สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3814

"ห๊า?"

คนตระกูลมังกรเหล่านั้นที่ซ่อนอยู่ในม่านพลังต่างก็เงยหน้าขึ้นมา แล้วมองไปยังด้านบน

เมฆอันหนาทึบลอยอยู่เหนือม่านพลัง และสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวจำนวนมากก็เคลื่อนไปมาระหว่างเมฆอันหนาทึบนั้น

หลังจากนั้น

กรร!

ตามเสียงคำรามอันดังสะเทือนเลื่อนลั่นของมังกรเหล็กยักษ์

ครืน!

ครืน!

ครืน....

ในชั่วพริบตาสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวได้จู่โจม และฟาดลงมาอย่างดุเดือด

ตึง!

ตึง!

ตึง!

ตึง....

สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ได้ฟาดลงบนม่านพลังอย่างรุนแรง ราวกับลูกธนู

ม่านพลังได้ถูกสายฟ้าฟาดโดยตรง จนสั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง

สายฟ้ากระจัดกระจายเต็มไปทั่วทั้งพื้นราบ

แคร็ก!

แคร็ก....

เสียงกังวานได้ดังขึ้นมา

ในที่สุดม่านพลังก็รับไม่ไหว และถูกฟ้าผ่าจนแตกแยกออก

"แย่แล้ว! ม่านพลังต้านทานไม่ไหวแล้ว!"

"จบเห่แล้ว! พวกเราจบเห่แล้ว!"

"ช่วยด้วย!"

"ตอนนี้ควรจะทำอย่างไรดีล่ะ?"

คนตระกูลมังกรที่อยู่ในม่านพลังต่างก็ตกใจจนอกสั่นขวัญแขวน

ความมุ่งมั่นในการต่อสู้ของพวกเขาตอนเริ่มแรกในเวลานี้กลับไม่มีเหลือแล้ว

ศักยภาพที่มังกรยักษ์แสดงออกมานั้น คู่ควรกับการถูกเรียกว่าเทพเจ้าจริงๆ

พวกเขาไม่อาจจินตนาการได้จริงๆ ว่า สัตว์จักรกลขนาดยักษ์ตัวนี้ จะมีศักยภาพที่สามารถควบคุมฟ้าร้องฟ้าผ่าได้

"หนี....เราจะต้องหนี! หนีเดี๋ยวนี้...."

หลงซวี่จวินมองฉากอันน่าสะพรึงกลัวนี้ และตระหนักได้ในทันที

การมีอยู่ที่สามารถโจมตีหลงจื่อจนพ่ายแพ้ได้ ไหนเลยจะเป็นสิ่งมีชีวิตธรรมดาทั่วไป?

"รีบหนีไป รีบหนีไปเร็วเข้า!"

เขาหันไปตะโกนเสียงแหลม และไม่สนใจคนของตระกูลที่อยู่โดยรอบอีก จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังด้านหลังของม่านพลังโดยตรง

เมื่อคนอื่นๆ เห็นเช่นนี้ ต่างก็ตามหลงซวี่จวินไป และมุ่งไปยังด้านหลัง

ในที่สุด

เปรี้ยง!

ตามเสียงระเบิดอันรุนแรงที่ดังขึ้นมา

ในที่สุดม่านพลังก็ถูกสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวผ่าจนแตกเป็นเสี่ยงๆ

สายฟ้าบริเวณกว้างและหนาแน่นได้ผ่าลงมาโดยตรง และจู่โจมไปยังฝูงชน

ในชั่วพริบตา ก็ตลบอบอวลไปด้วยเถ้าถ่าน

สิ่งมีชีวิตทั้งหมดที่สัมผัสกับสายฟ้า ต่างก็กลายเป็นเถ้าถ่าน และลอยกระจัดกระจายเต็มท้องฟ้า

ไม่มีใครสามารถต้านทานสายฟ้าเหล่านี้ได้แม้แต่น้อย

แต่คนที่หลบซ่อนอยู่ด้านหลังม่านพลังหลังจากที่ม่านพลังแตกออก ทุกคนต่างก็วิ่งกระเจิง และหนีเอาชีวิตรอดอย่างบ้าคลั่ง

กรร!

มังกรเหล็กยักษ์คำรามขึ้นอีกครั้ง จากนั้นก็ไล่ตามคนตระกูลมังกรเหล่านั้นที่หลบหนีไป

มันอ้าปากออก และพ่นสายฟ้าออกมา เพื่อสังหารคนเหล่านั้นที่หลบหนี

สายฟ้าทำลายผืนแผ่นดิน ทำลายภูเขาและแม่น้ำ

ในเวลานี้ ทั้งชีพจรมังกรใต้ดิน คล้ายกับว่าถูกมังกรเหล็กยักษ์ตัวนี้สั่นสะเทือน

หลงจื่อในเวลานี้ ได้มาถึงเมืองจงซินของตระกูลมังกรแล้ว

เมืองจงซินแห่งนี้เป็นสถานที่ต้องห้ามของชีพจรมังกรใต้ดิน

และเป็นสถานที่ต้องห้ามที่ใหญ่ที่สุด ในป่าวิญญาณมังกร

อันที่จริงแล้วป่าวิญญาณมังกรไม่ได้มีอากาศพิษหรืออันตรายใดๆ ตามธรรมชาติ แต่เหตุผลที่ถูกเรียกว่าเป็นสถานที่ต้องห้ามนั้น เป็นเพราะว่าป่าวิญญาณมังกรมีคนตระกูลมังกรคุ้มครองอยู่ ใครก็ตามที่เข้ามาในป่าวิญญาณมังกรแห่งนี้ จะต้องถูกสังหารทั้งหมด

เมื่อคนจำนวนมากตายไป ทุกคนก็ไม่กล้าที่จะเข้าไปอีก เมื่อผ่านมาเป็นเวลานาน ก็กลายเป็นสถานที่ต้องห้าม

หลงจื่อหายใจกระหืดกระหอบ เขาแทบจะหมดเรี่ยวแรง และเดินโซซัดโซเซเข้าไปในป่าวิญญาณมังกร

"ใครกัน?"

