คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 651

หลังจากปิดเทอม เฟิงจิ่งซินรู้สึกเบื่อ ๆ แต่ก็ไม่อยากออกไปเที่ยว เช้าวันรุ่งขึ้น เธอจึงตามเฟิงถิงเซินไปเฟิงซื่อแล้ว

ทุกคนในเฟิงซื่อส่วนใหญ่ต่างรู้ว่าเฟิงถิงเซินเคยแต่งงานและมีลูกหนึ่งคน เพราะก่อนหน้านี้เฟิงจิ่งซินเคยมาที่เฟิงซื่อ พนักงานบางส่วนในเฟิงซื่อก็เคยเห็นเฟิงจิ่งซินแล้ว

เพียงแต่ ตอนที่เฟิงจิ่งซินกับเฟิงถิงเซินปรากฏตัวพร้อมกันที่เฟิงซื่อเช้านี้ ก็ยังคงสร้างความอยากรู้อยากเห็นให้กับพนักงานจำนวนหนึ่งอยู่ดี

เพราะแม้ว่าทุกคนต่างรู้ว่าเฟิงถิงเซินเคยแต่งงานและมีลูกแล้ว แต่เวลาปกติที่หลายคนเห็นเฟิงถิงเซิน กลับจำเรื่องนี้ไม่ได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น เทียบกับเรื่องที่เฟิงถิงเซินเคยแต่งงาน เรื่องระหว่างเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋เป็นที่รู้กันอย่างกว้างขวางภายในบริษัทมากกว่า

เห็นหลายคนแอบหันหน้ามามองเธอ เฟิงจิ่งซินไม่ประหม่าและไม่ได้ใส่ใจ ก้มปัดหน้าจอแท็บเล็ตของตัวเองอย่างใจเย็น

เฟิงถิงเซินกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ เห็นผมเธอยุ่งเล็กน้อย ก็ยื่นมือไปจัดให้เธอเบา ๆ

เมื่อเห็นแบบนี้ ทุกคนในเฟิงซื่อต่างดูออกว่าพวกเขามีความสัมพันธ์ที่ดีมาก

ไม่นาน ข่าว ‘ลูกสาวประธานเฟิงมาบริษัท’ ก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งเฟิงซื่อแล้ว

หรงฉือ อวี้มั่วซวิน และกู้เหยียนมาถึงเฟิงซื่อ ตอนที่ได้ยินข่าวนี้ ฝีเท้าของหรงฉือกับอวี้มั่วซวินก็หยุดลงอย่างแนบเนียน

กู้เหยียนก็พอ ๆ กัน

ก่อนหน้านี้เขารู้ว่าเฟิงถิงเซินเคยแต่งงานและมีลูกสาวหนึ่งคน เพียงแต่ เกี่ยวกับลูกสาวของเฟิงถิงเซิน เขาไม่เคยเห็นหน้าลูกสาวของเฟิงถิงเซินมาก่อนเลย...

อวี้มั่วซวินหันหน้าไป ขยับเข้าใกล้ข้างหูหรงฉือ “คงจะไม่...บังเอิญเจอกันหรอกใช่ไหม?”

หรงฉือยังไม่ได้พูดอะไร อวี้มั่วซวินก็พูดว่า “ถ้าบังเอิญเจอก็ดี แบบนี้...”

ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็จะถูกเปิดเผยแล้ว

ถึงตอนนั้น รับรองว่าทุกคนจะต้องอ้าปากค้างอย่างแน่นอน

แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว

หรงฉือไม่พูดอะไร

เรื่องที่เธอมาเฟิงซื่อวันนี้ ไม่รู้ว่าเฟิงถิงเซินจะรู้หรือเปล่า

เฟิงถิงเซินเพิ่งจัดการงานได้สักพักหนึ่ง เหรินจี่เฟิงกับเลขาของเขาก็มาถึงแล้ว

เหรินจี่เฟิงเพิ่งเข้าไปในห้องทำงานของเฟิงถิงเซิน ก็เห็นเฟิงจิ่งซินนอนคว่ำหน้าพลิกอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่บนโซฟา

เขาอึ้งไปเล็กน้อย

เฟิงจิ่งซินก็เห็นเขาแล้ว เฟิงถิงเซินลุกขึ้นยืน พูดว่า “ยินดีต้อนรับ ประธานเหริน”

จากนั้นก็พูดกับเฟิงจิ่งซินอีกว่า “ซินซิน เรียกคุณอาเหรินสิ”

เฟิงจิ่งซินลุกขึ้น ยืนตัวตรงอย่างเชื่อฟัง ก่อนจะเรียกอย่างสุภาพว่า “คุณอาเหริน”

เหรินจี่เฟิงพยักหน้านิ่ง ๆ “สวัสดีครับ”

เขาละสายตากลับไป กำลังจะคุยกับเฟิงถิงเซิน ทันใดนั้นก็หยุดลง แล้วมองไปทางเฟิงจิ่งซินอีกครั้ง

ไม่รู้ทำไม จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่าเฟิงจิ่งซินดูคุ้นตาอยู่บ้าง