เจี่ยนอันอันหันไปมองยังฉู่จวินสิง ก็พบใบหน้าเศร้าสร้อยของเขา
ในใจของนางก็รู้สึกเจ็บปวดอย่างไม่รู้สาเหตุ
นางพึมพำออกมา “ที่จริงแล้ว วัตถุดิบเหล่านี้อยากจะได้มาก็ไม่ใช่เรื่องยากจนเกินไป เพียงแต่ต้องการให้ท่านร่วมมือด้วย”
ฉู่จวินสิงเมื่อได้ยิน ในตาก็เผยร่องรอยแห่งความหวังออกมา
เขาคว้ามือของเจี่ยนอันอันเอาไว้ “ต้องให้ข้าร่วมมืออย่างไร เจ้ารีบบอกออกมาก็พอแล้ว”
เจี่ยนอันอันคิดจะดึงมือกลับมา แต่เมื่อคิดถึงภารกิจของห้วงมิตินั้น นางก็ล้มเลิกความตั้งใจไป
เมื่อรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นจากฝ่ามือของฉู่จวินสิง ก็สูดลมหายใจเข้าลึก
ในที่สุดก็รวบรวมความกล้าแล้วพูดออกมา “ขอเพียงแค่สามารถจูบกับท่าน ข้าก็จะสามารถได้รับคลังวัสดุยา ที่นั่นมีวัตถุดิบยาที่จะช่วยแก้พิษได้”
ฉู่จวินสิงมองไปยังเจี่ยนอันอันด้วยสายตาลึกซึ้ง นานกว่าเขาจะพ่นออกมาสี่คำ
“ข้าเข้าใจแล้ว”
เจี่ยนอันอันไม่รู้ว่าฉู่จวินสิงหมายความว่าอย่างไร เขาเห็นด้วยแล้วหรือว่าจะไม่เห็นด้วยกัน?
เมื่อเห็นว่าฉู่จวินสิงไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก มีเพียงแค่สายตาที่จับจ้องเขม็งมายังตนเองเท่านั้น
ใบหน้าของเจี่ยนอันอันก็แดงก่ำไปจนทั่ว
นางรีบพยายามจะดึงมือกลับมา แต่กลับถูกอีกฝ่ายกำเอาไว้แน่น
เจี่ยนอันอันไม่เข้าใจว่าท้ายที่สุดแล้วฉู่จวินสิงหมายความว่าอย่างไรกันแน่
และก็เป็นในตอนที่นางกำลังจะพูดออกมานั้น ร่างกายก็ถูกดึงไปข้างหน้าอย่างแรง
ฉู่จวินสิงดึงเจี่ยนอันอันเข้าไปในอ้อมแขน ทั้งสองคนมองสบตากัน ลมหายใจของทั้งสองราดรดลงบนใบหน้าของกันและกัน
ใบหน้าของเจี่ยนอันอันแดงไปจนถึงใบหูแล้ว
นางคิดจะดิ้นรนให้หลุดพ้นจากอ้อมแขนของฉู่จวินสิง แต่กลับถูกอีกฝ่ายกอดเอาไว้แน่นยิ่งกว่าเก่า
“อย่าขยับ” น้ำเสียงของฉู่จวินสิงแหบพร่า
เจี่ยนอันอันตกใจเสียจนไม่กล้าขยับ ทำได้เพียงแค่เบิกตามองไปยังฉู่จวินสิงที่อยู่ใกล้มาก
“ท่านจะทำอะไร?”
เมื่อพบว่าเจี่ยนอันอันไม่ได้พูดอะไรออกมา เหมือนว่ายังจะไม่ได้คลังวัสดุยามา
เขาก็พูดออกมาอย่างเรียบเฉยปนะโยคหนึ่ง “ดูเหมือนว่าคงจะต้องจูบให้ลึกซึ้งเสียยิ่งกว่านี้ถึงจะถูก”
เมื่อฉู่จวินสิงพูดจบ ก็ไม่ได้ให้เวลาเจี่ยนอันอันได้ตอบโต้
เขาจับคางของเจี่ยนอันอันเอาไว้ เงยใบหน้าเล็กๆ ของนางขึ้นมา ก่อนจะก้มหน้าลงไปจูบอีกครั้ง
ครั้งนี้เขาจูบให้ดูดดื่มยิ่งขึ้น
เจี่ยนอันอันรู้สึกเพียงว่าสมองขาวโพลนว่างเปล่า นางหลับตาแน่น ไม่กล้ามองฉู่จวินสิง
โชคดีที่การจูบในครั้งนี้ไม่นาน เจี่ยนอันอันก็มองเห็นห้วงมิตินั้นแสดงออกมาว่า [ภารกิจคลังวัสดุยาสำเร็จแล้ว!]
เจี่ยนอันอันรีบผลักฉู่จวินสิงออก
นางปิดปากอย่างเขินอาย แล้วพูดออกมาว่า “ข้าได้คลังวัสดุยามาแล้ว”
หลังจากนางพูดจบก็หันหลังวิ่งออกไป

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ทำไมปลดล็อคไม่ได้ เป็นแบบนี้มานานแล้วเมื่อไหร่จะแก้ไข...
ใช้เหรียญ◌ำม่ได้...
สนุกมากค่ะ ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ...