อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1664

หญิงสาวคนนี้เป็นใคร? ดูไม่เหมือนฟู่หลินซื่อเลย จากที่รู้มา ฟู่หลินซื่อนั้นงดงามมาก

"นายท่านเข้าใจผิดแล้วกระมัง? บ้านพวกเราไม่มีคนที่ชื่อเฮ่อเหลียนเฟยนะ"

เซี่ยซื่อสีหน้าไม่สะทกสะท้าน ไม่ได้ตึงเครียดลนลานเลยแม้แต่น้อย

เก๋อมู๋กวงขึ้นหน้ามาสองก้าว พิจารณานางสองรอบ "เจ้าเป็นใคร?"

"นายท่าน ข้าสกุลเซี่ยน เป็นพี่สาวบุญธรรมของฮูหยินฟู่"

เซี่ยซื่อกับอันห่าวพักอยู่ในตระกูลฟู่มาระยะหนึ่งแล้ว เสิ่นเชี่ยวหลังจากรู้เรื่องพวกนางแม่ลูก เพื่อให้นางอยู่ได้อย่างสบายใจ จึงยอมรับนางเป็นพี่สาวบุญธรรม เรียกกันแบบพี่น้อง

เดิมทีก่อหน้านี้เซี่ยซื่อเป็นพี่สะใภ้รองของนาง พวกนางเองก็เข้ากันได้ดีที่สุด

ตอนนี้พอมาเป็นพี่น้อง จึงยิ่งใกล้ชิดขึ้นไปอีก

อันห่าวเองก็เรียกนางว่าน้าเล็ก

เช่นนี้ฟู่จาวหนิงพอเรียกเซี่ยซื่อว่าน้าเซี่ย จึงยิ่งดูสนิทสนม

ความคิดนี้ทำให้เซี่ยซื่อซาบซึ้งมาก นางตอนนี้เองก็มองตนเองเป็นคนในบ้านตระกูลฟู่ไปแล้ว ดังนั้นในสถานการณ์เช่นนี้ ตอนที่คนอื่นในบ้านไม่อยู่ จึงเป็นนางที่ออกมารับมือกับคนนอก

"ฮูหยินฟู่?"

เก๋อมู่กวงหลังจากตั้งตัวได้สีหน้าก็เย็นชาลง "ลูกชายของนางก็คือเฮ่อเหลียนเฟย! เรียกเขาออกมา ไม่เช่นนั้นพวกเราจะบุกเข้าไปจับตัวคนแล้วนะ!"

เขาโบกมือ ราชองครักษ์หลายคนก็เบียดตัวก้าวขึ้นมา

เก๋อมู่กวงหันหน้าไปมองพวกเขาผาดหนึ่ง

ไม่ใช่สิ สัญญาณมือที่เขาทำหมายถึง: บุกเลย เข้าไปจับคนมา แล้วจะมาเสนอหน้ากันตรงนี้ทำไม?

แต่ราชองครักษืเหล่านี้ไม่ได้ดูมีพลังเอาเสียเลย เดินขึ้นหน้ามาแบบนี้ทำไมกัน?

ราชองครักษ์เหล่านั้นยืนนิ่งไม่ขยับ แสร้งทำเป็นไม่เข้าใจความหมายของเขา

พวกเขาแค่ให้ความร่วมมือเดินขึ้นหน้ามาแค่นี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว

"นายท่าน ท่านอย่ามาเดาเรื่อยเปื่อย เสี่ยวเฟยไม่ได้ไปไหนทั้งนั้น เขาอยู่ที่จวนอ๋องเจวี้ยน" เซี่ยซื่อเอ่ยขึ้น

"อยู่ที่จวนอ๋องเจวี้ยน?"

เก๋อมู่กวงตกตะลึง

"นายท่าน ถ้าหากท่านไม่เชื่อ ก็แค่ไปถามที่จวนอ๋องเจวี้ยนสิ" เซี่ยซื่อตอบ "นายท่านคงจะไม่สงสัยว่าคนของจวนอ๋องเจวี้ยนจะโกหกกระมัง?"

"เมื่อคืนนี้เขาถูกพาไปที่จวนทางการชัดๆ ภายหลังสามีภรรยาฟู่จิ้นเชินก็ไปรับเขากลับ!" เก๋อมู่กวงส่งคนไปหาที่จวนจิงเจ้าก่อนแล้ว ใต้เท้าผู้พิพากษาบอกว่าคนถูกตระกูลฟู่พาไป

"น้องสาวน้องเขยกับท่านผู้เฒ่าล้วนอยู่ที่จวนอ๋องเจวี้ยน" เซี่ยซื่อเอ่ยขึ้น

"พวกเขามีความแค้นกับอ๋องเจวี้ยน อ๋องเจวี้ยนจะให้พวกเขาไปอยู่ในจวนอ๋องเจวี้ยนได้อย่างไร!" เก๋อมู่กวงโกรธเคือง

"เป็นครอบครัวเดียวกันแท้ๆ ความแค้นอะไรกัน นายท่านถ้าไม่เชื่อก็ไปถามที่จวนอ๋องเจวี้ยนดูก็รู้แล้ว"

ขณะที่เซี่ยซื่อพูด นางก็ยืนอยู่ตรงกลางประตูใหญ่ด้วยท่าทีไม่ยอมหลีกหนี