ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 221

“อืม” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ไม่กล้าสบตาเขา

มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดมาก ฮอร์โมนแปลก ๆ จะหลั่งออกมาโดยไม่ตั้งใจ

สิ่งที่เรียกว่ารักแรกพบและการใช้เวลาร่วมกันเป็นเวลานานจนพัฒนาความรู้สึก ล้วนกระตุ้นกลไกของฮอร์โมนในช่วงเวลาหนึ่ง ทำให้คนสองคนที่อยู่ตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิงดึงดูดเข้าหากัน

นางแน่ใจว่าปฏิกิริยาแปลก ๆ เช่น ไฟฟ้าช็อต และหัวใจเต้นแรงเมื่อสักครู่นี้ เป็นผลพวงที่เกิดจากฮอร์โมน

หากยังดำเนินต่อไป นางอาจจะหลงรักผู้ชายคนนี้จริง ๆ เข้าก็ได้

การต่อสู้ก็จะพัฒนาไปสู่การที่นางและซูเตี่ยนฉิงช่วงชิงตงฟางหลี หัวใจของตงฟางหลีเป็นของซูเตี่ยนฉิง และนางกลายเป็นนางร้ายที่บังคับให้คู่รักเลิกกัน ลิขิตให้พระเอกและนางเอกทุกข์ทรมานเหวอะหวะ และในที่สุดก็ดูพวกเขาแต่งงานกันในฐานะคู่รัก

น่ากลัวยิ่งนัก!

ตงฟางหลีมองสีหน้าที่เปลี่ยนไปไม่หยุดบนใบหน้าของนาง และอดไม่ได้ที่จะถาม “เจ้าทำตัวแปลกมากมาตลอดทาง กำลังคิดไร้สาระอะไรอยู่กันแน่?”

“หม่อมฉันกำลังคิดว่าจะยุติดอกไม้ไฟแห่งความรักได้อย่างไร” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ตอบโดยไม่รู้ตัว

“หืม?”

“สิ่งที่หม่อมฉันหมายถึงคือ สุภาพบุรุษควรช่วยเหลือผู้อื่น เติมเต็มคุณธรรมของผู้อื่น”

“เหลวไหลอะไรน่ะ” ตงฟางหลีขมวดคิ้วแน่น “สมองเจ้าไหม้ไปหมดแล้วหรือ?”

ฉินเหยี่ยนเย่ว์อยู่ห่างจากเขาให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ “ท่านก็ทำเป็นว่าสมองของหม่อมฉันไหม้ไปแล้วเถอะเพคะ”

ตงฟางหลีเดิมทีต้องการยั่วเย้านางเล่น แต่เมื่อเห็นนางคิดหนักและดูสับสนจึงไม่พูดอะไร และเอนตัวไปอีกด้านหนึ่งด้วยอารมณ์ตกต่ำ

รถม้ามาถึงตำหนักจื๋ออู่อย่างเงียบ ๆ

ตราบใดที่เข้าทางประตูหลักของตำหนักจื๋ออู่ ล้วนต้องลงเดินไปข้างหน้า

“ท่านอ๋องเจ็ด พระชายาอ๋องเจ็ด ในที่สุดพวกท่านก็มาถึง” ชายคนหนึ่งที่ดูเหมือนขันทีผู้ดูแลทำความเคารพด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ “ท่านทั้งสองรีบไปที่ตำหนักเป่าลู่ที่องค์หญิงมู่เหยี่ยพำนักเถิดพ่ะย่ะค่ะ ฮ่องเต้ทรงพิโรธยิ่งนักพ่ะย่ะค่ะ”

ตงฟางหลีให้รางวัลเขาด้วยเงินหนึ่งก้อน “ขันทีหนาน ช่วยบอกรายละเอียดเพิ่มเติมได้หรือไม่?”

ขันทีหนานยัดเงินเข้าแขนเสื้อด้วยตาและมือที่รวดเร็ว ก่อนจะค้อมตัวลงทำความเคารพ “ท่านอ๋องเจ็ด เวลากระชั้นชิดแล้ว พวกเราเดินไปคุยไปเถิดพ่ะย่ะค่ะ”