มองไข่มุกเรืองแสงราตรีฝังเรียงรายทั้งสองฝั่ง กู้หว่านเยว่เอ่ยชื่นชม
“ไข่มุกเรืองแสงราตรีใหญ่ยิ่งนัก”
เฉินจิ่งเส้ากำหมัดกระแอม “ไข่มุกเรืองแสงราตรีเหล่านี้ใช้ส่องสว่าง”
อย่าคิดว่าเขามองไม่เห็นสีหน้าหวั่นไหวของกู้หว่านเยว่ เขากังวลอีกฝ่ายเก็บไข่มุกเรืองแสงราตรีไปจริงๆ
กู้หว่านเยว่เองก็คิดๆ ดู สุภาพชนล้วนชอบความร่ำรวย กระนั้นต้องได้มาอย่างถูกต้อง
ไม่มีวันทำตัวเลวทรามเพียงนั้น
ขบวนคนเดินๆ หยุดๆ ระหว่างทางผ่านกลไกห้าถึงหกแห่ง
“แม้ทางใต้ดินนี้ลึก ข้างล่างกลับไม่ชื้น”
กู้หว่านเยว่พูดไป ก็มองเห็นแนวสายตาขยายกว้างมากขึ้นทางด้านหน้า
จากนั้นกระท่อมไม้ก็ปรากฏต่อหน้าพวกเขา
“แสงจันทร์ถึงขั้นส่องเข้ามาได้!”
กู้หว่านเยว่แหงนหน้าอย่างตกตะลึง
มองโดมด้านบน เชื่อว่าฝนน้ำค้างแสงแดดก็ล้วนสามารถลอดผ่านรอยแยกเข้ามาได้
เฉินจิ่งเส้าพูดอย่างภาคภูมิใจ “ทางใต้ดินนี้เป็นข้าพบโดยบังเอิญ”
“หลังข้าเข้ามาแล้ว พบว่าพื้นที่ข้างใต้กว้างมาก ทิวทัศน์เองก็งดงาม สั่งให้คนปลูกดอกไม้แปลกหญ้าประหลาดไว้มากมาย
เขาชี้ไปที่ธารน้ำห่างออกไปไม่ไกล
“ธารน้ำนั้นเป็นข้าสั่งให้คนเปิดทางเข้ามา”
“พวกท่านวางใจได้ ที่แห่งนี้ลึกลับ ไม่มีวันมีผู้ใดล่วงรู้”
เขาซ่อนกงซุนเสว่ไว้ที่นี่ ข่าวก็มิได้แพร่งพรายออกไป
“พวกท่านอย่ามองการแต่งกายคล้ายบัณฑิตของข้านี้ เรื่องท่องตำรา ข้าไม่เป็นแม้แต่น้อย”
เฉินจิ่งเส้าตบศีรษะตนเองอย่างเก้อกระดาก
“ตรงข้ามกันเรื่องเพลิดเพลินกับบทกวีชมวิวทิวทัศน์เหล่านี้ ข้าเชี่ยวชาญมากทีเดียว”
กู้หว่านเยว่แสดงความชื่นชมอย่างลึกซึ้ง
คนทั่วไปได้พบทิวทัศน์ใต้ดินนี้ อย่างมากก็ทำให้กลายเป็นที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่ง
เฉินจิ่งเส้ากลับดี


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ชายาแพทย์พลิกชะตา
ใช้บัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...
เติมเงินด้วยบัตรเติมเงินเอไอเอสไม่ได้เหรอคะ...