตอนนี้องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นตอนนี้ป่วยอยู่ นางควรจะเลี่ยงให้มากที่สุดสิ จะได้ไม่ระบาดโรคใส่เขา

ยังไม่พูดเรื่องความรู้สึกดีหรือไม่ดี เอาแค่ตัวตนของทั้งสองฝ่ายพอ นางเป็นองค์หญิงใหญ่ของต้าชื่อ ส่วนเขาเป็นอ๋องเจวี้ยนจากแคว้นเจา ถ้าหากนางทำให้เขาติดโรคระบาด จนเขาเกิดเรื่องขึ้นมา ไม่ว่าองค์จักรพรรดิจะมีท่าทีแบบไหนกับเขา เขาจะไม่ใช้โอกาสนี้มาเอาเปรียบฝ่าบาทของต้าชื่อหรอกหรือ?

จะอย่างไรก็ต้องชดเชยมาให้

แล้วก็ นางเป็นถึงองค์หญิงใหญ่ ไม่รู้เพราะอะไรพอมาแคว้นเจา แต่ไม่ไปที่เมืองหลวง กลับมาที่เมืองเจ้อแทน เขาตอนนี้ถ้าพานางกลับไป คนอื่นจะคิดอย่างไรกัน? เขารู้ได้อย่างไรว่าองค์หญิงใหญ่อยู่ที่เมืองเจ้อ?

พวกเขาสองคนลักลอบมีความสัมพันธ์หรือเปล่า? ไปทำอะไรที่เมืองเจ้อกัน?

ยังมีอีกเรื่อง เขาเพิ่งจะรีบเดินทางมาถึงเมืองเจ้อ จะอย่างไรก็ต้องอยู่ดูเมืองเจ้อก่อนว่าสถานการณ์เป็นอย่างไร

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นพอเจอหน้ากันก็จะให้เขาพานางเข้าเมืองหลวง คิดอะไรอยู่กัน?

สรุปก็คือ เขาไม่ชอบหญิงสาวที่ไม่ฉลาดแต่ยังทำว่าตัวเองฉลาด

ตอนนี้เซียวหลันยวนเชื่อว่าองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นตั้งแต่เด็กจนโตคงดวงดีมากจริงๆ ไม่เช่นนั้นนางจะมีชีวิตรอดในฐานะองค์หญิงใหญ่ของราชวงศ์อย่างราบรื่นจนถึงวันนี้ได้อย่างไรกัน?

องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นโงนเงนเหมือนจะเป็นลม

"อ๋องเจวี้ยน ท่านทำไม ท่านทำไมถึงไร้น้ำใช่เช่นนี้? ทั้งที่..."

"องค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นยังพูดไม่ทันจบ เซียวหลันยวนก็ตัดบทนา"

"องค์หญิงใหญ่ระวังคำพูดด้วย อย่าพูดออกมาอย่างไร้สาระ ข้ายังกลัวในใจพระชายาข้าจะสกปรกไปด้วยเลย"

ฟู่จาวหนิงพบว่าหลายครั้งที่เซียวหลันยวนก็ไม่ค่อยจะนิสัยดีนัก อย่างเช่นเมื่อครู่ที่เขาตัดบทคำพูดนายบ่าวองค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นทั้งสองคนนั่น

เหมือนการตัดบทสนทนาคนอื่นบ่อยๆ ไม่ใช่การเสียมารยาทสักเท่าไร

แต่ว่า นางก็ยังชอบเขาอยู่ดี!

"แล้วก็ยังมีอีกเรื่อง"

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน