สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3813

คนตระกูลมังกรพุ่งมาด้านนี้อย่างบ้าคลั่ง

แต่ไม่ว่าจะมากี่คน คนที่มาแข็งแกร่งแค่ไหน เมื่อเผชิญหน้ากับมังกรเหล็กยักษ์ ก็เป็นเหมือนกระดาษแผ่นหนึ่ง ตบก็ตาย แถมไร้กระดูก

มังกรเหล็กยักษ์ทำลายพังพินาศย่อยยับไปอย่างง่ายดาย ไม่สามารถขัดขวางได้

เมื่อรู้สึกว่ามังกรเหล็กยักษ์เข้ามาใกล้เรื่อยๆ ใจของหลงจื่อก็เต้นระรัว

จู่ๆเขาก็รู้สึกเสียใจภายหลัง

ถ้าไม่บังคับคนผู้นี้ คนผู้นี้ก็ไม่ทำอะไรบ้าคลั่งแบบนี้ออกมาหรอก ถ้าแอบลอบฆ่า เขาไม่มีเวลาป้องกันตัวแน่นอน แล้วตัวหลงจื่อจะมาตกอยู่ในสภาพที่ตกต่ำแบบนี้ที่ไหนกัน?

แต่ตอนนี้เสียใจภายหลังก็ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว

หลงจื่อทำได้เพียงมุ่งไปด้านหน้าอย่างต่อเนื่อง

และพลังมังกรในร่างกายของเขาก็ใช้เกินมาตรฐานแล้ว ตอนนี้คนทั้งคนหายใจหอบแฮกๆ

ฟิ้วๆๆๆๆ….

และเวลานี้ จู่ๆด้านหน้าก็มีแสงเปล่งประกายลอยมา

เมื่อมองไป แสงสีทองเหล่านั้นเป็นเหมือนแม่น้ำ สาดส่องที่ชั้นหินสูงสุด และปกคลุมมากกว่าครึ่ง

“นี่คือ….จักรกลหัวมังกรเหรอ?”

หลงจื่อตะลึง นัยน์ตาเปล่งประกาย แล้วตะโกนเสียงดังขึ้นว่า

“ผู้อาวุโสทั้งสี่ของชีพจรมังกรอยู่ไหนเหรอ?”

“พวกเราอยู่นี่!”

“หลงจื่อ มาที่นี่เร็ว!”

“พวกเราเตรียมพร้อมตลอดเวลา ระแวดระวังข้าศึกทุกฝีก้าว เพื่อฆ่าคนชั่ว!”

“วันนี้ไม่ว่าใคร แม้ว่าจะเป็นเทพ ก็ต้องทำให้เขาตกจากที่สูง!”

แต่ละคนตะโกนเสียงดังก้อง

หลงจื่อกระโดดข้ามภูเขาที่อยู่ตรงหน้าเขา และได้เห็นร่างนับพันรวมตัวกันอย่างหนาแน่นบนที่ราบ

คนเหล่านั้น คือคนตระกูลมังกร!

นาทีนี้ คนตระกูลมังกรเหล่านี้มารวมตัวกัน และตรงกลางของพวกเขา ยังมีรูปปั้นสี่อันใหญ่โต

แบ่งเป็นมังกรฟ้า เสือขาว หงส์แดง เต่าดำ

รูปปั้นเหล่านี้ทุกส่วนดำมืด เหมือนเพิ่งจะผลิตขึ้นมาเป็นพิเศษ ด้านบนมีริ้วรอยสีแดงเป็นจำนวนมาก

บริเวณโดยรอบรูปปั้นแต่ละอัน จะมีคนตระกูลมังกรล้อมรอบอยู่เกือบร้อยคน

พวกเขาใช้มือต้านอยู่บนรูปปั้น แล้วขับเคลื่อนพลังมังกรเข้าสู่รูปปั้นไม่หยุดหย่อน

รูปปั้นปล่อยแสงสีทอง รวมบรรจบกลายเป็นแม่น้ำ ไหลย้อยไปบนที่ราบ

“ช่วยผมเร็ว!”

หลงจื่อกระโดดลงจากภูเขาใหญ่ พุ่งไปอีกด้านของที่ราบ โดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงแม้แต่น้อย

“หลงจื่อวางใจ พวกเรากำลังรวบรวมพลัง จะยอมแพ้คนเลวทรามต่ำช้าได้ยังไง?”

ผู้อาวุโสคนหนึ่งที่สวมเสื้อคลุมสีน้ำตาล ผมขาวเคราขาวพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา และเดินตรงมาด้านหน้า

เขาชื่อหลงซวี่จวิน เป็นหนึ่งในสี่ของผู้อาวุโสชีพจรมังกร

ผู้อาวุโสทั้งสี่เป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดของชีพจรมังกร

ปกติทั้งสี่จะเข้าฌานสันโดษ และไม่ปรากฎตัว

พวกเขามีตำแหน่งสูงในตระกูลมังกร ต่อให้หลงจื่อเจอพวกเขา ก็ต้องให้เกียรติไว้หน้า

วันนี้ หลงจื่อกระจายคำสั่งขอความช่วยเหลือ ทำให้ผู้อาวุโสทั้งสี่ที่เข้าฌานออกมาเคลื่อนไหว และนำทักษะค่ายกลออกมาด้วย

ทั้งสี่คนรู้ คนที่ทำให้หลงจื่อใช้ตราคำสั่งนี้ขอความช่วยเหลือ จะต้องไม่ใช่คนธรรมดาๆแน่นอน ด้วยเหตุนี้จึงจำเป็นต้องสู้อย่างสุดความสามารถ

พวกเขาเตรียมตัวอยู่ที่นี่นานแล้ว และก็จ้องมองภูเขาลูกใหญ่อีกลูกด้วย พร้อมกับคิดว่าคนแบบไหน ถึงได้กล้าไล่ฆ่าหลงจื่อแบบนี้!

