สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3812

เมื่อหมอกเลือดกระจายออกมาจากกรงเล็บมังกรเหล็ก ทุกคนขนลุกซู่ สมองเบลอว่างเปล่าไปตามๆกัน

หลงจื่อหยุดลง และจ้องมองกรงเล็บมังกรนั้นด้วยสายตาเคร่งขรึม

สิ่งที่เห็นคือกรงเล็บมังกรปล่อยลงช้าๆ พลังมังกรก็กระจายไปทั่วสารทิศ

มังกรเหล็กยักษ์ที่หมอบอยู่บนพื้นนั้น คิดไม่ถึงว่าจะลืมตามังกรสีแดงขึ้นช้าๆ!

“มีชีวิต….มีชีวิตกลับมาแล้ว….”

“หนี! หนีเร็ว!”

“ช่วยด้วย!”

คนตระกูลมังกรตกใจกลัว แต่ละคนวิ่งหนีเตลิด

ครั้งนี้ แม้ว่าหลงจื่อจะใช้วรยุทธ์คุกคาม ก็ทำอะไรพวกเขาไม่ได้แล้ว!

หลงจื่อก็เข้าใจ

คนเหล่านี้หวาดกลัวขี้หดตดหายหมดแล้ว!

แต่สีหน้าหลงจื่อก็ยังคงเคร่งขรึม

เขาคิดไม่ถึง คิดไม่ถึงว่าหลินหยางจะทำเรื่องแบบนี้ออกมาได้ คิดไม่ถึงว่าจะใช้หัวใจของตัวเองวางในร่างของพลังมังกรเหล็กยักษ์ตัวนี้ เพื่อกระตุ้นให้มังกรเหล็กยักษ์มีชีวิตรอดเกิดใหม่อีกครั้ง…

นี่คือกำลังท้าทายความตาย!

แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นหลงจื่อ เขาก็จะทำแบบนี้

เพราะว่าเมื่อไม่สามารถกระตุ้นมังกรเหล็กยักษ์ได้ งั้นคนที่ตายก็ต้องเป็นหลินหยางอย่างแน่นอน

มังกรยักษ์ที่ฟื้นคืนชีพ จ้องมองหลงจื่ออยู่

เมื่อสัมผัสได้ถึงอานุภาพอันน่ากลัว หลงจื่อไม่ลังเลแม้แต่น้อย ที่จะวิ่งหนีทันที

โฮก!

มังกรยักษ์คำรามออกมา และร่างมังกรใหญ่ก็ยกหลินหยางที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้แล้วขึ้นลอยกลางอากาศ จากนั้นโผเข้าหาหลงจื่อ

“ฝ่ามือมังกร!”

หลงจื่อหมุนตัวกลับมาโจมตี

เมื่อพลังมังกรบริสุทธิ์กลายเป็นฝ่ามือลอยออกไป ก็ปะทะบนร่างมังกรยักษ์อย่างรุนแรง

แต่ร่างเหล็กก็สั่นไหวแค่แวบเดียว ไม่มีอะไรผิดปกติแม้แต่น้อย

ไม่ได้!

ทำลายการป้องกันไม่ได้เลย!

หลงจื่อสีหน้าอึมครึม หมุนตัวแล้วก็วิ่ง ไม่ต่อต้านเลย

มังกรเหล็กยักษ์นี้คืออาวุธฆ่าที่พัฒนามาจากตำหนักมังกร

หลินหยางเข้าร่วมตำหนังมังกรเลยได้เรียนรู้จักรกล และเหมือนควบคุมตำหนักมังกรได้

นอกจากหัวใจมังกร

หลังจากได้รับหัวใจมังกร หลินหยางรู้ มีแค่พลังแห่งหัวใจมังกรอันบริสุทธิ์ ถึงจะสามารถปลดปล่อยมังกรเหล็กยักษ์ได้

หลินหยางกลืนกินหัวใจมังกร หัวใจของตัวเองก็เลยมีพลังนี้สนับสนุน

ด้วยเหตุนี้เขาจึงรู้ว่าแค่เอาหัวใจตัวเองไปวางไว้ในร่างมังกรเหล็กยักษ์นี้ ก็ไม่มีอะไรสามารถขัดขวางมันได้ และมันยังสามารถทำลายล้างทุกอย่าง

ร่างมังกรยักษ์แบกร่างหลินหยางพร้อมกับโผเข้าไปหาหลงจื่อ

พลังมังกรอันน่ากลัวกดเข้ามา

พื้นดินบริเวณโดยรอบตัวหลงจื่อระเบิดแตก ราวกับว่านี่คือวันสิ้นโลก

หลงจื่อสัมผัสได้ถึงอานุภาพอันน่ากลัว

ความเร็วของเขาช้าลง

โฮก!

มังกรยักษ์สั่นสะเทือน จากนั้นเปลวเพลิงมังกรอันน่ากลัวก็พุ่งทะลักมาทางหลงจื่อ

หลงจื่อสีหน้าดูไม่ได้ รีบดึงป้ายคำสั่งบริเวณช่วงเอวออก แล้วสะบัดกลางอากาศ

ฟิ้ว!