"ห๊า? คือหลงจื่อ?"

แต่ทว่าวันนี้ จู่ๆ วันสิ้นโลกก็มาถึงแล้ว

ใครจะสามารถรับได้ล่ะ?

"พวกคุณรู้จักหัวใจมังกรของบรรพบุรุษ ที่เป็นสมบัติล้ำค่าของตระกูลมังกรของเราหรือไม่? ฉันจะบอกพวกคุณว่า ของสิ่งนี้ได้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง และถูกคนชั่วคนหนึ่งใช้ประโยชน์ คนชั่วคนนั้นได้อาศัยพลังอันแข็งแกร่งของหัวใจมังกร และกำลังทำการสังหารคนตระกูลมังกรของเราอย่างบ้าคลั่ง! ไม่รู้ว่ามีคนจำนวนมากน้อยเพียงใดที่ต้องตายด้วยน้ำมือของเขา และตอนนี้ คนชั่วคนนี้ได้ควบคุมหัวใจมังกร และกำลังมุ่งหน้ามายังตำหนักจี้หลงของเรา! พวกคุณคิดว่า ควรจะทำอย่างไร?"

หลงจื่อตะโกนเสียงดังขึ้นอีกครั้ง

"ฆ่ามัน! ฆ่ามัน! ฆ่ามัน!"

"ไอ้คนชั่วคนไหนกัน ที่กล้ามาท้าประลองอานุภาพมังกร?"

"คนคนนี้จะต้องมาโดยไม่มีทางกลับไปได้!"

คนตระกูลมังกรต่างก็โมโหเดือดดาล และตะโกนเสียงดังตามๆ กัน

ภายในใจของพวกเขา ตระกูลมังกรไม่อายยั่วยุ หรือสบประมาทได้

แต่ตอนนี้ คาดไม่ถึงว่าคนคนนี้จะใช้สิ่งของล้ำค่าของตระกูลมังกรของพวกเขามาสังหารคนตระกูลมังกรอย่างนั้นเหรอ?

ช่างอับอายขายหน้าเสียจริงๆ!

"ดีมาก!"

หลงจื่อพยักหน้าอย่างต่อเนื่อง แล้วกล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึมว่า: "หากพวกคุณเต็มใจที่จะปกป้องศักดิ์ศรีของตระกูลมังกรของพวกเรา ฉันก็ปลื้มใจเป็นอย่างยิ่ง แต่สิ่งที่ฉันไม่อาจไม่บอกพวกคุณได้ก็คือ อาศัยเพียงแค่พลังของพวกเราในตอนนี้นั้น คงจะไม่เพียงพอที่จะไปต่อสู้กับคนชั่วคนนั้นแต่อย่างใด ไม่ใช่ว่าศักยภาพของคนชั่วคนนั้นแข็งแกร่งอย่างไร แต่อานุภาพของหัวใจมังกรนั้นเหนือชั้น จนพวกเราไม่อาจต่อสู้ได้จริงๆ! ฉะนั้น พวกเราจะต้องใช้วิธีการที่ไม่ธรรมดา จึงจะสามารถเอาชนะคนคนนั้นได้!"

"ท่านหลงจื่อ ท่านว่ามาเถอะ จะใช้วิธีการอะไร? พวกเราก็จะร่วมมืออย่างแน่นอน!"

"ถูกต้อง เพื่อตระกูลมังกร จะให้บุกน้ำลุยไฟ พวกเราจะไม่ปฏิเสธอย่างแน่นอน!"

"ท่านหลงจื่อ ต้องการให้พวกเราทำอะไร! พวกเราก็จะทำทั้งสิ้น!"

ทุกคนตะโกนขึ้นมาตามๆ กัน ด้วยความเลือดร้อน

"ดีมาก!"

หลงจื่อพยักหน้าอย่างต่อเนื่อง ในดวงตาเป็นประกาย

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฉันก็จะไม่พูดจาไร้สาระอีกแล้ว ตอนนี้ ฉันจะทำการเปิดประตูตำหนักด้านใน หลังจากที่พวกคุณเข้าไปในตำหนักแล้ว ก็ให้ไปยืนอยู่ที่จุดค่ายกลของวงเวทย์ด้านในตำหนัก และฉันก็จะใช้วงเวทย์ เพื่ออาศัยพลังจากบรรพบุรุษ ทำให้ศักยภาพของพวกคุณแข็งแกร่งขึ้น เพื่อทำให้พวกคุณสามารถต่อสู้กับคนชั่วคนนั้นได้! เข้าใจไหม?"

หลงจื่อตะโกนขึ้นมา

"รับทราบครับ/ค่ะ"

ทุกคนตะโกนเสียงดัง

หลงจื่อลังเลใจอีกต่อไป เขาหันหลังกลับ แล้วเริ่มใช้พลัง เพื่อทำการผลักเปิดประตูเหล็กขนาดใหญ่บานนี้ที่อยู่ด้านหลัง

แอ๊ด....

ประตูใหญ่ถูกเคลื่อนอย่างช้าๆ

ทุกคนเบิกตาโพลงตามๆ กัน แล้วมองไปยังด้านในประตูใหญ่

แต่ทว่าฉากด้านในประตูใหญ่ยังไม่ทันปรากฏสู่สายตา กลิ่นคาวเลือดอันน่าสะอิดสะเอียนก็ลอยเข้ามาสัมผัสที่ปลายจมูกของทุกคนทันที....