แต่ว่าภูเขาใหญ่ทางด้านนั้น ไม่เห็นเงาร่างปรากฎ ได้ยินแต่เสียงมังกรแผดคำราม

“นี่คือ…เสียงมังกรเหรอ?”

หลงซวี่จวินตะลึงเล็กน้อย ใบหน้าชราเปลี่ยนไปโดยฉับพลัน

“หรือว่าภูเขาด้านนั้นมีมังกรเหรอ?”

“เป็นไปไม่ได้มั้ง?”

“มังกรไม่ใช่ตายไปนานหลายพันปีแล้วเหรอ?”

เสียงตกตะลึงดังขึ้นไม่หยุด

จนถึงเวลานี้ ได้มีเทพมังกรเหล็กยักษ์น่ากลัวตัวหนึ่งพุ่งมาทางด้านนี้

ชั่วพริบตาเดียว คนตระกูลมังกรทางด้านนี้ที่กำลังคาดเดาต่างตัวแข็งทื่อเป็นหิน…

“เทพ…เทพมังกร!”

“อา!”

“ช่วยด้วย! ช่วยผมด้วย!”

“ร้อนมาก ผมจะตายแล้ว! ช่วยผมเร็ว!”

กลุ่มคนเกิดการจลาจลวุ่นวาย คนถูกเปลวเพลิงมังกรเผาวิ่งหนีอย่างบ้าคลั่ง บางคนนอนกลิ้งอยู่บนพื้น

แต่ไม่นาน คนเหล่านี้ก็ถูกเปลวเพลิงมังกรเผากลายเป็นเถ้าถ่าน ตายอย่างน่าเวทนาที่สุด

คนตระกูลมังกรกลัวมาก

เวลานี้ พวกเขารู้สึกถึงความน่ากลัวของจักรกลมังกรยักษ์นี้แล้ว!

แต่โชคดีที่หลงซวี่จวินสั่งให้เปิดเครื่องยนต์ม่านพลังก่อน ด้วยเหตุนี้เปลวเพลิงมังกรยังพ่นได้ไม่นานมาก ม่านพลังก็ปิดเข้าหากันแล้ว เปลวเพลิงมังกรที่เหลือคลุมอยู่บนม่านพลัง จึงไม่สามารถทะลวงเข้ามาได้

“ดับไฟ!”

หลงซวี่จวินพูดด้วยน้ำเสียงอึมครึม

คนตระกูลมังกรที่อยู่บริเวณโดยรอบทยอยขับเคลื่อนพลังมังกร หมายจะดับไฟเปลวเพลิงมังกรเหล่านี้

แต่ไม่ว่าพวกเขาจะขับเคลื่อนพลังมังกรยังไง ก็ไม่สามารถทำให้เปลวเพลิงมังกรอ่อนลงได้เลยแม้แต่น้อย

“นี่ไม่ใช่เปลวเพลิงมังกรทั่วไป!”

หลงซวี่จวินกัดฟันกรอด จ้องมองมังกรเหล็กยักษ์ที่อยู่ด้านนอกม่านพลัง พูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า: “คุณ เป็นใครกันแน่?”

แต่จักรกลมังกรยักษ์ไม่สามารถตอบกลับเขาได้ หลินหยางที่อยู่ด้านหลังมังกรยักษ์คือไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย จะพูดได้ยังไง?

“สัตว์เดรัจฉานนี้ พวกเราจำนวนไม่น้อยถูกเปลวเพลิงมังกรของมันกลืนกิน ท่านหลงซวี่จวิน พวกเราต้องแก้แค้น!”

“อีกเดี๋ยวมันก็ทำลายม่านพลังพวกเราได้ พวกเราเคลื่อนไหวโจมตีกลับ ฉีกสัตว์เดรัจฉานนี้เถอะ!”

“ไม่ผิด ท่านหลงซวี่จวิน ลงมือเถอะ!”

“ลงมือเถอะ!”

คนตระกูลมังกรที่รอดชีวิตมาต่างแค้นเคืองต่อความไม่เป็นธรรม

หลงซวี่จวินพยักหน้า เขาก็ไม่คิดจะหลบซ่อนอยู่ในม่านพลังไปตลอดชีวิต เขาวางแผนจะรวบรวมคนก่อนค่อยออกจากม่านพลัง ไปพบกับมังกรเหล็กยักษ์นี้

แต่เวลานี้ มังกรเหล็กยักษ์นั้นเงยหน้าขึ้นมา ส่งเสียงคำรามออกมา

โฮก!

เวลานี้ ด้านบนม่านพลัง เมฆดำรวมตัวหนาแน่น สายฟ้าแลบฟ้าร้อง…