ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 222

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ละอายใจเล็กน้อย

นางหมกมุ่นอยู่กับความคิดที่ว่าตงฟางหลีต้องการทำให้ซูเตี่ยนฉิงทรมานน้อยลง ความหึงหวงจึงบังเกิด เป็นตายนางก็ไม่ให้ยาถอนพิษ

แล้วยังโกรธเขาเรื่องยาถอนพิษด้วย

ตอนนี้ดูเหมือนเป็นนางที่โง่เกินไป

“หม่อมฉันขอโทษ” นางเอ่ยขึ้น “เมื่อวานเป็นหม่อมฉันที่มุทะลุเอง ถ้าหม่อมฉันเชื่อฟัง มันอาจจะดีกว่านี้มาก”

ตงฟางหลีตีหน้านิ่ง

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ถอนหายใจ “เรื่องในวังหม่อมฉันไม่เคยรู้อะไรเลย ถ้าท่านบอกหม่อมฉันทุกเรื่องอย่างตรงไปตรงมา หม่อมฉันก็ไม่ทำเรื่องจนถึงเช่นนี้”

นางมีความผิด ตงฟางหลีที่ไม่ได้พูดคุยกับนางก็มีปัญหาเช่นกัน

ทว่าภายใต้สถานการณ์เหล่านั้นในยามนั้น แม้ว่าเขาจะอธิบาย นางก็คงจะไม่ฟังกระมัง

ยามความหึงหวงเข้าครอบงำ นางจึงมีเพียงความโกรธอัดแน่น...

ทันใดนั้นฉินเหยี่ยนเย่ว์ก็ชะงัก

เมื่อวานนี้นางโกรธตงฟางหลี เป็นเพราะคิดว่าเขาสงสารต่อซูเตี่ยนฉิง

จึงมักจะรู้สึกอึดอัดและไม่สบายใจอยู่ในใจ ซึ่งก็อาจเกี่ยวข้องกับการที่ตงฟางหลีปกป้องซูเตี่ยนฉิง

พฤติกรรมของนางคือกำลังอิจฉาหรือ? กำลังหึงหรือ?

นางไม่เคยมีความรักมาก่อน และไม่เข้าใจความรู้สึกพรรค์นี้ด้วย บัดนี้ครั้นนางคิดอย่างถ้วนถี่แล้ว ก็สามารถอธิบายความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบายได้แล้ว

“บ้าเอ้ย” ฉินเหยี่ยนเย่ว์เผลอสบถออกมา โดยใช้คำสบถที่ไม่ค่อยมีให้ได้ยิน

นางหึงได้ ก็แสดงว่านางกำลังใส่ใจเขา

นางหลั่งฮอร์โมนแปลกประหลาดก็เป็นเพราะเขาจริง ๆ ด้วย

เหลือเชื่อเลย

“ใกล้จะถึงแล้ว จะกระวนกระวายไปไย?” ตงฟางหลีมองท่าทางคล้ายเห็นผีของนาง จึงเอ่ยอย่างเย็นชา “ขอโทษจะมีประโยชน์อันใด? เรื่องราวก็ได้เกิดขึ้นไปแล้ว”

“เจ้าอย่าพูดเหลวไหล” เขาหยุดครู่หนึ่ง “ทางด้านเสด็จพ่อและพระสนมเจิ้น ข้าจะจัดการเอง เจ้าก็ดูอยู่เงียบ ๆ ”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ไม่ใช่คนโง่

เมื่อวานนางเต็มไปด้วยความริษยาอยู่ในหัว แต่วันนี้สงบลงได้อย่างไร้ที่ติแล้ว