คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 653

หลังจากงานเลี้ยงจบลง เหรินจี่เฟิงพูดกับอวี้มั่วซวินว่า “ประธานอวี้ ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม?”

เรื่องที่ก่อนหน้านี้หรงฉือกับเฟิงถิงเซินสองพ่อลูกออกไปด้วยกันถูกเหรินจี่เฟิงบังเอิญเห็นเข้า หรงฉือไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้กับอวี้มั่วซวิน อวี้มั่วซวินจึงไม่รู้จริง ๆ ว่าเหรินจี่เฟิงต้องการคุยอะไรกับเขากันแน่

เขาไม่ชอบเหรินจี่เฟิงนั่นถูกต้องแล้ว แต่เขายังคงต้องไว้หน้าเหรินอี้อันไว้บ้าง

เขาพยักหน้า หลังจากออกห่างกับคนอื่น ๆ แล้วจึงถามว่า “ประธานเหรินต้องการคุยเรื่องอะไร?”

เหรินจี่เฟิงลังเลเล็กน้อย

เขาไม่ได้เกลียดอวี้มั่วซวิน เขาแค่ไม่ชอบหรงฉือก็เท่านั้น

ตรงกันข้าม เขาชื่นชมอวี้มั่วซวินมากด้วยซ้ำ

ดังนั้น เขาจึงไม่อยากให้อวี้มั่วซวินถูกหรงฉือหลอกอยู่ตลอด

เพียงแต่ เห็นได้ชัดว่าอวี้มั่วซวินชอบหรงฉือมาก ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ดีมากเช่นกัน สิ่งที่เขาพูดไปเป็นไปได้มากว่าอวี้มั่วซวินอาจไม่เชื่อ จนถึงขั้นยิ่งเพิ่มความเข้าใจผิดระหว่างเขากับอวี้มั่วซวิน...

แต่หลังจากลังเลเล็กน้อย เขาก็ยังคงเอ่ยปากพูดตรง ๆ ว่า “ก่อนหน้านี้ ตอนที่ผมออกไปทานข้าวข้างนอก บังเอิญเห็นคุณหรง...ประธานเฟิง และลูกสาวของประธานเฟิง ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาดูสนิทสนมกันมาก”

อวี้มั่วซวินได้ยินถึงตรงนี้ ในที่สุดก็เข้าใจจุดประสงค์ของเหรินจี่เฟิงขึ้นมาแล้ว

เขาได้ยิน ก็เลิกคิ้วขึ้น “อ้อ อย่างนั้นเหรอ?”

ปฏิกิริยานี้ของเขาในความคิดของเหรินจี่เฟิง ก็คือไม่คิดจะเชื่อคำพูดของเขา ถึงขนาดคิดว่าเขาพยายามสร้างความแตกแยกด้วยซ้ำ

เหรินจี่เฟิงเม้มริมฝีปาก

ปฏิกิริยานี้ของอวี้มั่วซวิน ก็ถือว่าอยู่ในการคาดการณ์ของเขา

เขาพูดอีกว่า “ความจริงไม่ใช่แค่ครั้งนี้ ก่อนหน้านี้ผมยังบังเอิญเห็นคุณหรงและประธานเฟิงดูท่าทางสนิทสนมกันมาแล้ว”

พูดจบ ไม่รอให้เขาพูด ก็พูดอีกว่า “ไม่ว่าประธานอวี้จะมองผมยังไง แต่ผม เหรินจี่เฟิง ต่อให้ไม่ชอบหรงฉือ ก็ยังคิดว่าตัวเองไม่ได้เลวทรามถึงขั้นไร้ศีลธรรมคิดจะทำลายความสัมพันธ์ระหว่างพวกคุณ ผมแค่ทนดูไม่ไหวเลยพูดตามสิ่งที่เห็นเท่านั้น ส่วนจะเชื่อหรือไม่ นั่นก็เป็นเรื่องของประธานอวี้แล้ว”

หลังจากพูดจบ เขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีก พยักหน้าให้อวี้มั่วซวินเล็กน้อย ก็หันหลังเดินจากไปทันที

แม้เขารู้ว่ามีโอกาสสูงที่อวี้มั่วซวินจะไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูด เพราะถึงอย่างไร เขาก็พูดปากเปล่าโดยไร้หลักฐาน

แต่เขาคิดไม่ถึงว่าอวี้มั่วซวินจะไม่ใส่ใจในคำพูดของเขา และไม่สงสัยในตัวหรงฉือเลยแม้แต่นิดเดียว...

……

เฟิงถิงเซินก็ยังไม่กลับ

เขาทักทายกับอวี้มั่วซวินอีกครั้ง เพิ่งจะเอ่ยปาก โทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาแล้ว

เขารับโทรศัพท์อย่างไม่ใส่ใจ

ไม่รู้ว่าปลายสายพูดอะไร เขาพูดขึ้นทันทีว่า “โอเค ผมเข้าใจแล้ว”

จากนั้นก็วางสายไป หลังจากทักทายกับอวี้มั่วซวินอีกไม่กี่ประโยค พวกเขาทั้งหมดต่างก็ขึ้นรถของตัวเองและแยกย้ายกันไป

หลังจากเฟิงถิงเซินขึ้นรถ ก็โทรศัพท์ไปหาเฟิงจิ่งซิน แล้วพูดว่า “ซินซิน คุณปู่หนูกลับมาแล้ว อย่าเที่ยวดึกเกินไปนะ ตอนเย็นต้องกลับมาทานข้าวกับคุณปู่และทุกคนด้วย...”