ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 254

ท้องพระโรงเงียบสงัด

ฮองเฮาเองก็มิกล้าเอ่ยวาจาอะไรอีกต่อไป เพราะเกรงว่าจะกระทบต่อตัวเอง

ท่าทีของฮองเฮาล้วนเข้ามาในครรลองพระเนตรขององค์ฮ่องเต้

พระดัชนีแตะที่วางแขนโดยไม่รู้ตัวและปิดพระเนตรลงเล็กน้อย

สกุลซูยังไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ ฮองเฮาซูก็เคลื่อนไหวมิได้เช่นกัน

ครั้นสกุลซูเคลื่อนไหว ความสมดุลที่รักษาไว้ก็จะถูกทำลายลงได้

เพื่อเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ มันไม่คุ้มค่าที่จะทำลายสมดุลของกำลังที่ตรึงซึ่งกันและกันเลย

ทว่าฮองเฮาและซูเตี่ยนฉิงพยายามที่จะหว่านความขัดแย้งกันในหมู่ผู้สืบราชสมบัติ หากไม่ลงโทษเพื่อเป็นการตักเตือนเล็ก ๆ น้อย ๆ เสียบ้าง เกรงว่าภายภาคหน้าจะแย่ลงเรื่อย ๆ

หลังจากมีความสัมพันธ์แห่งผลประโยชน์ท่วมท้นจิตใจ พระองค์จึงตรัสอย่างเย็นชา “ฮองเฮา เจ้าก็ต้องรับผิดชอบเช่นกัน ตั้งแต่วันนี้จนถึงวันส่งท้ายปีเก่า เจ้าก็คัดลอกบทสวดมนต์อยู่ในตำหนักเสีย หากไม่มีคำสั่งจากเราก็ไม่อนุญาตให้ออกไปที่ใดทั้งสิ้น เรื่องของวังหลัง ก็ให้หวงกุ้ยเฟยมาช่วยเหลือเจ้าแล้วกัน”

ใบหน้าของฮองเฮาขาวซีดลงทันที

หวงกุ้ยเฟยและนางมักจะขัดแย้งกันอยู่เสมอ

สตรีผู้นั้นมักคิดที่จะดึงนางลงจากตำแหน่งฮองเฮาอยู่ตลอดเวลา ปรารถนาเป็นอย่างยิ่งว่านางจะถูกหั่นเป็นพันชิ้นหมื่นแล่

ยามนี้ ฮ่องเต้ต้องการให้สตรีผู้นั้นมาช่วยนางดูแลวังหลัง

นี่ก็หมายความว่าองค์ฮ่องเต้ทรงพิจารณาที่จะถอดถอนฮองเฮาแล้ว

ตำแหน่งฮองเฮานี้ หากไม่มีความผิดพลาดใหญ่หลวงก็มิสามารถถอดถอนได้ตามใจชอบ

เว้นแต่สกุลซูจะล้มลง

ท่าทีเช่นนี้ของฮ่องเต้ที่มีต่อนางนั้น แสดงให้เห็นชัดเจนว่าคิดเรื่องของสกุลซูเช่นกัน

หากสกุลซูล้มลง นางก็จะต้องได้รับผลกระทบเช่นกัน และเมื่อถึงเวลานั้น...

ยิ่งฮองเฮาคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไรก็ยิ่งรู้สึกหวาดกลัวมากขึ้นเท่านั้น เลือดพลุ่งพล่าน การมองเห็นมืดมัวลง และนางก็ล้มลงอย่างแผ่วเบา

ฮ่องเต้เฝ้ามองด้วยสายพระเนตรที่เยียบเย็นอยู่ตลอด

“ประการที่สอง ลูกและเหยี่ยนเย่ว์รักใคร่กัน การรับโทษแทนภรรยาถึงจะเป็นวิถีแห่งสามีพ่ะย่ะค่ะ”

ทันใดนั้นฉินเหยี่ยนเย่ว์ก็หันหน้าไปมองเขา

ตงฟางหลีพูดเรื่องไร้สาระอะไร พวกเขาสองคนไปรักใคร่กันเมื่อใด?

“เจ้าอยากรับโทษแทนนางหรือ?” ฮ่องเต้หรี่พระเนตรลง

“ข้าก็เต็มใจที่จะรับโทษแทนศิษย์น้องหญิงด้วย” ลู่จิ้นยืนขึ้นก่อนจะเอ่ยอย่างปลื้มปีติ

“บรรพบุรุษเฒ่า ท่านอย่าเข้าไปยุ่งเลยขอรับ” ลู่ซิวกดตัวลู่จิ้นลงด้วยใบหน้าที่มืดมน

“พ่ะย่ะค่ะ การรับโทษแทนภรรยา เป็นภาระหน้าที่ซึ่งปฏิเสธไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ” น้ำเสียงของตงฟางหลีหนักแน่น “เหตุการณ์เมื่อวานนี้ แม้ว่าพฤติกรรมของเหยี่ยนเย่ว์จะล้ำเส้น แต่ทุกการกระทำล้วนมีเหตุผล และสาเหตุนี้ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะลูกไม่ได้จัดการให้ดีเอง”

“เสด็จพ่อโปรดอนุญาตด้วยพ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้ไม่คาดคิดว่าเจ้าเจ็ดซึ่งมีใบหน้าเย็นชาจะสามารถเอ่ยวาจาเช่นนี้ออกมาได้

เขาเงียบไปครู่หนึ่ง “ถ้าเจ้าต้องการรับโทษแทนนางก็ย่อมทำได้ แต่เรามีเงื่อนไข”