บัณฑิตยอดนักคิดแห่งต้าเย่ นิยาย บท 883

พูดจบ ทุกคนก็พยักหน้า

หลังจากที่หวังหยวนมาถึงที่นี่เพียงแค่วันเดียว หัวหน้าเผ่าก็เสียชีวิต แน่นอนว่าหวังหยวนคือผู้ต้องสงสัยมากที่สุด!

“ที่แท้ก็แทงใจดำท่านหัวหน้าเผ่าใหญ่นี่เอง ข้าไม่มีแรงจูงใจให้ต้องสังหารหัวหน้าเผ่า ไม่ว่าจะเพื่อชื่อเสียงหรือผลประโยชน์ ข้าไม่มีเหตุผลที่จะต้องสังหารเขา!”

“ยิ่งไปกว่านั้น... หากข้าสังหารหัวหน้าเผ่าจริง ก็คงหนีไปตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้ว เหตุใดข้าต้องรอจนถึงวันนี้ เพื่อให้พวกเจ้ามาล้อมจับด้วย?”

ทันทีที่คนฉลาดเห็น ย่อมรู้ว่าเขาถูกใส่ร้าย

หัวหน้าเผ่าใหญ่คนนี้ก็น่าจะรู้เหมือนกัน!

สีหน้าของหัวหน้าเผ่ารองและหัวหน้าเผ่าสามไม่ค่อยดีนัก แม้ว่าพวกเขาจะเข้าใจสิ่งที่หวังหยวนพูด และไม่เชื่อว่าหวังหยวนจะเป็นฆาตกร แต่หวังหยวนก็ยังคงเป็นผู้ต้องสงสัยมากที่สุดอยู่ดี!

“ฮึ่ม! เจ้าเป็นคนมีคารมคมคาย ย่อมต้องคิดคำแก้ตัวมาก่อนแล้ว ส่วนสาเหตุที่เจ้าสังหารหัวหน้าเผ่าอาวุโส พวกข้าจะได้รู้หลังพาตัวเจ้าไปทรมาน!”

หัวหน้าเผ่าใหญ่สูดหายใจอย่างรุนแรง แล้วเริ่มดุด่าเขาทันที

หวังหยวนถอนหายใจ แล้วพูดว่า “ข้ากับท่านหัวหน้าเผ่าอาวุโส พูดคุยกันอย่างสนุกสนานมาก ข้าไม่มีเหตุผลที่จะต้องสังหารเขา”

“มีผู้คนมากมายในกลุ่มหมานอี๋ที่ต้องการให้ข้าตาย กลอุบายเช่นนี้ พวกเจ้ามองไม่ออกหรือ? ว่านี่คือการยืมดาบสังหารคน!”

หลังจากที่หวังหยวนพูดออกไป หัวหน้าเผ่ารองและหัวหน้าเผ่าสามก็เริ่มมีสีหน้าเปลี่ยนไป

แน่นอนว่าพวกเขาเข้าใจ แต่...

ตอนนี้ยังหาตัวฆาตกรไม่เจอ แล้วพวกเขาจะทำอย่างไรได้?

จะให้ปล่อยหวังหยวนไปก็ไม่ได้!

“เจ้าพูดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ หัวหน้าเผ่าของพวกข้าเสียชีวิตไปแล้ว พวกข้าจะแก้แค้นด้วยการสังหารเจ้า แม้เจ้าจะพลั้งมือสังหารเขา พวกข้าก็จะสังหารเจ้าอยู่ดี ดีกว่าปล่อยให้คนผิดลอยนวล!”

หัวหน้าเผ่าใหญ่มุ่งมั่นที่จะสังหารหวังหยวนให้ได้!

“หัวหน้าเผ่าใหญ่ ท่านมุ่งเป้ามาที่ข้าทุกทาง เหตุใดจึงทำเช่นนั้น ท่าน… อยากให้ข้าตายจริงหรือ?”

หวังหยวนมองหัวหน้าเผ่าใหญ่ แล้วตะคอกอย่างรุนแรง ขณะที่ในใจพอจะเดาเรื่องราวได้แล้ว!

หัวหน้าเผ่าใหญ่ไม่พอใจเขาตั้งแต่แรกพบ ตาต่อตา ฟันต่อฟัน วันนี้ยิ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นความจริง

หากหวังหยวนต้องสงสัยใครสักคน คงจะสงสัยเขาเป็นคนแรก!

“ข้าจะสืบสวนเรื่องการเสียชีวิตของหัวหน้าเผ่าอาวุโสด้วยตัวเอง หากข้าไม่สามารถค้นหาความจริงใด ๆ ในวันนี้ได้ ข้าจะยอมตายเป็นการไถ่โทษ!”

หวังหยวนพูดจบ ก็เหลือบมองหัวหน้าเผ่าใหญ่อย่างเย็นชา

บุรุษผู้นี้คือคนที่เขาสงสัยมากที่สุด!

“ไปที่กระโจมของเจ้าก่อนเลย ข้าจะทำการตรวจค้น!”

หวังหยวนไม่ได้มีความอดทน ที่จะพูดเรื่องไร้สาระมากนัก

เขาคาดเดาในใจว่าผู้ที่สังหารหัวหน้าเผ่า ต้องเป็นคนในเผ่าไท่ถ่าเอง เพราะสามารถเข้าไปในกระโจมของหัวหน้าเผ่า แล้วสังหารเขาได้โดยไม่มีใครผิดสังเกต มันไม่ใช่สิ่งที่คนนอกสามารถทำได้!

“เจ้าจะทำอะไร! จะข่มขู่พวกข้าหรือ! หวังหยวน! เจ้าช่างบังอาจนัก! สังหารเขาซะ!”

หัวหน้าเผ่าใหญ่เริ่มโกรธจัด บอกให้คนรีบลงมือ!

หวังหยวนถอนหายใจแรง แล้วยิงปืนขึ้นฟ้าหนึ่งนัด!

“ใครกล้าเข้ามาตอนนี้ ข้าจะยิงให้ตายด้วยนัดเดียว สิ่งที่ข้าต้องการคือความจริง หากไม่กลัวการสอบสวน เหตุใดไม่ยอมให้ข้าเข้าไป!?”