คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 652

เฟิงจิ่งซินย่อมหน้าตาเหมือนเฟิงถิงเซินอยู่แล้ว

แต่นอกจากเฟิงถิงเซิน บนตัวเธอเหมือนจะยังมีเงาร่างของใครอีกคนอยู่

เฟิงถิงเซิน “ประธานเหริน เชิญนั่ง”

ไม่ใช่ครั้งแรกที่เหรินจี่เฟิงรู้สึกว่าเฟิงจิ่งซินดูคุ้นตา แต่เขามักจะนึกไม่ออกว่าเธอเหมือนใครกันแน่…

เขาละสายตากลับไป ก่อนจะนั่งลงที่โซฟา

ไม่นานพวกเขาก็คุยเรื่องงานกันขึ้นมา

ขณะที่คุยเรื่องงาน เฟิงถิงเซินมีท่าทีมุ่งมั่นตั้งใจ รอยยิ้มก็สุขุมและมีมารยาทดี ราวกับไม่ใส่ใจเลยว่าเรื่องของเขากับหรงฉือจะถูกอีกฝ่ายรู้เข้า

ไม่รู้ว่าเฟิงจิ่งซินเลื่อนไปเจอคลิปวิดีโออะไร ระหว่างที่เฟิงถิงเซินและคนอื่นกำลังคุยเรื่องงานกัน ก็พูดกับเขาอีกว่าอยากออกไปเที่ยวข้างนอกแล้ว

เฟิงถิงเซินก็ไม่ได้ห้าม “ไปเถอะ แต่อย่าไปเที่ยวไกลนักล่ะ ได้เวลาก็กลับบ้าน”

“รู้แล้วค่ะ”

ประมาณเที่ยงวัน ขณะที่เฟิงถิงเซินและเหรินจี่เฟิงคุยกันเกือบเสร็จแล้ว เจียงเจ๋อก็เดินเข้ามากระซิบที่ข้างหูเฟิงถิงเซิน เฟิงถิงเซินพยักหน้า จากนั้นยิ้มและถามว่า “เมื่อกี้เลขาผมบอกกับผมว่า วันนี้ประธานอวี้จากฉางโม่ก็เข้ามาที่บริษัทผม อีกเดี๋ยวผมจะเชิญประธานอวี้มาทานข้าว ประธานเหรินว่างไปทานด้วยกันไหม?”

ความสัมพันธ์ระหว่างเขา เฟิงถิงเซิน และอวี้มั่วซวินก็ธรรมดา ๆ หากเป็นเมื่อก่อน เหรินจี่เฟิงคงจะปฏิเสธไปแล้ว

แต่ตอนนี้…

เมื่อนึกถึงเรื่องระหว่างเฟิงถิงเซินกับหรงฉือ แล้วดูตอนที่เฟิงถิงเซินพูดถึงอวี้มั่วซวิน บนใบหน้าไม่มีความกระดากหรือความรู้สึกผิดเลย เหรินจี่เฟิงจึงตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ได้สิ”

ดังนั้น เมื่อหรงฉือ อวี้มั่วซวิน และกู้เหยียนมาถึงชั้นล่างของเฟิงซื่อ ตั้งใจว่าจะไปทานข้าว ก็เห็นเฟิงถิงเซินและเหรินจี่เฟิงเข้าพอดี จึงหยุดฝีเท้าพร้อมกัน

เรื่องที่เฟิงถิงเซินและคนอื่นไปทานข้าวด้วยกัน พวกเขารู้อยู่แล้ว เพราะประธานเฉิงของเฟิงซื่อเคยบอกกับพวกเขา

พวกเขาแค่รู้สึกแปลกใจที่เหรินจี่เฟิงก็อยู่ด้วย

หรงฉือแทบจะนิ่งเงียบอยู่ตลอด

ช่วงที่เกี่ยวข้องกับเรื่องความร่วมมือระหว่างเฟิงซื่อกับฉางโม่ จึงจะเอ่ยปากร่วมสนทนา

ในฐานะเจ้าภาพ เฟิงถิงเซินกลับมักจะเป็นฝ่ายชวนอวี้มั่วซวินและเหรินจี่เฟิงคุย ในด้านนี้ เหรินจี่เฟิงรู้สึกว่าเขาทำได้ดีมากจริง ๆ

ส่วนอวี้มั่วซวินเพื่อรักษาภาพลักษณ์ เฟิงถิงเซินเป็นฝ่ายเริ่มเปิดประเด็น เขาก็ทำได้แค่ร่วมสนทนาด้วย แบบนี้ ในสายตาของใครหลายคน พวกเขาก็ยังคุยกันได้ดีมากเลยทีเดียว

เหรินจี่เฟิงเห็นอวี้มั่วซวินดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องอะไร และมองระหว่างเฟิงถิงเซินกับหรงฉือที่แทบจะไม่มีปฏิสัมพันธ์กันเลย ตลอดทั้งงานต่างนิ่งเงียบ ราวกับไม่คุ้นเคยกับเฟิงถิงเซินเลยแม้แต่น้อย ความเย็นชาในแววตาของเขาก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

เธอเสแสร้งเก่งจริง ๆ

หากไม่ใช่เพราะเขาเห็นกับตา การที่เห็นหรงฉือทานอาหารเงียบ ๆ แทบจะไม่เข้าร่วมวงสนทนากับคนอื่น เขาคงคิดจริง ๆ ว่าเธอเป็นนักวิศวกรคนหนึ่งที่เรียบร้อย และแค่ตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีเท่านั้น

แต่ในบางแง่มุม เฟิงถิงเซินกับหรงฉือ...ก็ดูจะเป็นคนประเภทเดียวกันจริง ๆ