ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 253

มู่เหยี่ยเองก็เติบโตจากเด็กสาวตัวน้อยไปสู่ผู้ใหญ่แล้วด้วย

ทว่า ความโหดเหี้ยมและความกระหายเลือดของนางกลับไม่ได้เปลี่ยนแปลงเลยสักนิด

“เจ้าคิดว่าควรลงโทษอย่างไร?” ฮ่องเต้ทรงตรัสถามฉินเหยี่ยนเย่ว์

ฉินเหยี่ยนเย่ว์คารวะอย่างนบนอบ “ทูลฮ่องเต้ มีเหตุถึงจะมีผลเพคะ มู่เหยี่ยควรได้รับการลงโทษที่หนักกว่าลูกถึงจะเหมาะสมเพคะ ครั้นลูกพิจารณาแล้ว ก็เป็นการถูกเฆี่ยนร้อยครั้งเพื่อเป็นการลงโทษเพคะ”

ตงฟางหลีหลับตาลง

มู่เหยี่ยทรมานมาหนึ่งวันหนึ่งคืน หากถูกเฆี่ยนอีกร้อยครั้ง แม้ว่านางจะร่างกายแข็งแกร่ง ก็ต้องสูญสิ้นไปครึ่งชีวิต

มู่เหยี่ยเฆี่ยนตีไป๋โค้ว ฉินเหยี่ยนเย่ว์ก็ยืมพระหัตถ์ของเสด็จพ่อเฆี่ยนมู่เหยี่ย ตาต่อตาฟันต่อฟัน

สตรีผู้นี้ยังสามารถเอาคืนได้ทุกเม็ดทุกหน่วยจริง ๆ

“ฮ่องเต้ ทรงทำเช่นนี้มิได้เด็ดขาดนะเพคะ” ใบหน้าของพระสนมเจิ้นซีดเผือดลงเมื่อได้ยินคำพูดของฉินเหยี่ยนเย่ว์

“ถ้าถูกเฆี่ยนอีกร้อยครั้ง มู่เหยี่ยจะต้องตายนะเพคะ นางเป็นบุตรีของพวกเรา พระองค์ทนทอดพระเนตรเห็นลูกของพวกเราถูกตีจนตายได้หรือเพคะ?”

“พระสนมเจิ้น ชีวิตขององค์หญิงคือชีวิต แล้วชีวิตของสาวใช้มิใช่ชีวิตหรือเพคะ?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์เอ่ยถามด้วยเสียงแผ่วเบา “เรื่องที่หม่อมฉันทำผิดก็ยอมรับความผิด และยอมรับการลงโทษแล้ว ไยมู่เหยี่ยจะทำไม่ได้เล่าเพคะ?”

“เจ้า!” พระสนมเจิ้นรู้มานานแต่แรกเริ่มแล้วว่านางเอ่ยวาจาสู้ฉินเหยี่ยนเย่ว์ไม่ได้ และนางก็รู้สึกสงสารมู่เหยี่ยและโกรธมากจนหัวใจเจ็บปวดรวดร้าว

“เจ้าทำให้มู่เหยี่ยเสียคนจริง ๆ” ฮ่องเต้ทรงตรัส

“ในเมื่อเราตัดสินใจจะลงโทษอย่างยุติธรรมแล้ว เช่นนั้น มู่เหยี่ยก็ควรถูกลงโทษด้วยเช่นกัน ก็เฆี่ยนหนึ่งร้อยครั้งเสีย”

เมื่อพระสนมเจิ้นได้ยินรับสั่งของฮ่องเต้ นางก็แทบจะเป็นลม

รับสั่งของฮ่องเต้ตรัสแล้วไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอีก การลงโทษย่อมไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้อีกต่อไป

นางหมอบอยู่บนพื้น ขณะที่ร้องไห้ก็เอ่ยวิงวอน “ฮ่องเต้เพคะ หม่อมฉันขอรับการลงโทษแทนมู่เหยี่ยเพคะ”