ป้ายคำสั่งลอยกลางอากาศ ต่อก็ระเบิด กลายเป็นเทพมังกรสีขาวตัวหนึ่งลอยอยู่กลางอากาศไปมา และหายไปอย่างรวดเร็ว

และหลังจากนั้นหลงจื่อก็ตะโกนอีก พร้อมกับปลดปล่อยพลังมังกรทั้งหมด ให้กลายเป็นเกราะป้องกันคุ้มครองเลือดเนื้อ

เปลวเพลิงมังกรอยู่บนเกราะป้องกัน และดินพล่านอย่างบ้าคลั่ง

แต่ว่าหลงจื่อใช้พลังทั้งหมดที่มี ก็ไม่สามารถป้องกันได้เหมือนเดิม

เกราะป้องกันปรากฎไม่นานมาก ภายนอกก็เริ่มมีรอยแตกกระจายไปทั่วแล้ว

ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป อย่างมากเขาก็ทนได้สิบวินาที

“หลงจื่อไร้กังวล พวกเรามาช่วยเหลือ!”

“กล้าหาญนัก คนเลวที่ไหน กล้าทำให้หลงจื่อบาดเจ็บ?”

“หยุดเดี๋ยวนี้!”

เสียงตะโกนด้วยความโกรธดังมาแต่ไกล

จากนั้นก็เห็นร่างจำนวนมากที่เร็วปานลมกรดและสายฟ้าแลบ พุ่งมาที่นี่

เมื่อเห็นมังกรยักษ์แปลกประหลาดปล่อยอานุภาพออกมา ทุกคนต่างสมองว่างเปล่า

ฟิ้ว!

กรงเล็บมังกรยักษ์ฆ่าสังหารคนเหล่านี้อย่างไม่เกรงใจแม้แต่น้อย

“หนีเร็ว!”

มีคนตะโกนเสียงแหลมขึ้น

แต่มันไม่ทันแล้ว

กรงเล็บโจมตีมา ทำลายพังพินาศย่อยยับไปอย่างง่ายดาย

ร่างเนื้อของคนเหล่านี้เหมือนเป็นดินทราย ชั่วพริบตาเดียวก็ถูกตีจนกลายเป็นหมอกเลือด โอกาสที่จะเปล่งเสียงอันน่าเวทนาออกมายังไม่มีเลือด

มังกรเหล็กยักษ์ไล่โจมตีหลงจื่ออย่างต่อเนื่อง

แต่หลงจื่อไม่หันหัวกลับมาดูเลย

จากที่เขามอง คนเหล่านี้เขาแค่เอามาใช้เป็นเครื่องมือหยุดมังกรยักษ์นี้เท่านั้นเอง

แม้ว่าหลินหยางจะย้ายหัวใจไปอยู่ในร่างมังกรเหล็กยักษ์แล้ว หัวใจเข้าสู่ร่าง พลังก็ยังมีขีดกำจัดเหมือนเดิม

ตอนนี้สิ่งเดียวที่เขาสามารถทำได้ก็คือยืดเวลาออกไป!

ยืดเวลา!

แค่ทำให้ร่างมังกรเหล็กยักษ์สูญเสียพลัง แบบนั้นทุกอย่างก็จะจบ

นึกถึงตรงนี้ หลงจื่อก็เอาพลังมังกรในร่างกายทั้งหมดที่มีมาไว้ที่ขาสองข้าง และวิ่งตะบึงไปด้านหน้าอย่างต่อเนื่อง

ตอนนี้ความเร็วของเขาอยู่เหนือความเร็วของแสงแล้ว

และตอนที่เขาวิ่งอย่างต่อเนื่อง คนตระกูลมังกรยิ่งปรากฎเพิ่มมากขึ้น

“หลงจื่อเดินมาด้านนี้ ผมจะล่อศัตรูเอง!”

“หลงจื่อวางใจ วันนี้มีผมอยู่ ไม่มีใครทำอะไรคุณได้!”

“หลงจื่อถอยเร็ว รอผมจับเป็นคนเลว มามอบให้คุณด้วยตัวเอง!”

คนนับไม่ถ้วนวิ่งไปคุ้มกันราชาหลงจื่อ

แต่หลังจากเห็นมังกรเหล็กยักษ์อันน่ากลัวนั้น ภายในใจของคนเหล่านี้ก็เหลือแค่ความสิ้นหวังกับรู้สึกเสียใจทีหลัง

มังกรเหล็กยักษ์ไร้ความรู้สึก ไม่ว่าเจออะไรที่ขวางกั้นก็จะฆ่าให้หมด

ไม่มีคนสามารถรับการโจมตีของมันได้

สัมผัสได้ว่าด้านหลังของตัวเองยังคงถูกตามไล่ล่า หลงจื่อก็เริ่มรู้สึกลำบากใจสีหน้าดูไม่ได้ขึ้นมา…