ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 242

บรรยากาศในท้องพระโรงเริ่มตกอยู่ในความตึงเครียดไปในทันที

ทุกคนต่างก็รับรู้เป็นอย่างดีว่า ฉินเหยี่ยนเย่ว์มีลักษณะนิสัยเป็นเช่นไร

เป็นไปมิได้เลยที่สตรีโง่เง่าขี้ขลาดเช่นนาง จักมีความสามารถเช่นนี้ได้ ทั้งยังไม่น่าจะมีความกล้าหาญเช่นนี้อีกด้วย

องค์จักรพรรดิถึงกับขมวดคิ้วเป็นปม

เขาเองก็เคยพบหน้าค่าตาฉินเหยี่ยนเย่ว์มาไม่น้อย ทั้งยังจัดการข้อกล่าวหามากมายที่มีความเกี่ยวข้องเกี่ยวพันถึงนางอีกเช่นกัน

เป็นดั่งที่ฮองเฮากล่าวเอาไว้ ฉินเหยี่ยนเย่ว์ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขา แตกต่างจากฉินเหยี่ยนเย่ว์ที่เขาเคยรู้จักยิ่งนัก

“ฉินเหยี่ยนเย่ว์ เจ้ามีสิ่งใดอยากจะอธิบายหรือไม่?” น้ำเสียงขององค์ฮ่องเต้นิ่งสงัด พร้อมทั้งกลิ่นอายความกดดันที่ค่อย ๆ ปลดปล่อยออกมา

“หม่อมฉันมิมีสิ่งใดจักอธิบายออกมาเพคะ” ฉินเหยี่ยนเย่ว์เพียงหลับตาลง

“ไม่มีอะไรจะพูด นั่นก็หมายความว่าเจ้ายอมรับออกมาแล้วใช่หรือไม่” ในที่สุด ฮองเฮาก็จับจุดอ่อนของฉินเหยี่ยนเย่ว์เอาไว้ได้ในทันที ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “หากมิใช่เพราะเจ้าอยู่ที่นี่ ความวุ่นวายทั้งหมดย่อมมิมีทางเกิดขึ้น เจ้าคือนังปีศาจ เป็นตัวเภทภัยแห่งราชวงศ์ตงลู่หวัง ฝ่าบาทเพคะ พระองค์ต้องกำจัดนางโดยไวนะเพคะ”

“ฮองเฮาเพคะ หม่อมฉันคิดว่าพระองค์อาจจักมีบางอย่างเข้าใจผิดไปนะเพคะ” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พลันถอนหายใจออกมา “ฝ่าบาทเพคะ ที่หม่อมฉินมิมีสิ่งใดจักอธิบายนั้น นั่นก็เพราะหม่อมฉันมิรู้เห็นถึงเรื่องราวที่เกิดเพคะ”

“ทักษะทางการแพทย์ของหม่อมฉันนั้น ได้รับในยามที่หม่อมฉันจู่ ๆ ก็เกิดมีไข้สูงขึ้น ทั้งลักษณะนิสัยของหม่อมฉันเอง ก็ดูเป็นผู้เป็นคนกว่าแต่ก่อน ทว่า หม่อมฉันอย่างไรก็คือหม่อมฉัน หาใช่ผู้อื่นไม่”

“เรื่องราวเช่นนี้ หม่อมฉันเองก็หมดหนทางที่จะเอ่ยอธิบายออกมาได้ เกรงว่าหากตนเองเอ่ยออกไปย่อมมิมีผู้ใดเชื่อถือ ฉะนั้นแล้ว หม่อมฉันจึงมิมีสิ่งใดต้องเอ่ยออกมาเพคะ”

ฮองเฮาพลันส่งเสียงฮึดฮัดขึ้นจมูกออกมา

หลังจากไข้ขึ้นตนเองก็ได้รับทักษะการแพทย์แม้มิมีอาจารย์สอนสั่ง วาจาเช่นนี้ ใครเชื่อก็ขลาดเขลายิ่งนัก

“ผ่านพ้นไปเพียงคืนเดียวก็สามารถแตกฉานการแพทย์ได้เลย นิสัยใจคอก็ยังเปลี่ยนไปอีกราวกับคนละคนก็ไม่ปาน? ฉินเหยี่ยนเย่ว์ เจ้าคงมิได้คิดว่าพวกเราเป็นเด็กสามขวบที่เจ้าจะมาหยอกล้อได้กระมัง?” ฮองเฮากล่าวออกมาอย่างเย็นชา

“พระพันปีเพคะ ฮ่องเต้เพคะ ในความคิดของหม่อมฉันแล้ว นางจักต้องวิญญาณร้ายเข้าสิงสู่อย่างแน่นอนเลยเพคะ”

พระพันปีที่เคารพนับถือในพุทธคุณของพระพุทธเจ้านั้น พระองค์ย่อมเชื่อในเรื่องเทพเจ้าผีสางนางไม้