ที่ปรึกษาที่อยู่ข้างๆ เห็นสถานการณ์เช่นนั้นก็โมโหขึ้นมาทันที
“พวกเจ้าช่างบังอาจนัก เห็นใต้เท้าแล้วเหตุใดยังไม่คุกเข่า?”
“ทหาร จับพวกมันทุกคน!”
เหล่าเจ้าหน้าที่ในที่ว่าการมณฑลกว่าสิบคนที่อยู่ในห้องโถงรับคำสั่งทันที พวกเขารีบรุดเข้ามาเพื่อจับตัวเจี่ยนอันอันและพรรคพวกทั้งสามคน
แต่พอพวกเขาเข้ามาใกล้ เซิ่งฟางก็ร้องตวาดขึ้นด้วยความโกรธทันที “ดูสิว่าใครกล้าเข้ามา ข้าจะฆ่าคนผู้นั้นเดี๋ยวนี้”
คำพูดของเซิ่งฟางทำให้เหล่าเจ้าหน้าที่ชะงักและหยุดฝีเท้าลงในทันที
ผู้ว่าการมณฑลโกรธจัด ขว้างไม้เรียกสติที่อยู่ในมือไปทางเซิ่งฟาง
“เจ้ามันโจรทรยศเมืองบังอาจนัก กล้าดีอย่างไรถึงมาป่วนที่ว่าการมณฑลของข้า“
“พวกเจ้ามัวทำอะไรกันอยู่ จับพวกมันให้หมด!”
เซิ่งฟางคว้าไม้เรียกสติที่ถูกขว้างมาได้อย่างรวดเร็ว
จากนั้นเขายกเท้าขึ้นถีบเข้าที่ท้องของเจ้าหน้าที่คนหนึ่งจนอีกฝ่ายปลิวกระเด็นไป
เมื่อเจ้าหน้าที่คนอื่นเห็นเช่นนั้น พวกเขาก็แสดงสีหน้าดุดันทันที
พวกเขาชักดาบจากเอวออกมาและพุ่งเข้าฟันใส่ทั้งสี่คน
เจี่ยนอันอันเตะเข้าที่ข้อมือของเจ้าหน้าที่คนหนึ่ง ดาบในมือเขากระเด็นลอยไป
นางคว้าดาบนั้นไว้และเริ่มต่อสู้กับเจ้าหน้าที่อีกคน
ฉู่จวินสิงและเหยียนเซ่าก็เข้าร่วมการต่อสู้กับพวกเจ้าหน้าที่คนอื่น
ส่วนนายอำเภอที่คุกเข่าอยู่ในโถงพิจารณาคดี ตัวสั่นด้วยความกลัวอยู่นานแล้ว
เขาขยับร่างอ้วนเหมือนหมูของตน แล้ววิ่งไปหลบหลังเสาใหญ่
ไม่นานนัก เจ้าหน้าที่เหล่านั้นก็ถูกเจี่ยนอันอันและพรรคพวกสามคนอัดจนล้มลงกองกับพื้น
พวกเขานอนส่งเสียงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด
ใบหน้าของผู้ว่าการมณฑลและที่ปรึกษาเปลี่ยนไปทันที ผู้ว่าการมณฑลเตรียมจะตะโกนสั่งคน แต่ทันใดนั้นก็เห็นดาบเล่มหนึ่งพุ่งตรงมาที่หน้าผากของเขา
ผู้ว่าการมณฑลตกใจจนรีบหดคอหลบ ดาบเล่มนั้นปักลงบนหมวกแพรดำของเขาพอดิบพอดี
เจี่ยนอันอันทำท่าปัดฝุ่นออกจากมือ สายตาเย็นชาจ้องเขม็งไปที่ผู้ว่าการมณฑล
เจี่ยนอันอันเตะเข้าที่ขาของนายอำเภอ นายอำเภอถูกเตะจนร้องลั่น ก่อนจะทรุดเข่าลงกับพื้น
ผู้ว่าการมณฑลเห็นนายอำเภอถูกมัดไว้ แถมยังถูกแม่นางน้อยผู้หนึ่งจัดการเช่นนี้ ก็รู้สึกประหลาดใจขึ้นมาทันที
เหตุใดพวกเขาถึงต้องจับตัวนายอำเภอด้วย?
แต่ผู้ว่าการมณฑลก็ไม่กล้าถามออกมา กลัวว่าจะมีดาบอีกเล่มพุ่งมาทางเขาอีก
ผู้ว่าการมณฑลยังไม่ได้เอ่ยปาก เจี่ยนอันอันก็พูดขึ้นมาก่อน
“นายอำเภอหมูอ้วนผู้นี้ ทุจริตและทำร้ายชาวบ้านผู้บริสุทธิ์ แล้วยังคิดจะวางยาพิษชาวบ้านในหมู่บ้านชิงสุ่ย”
“วันนี้ข้าจับตัวเขามา เพราะอยากสอบถามผู้ว่าการมณฑลว่าเขาควรได้รับโทษสถานใด?”
เมื่อผู้ว่าการมณฑลได้ยินว่ามีความผิดมากมายเช่นนี้ เขาก็กระแอมไอเบาๆ และรีบยืดหลังตรงทันที
“สิ่งที่เจ้าว่ามานี้ มีหลักฐานหรือไม่?”
เจี่ยนอันอันหัวเราะเยาะ “หลักฐานย่อมมีแน่นอน นายอำเภอผู้นี้ร่วมมือกับน้องเขยของตน ลอบวางน้ำยาคูหยาลงในที่ดินของหมู่บ้านชิงสุ่ย”
“ทำให้ชาวบ้านได้รับพิษเข้าร่างกายอย่างช้าๆ ท่านส่งคนไปสอบถามที่หมู่บ้านชิงสุ่ยก็จะรู้เอง”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ทำไมปลดล็อคไม่ได้ เป็นแบบนี้มานานแล้วเมื่อไหร่จะแก้ไข...
ใช้เหรียญ◌ำม่ได้...
สนุกมากค่ะ ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ...