สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3781

เถาเฉิงและคนอื่นๆ บุกไปที่ทางเข้าหุบเขาอย่างบ้าคลั่ง ฉางหลานฟู้ จิ่วอวี้และคนอื่นๆ ก็ยังไม่ลืมที่จะตะโกนไปยังผู้พิทักษ์เหล่านั้น

คนเหล่านี้จึงถูกดึงดูดความสนใจในทันที

"ส่งคนออกไปคนหนึ่ง จัดการฆ่าพวกเขาทั้งหมด!"

หัวหน้าคำรามด้วยความโมโหเดือดดาล

"เชี่ยเอ๊ย!"

ชายผมขาวคนหนึ่งถอยออกไปทันที จากนั้นก็ชักดาบและพุ่งไปยังช่องทางแคบๆ

แต่วินาทีต่อมา หลินหยางที่อยู่ด้านข้างก็โผล่ขึ้นมาทันที และพุ่งออกจาฝูงชนในชั่วพริบตา

กล้ามเนื้อของเขาหกลายเป็นหนาขึ้นอย่างมาก และพุ่งชนคนที่อยู่ด้านหน้าราวกับวัวกระทิง

เมื่อการโจมตีของทุกคนจู่โจมไปบนร่างของเขา ก็ราวกับการจู่โจมไปบนเหล็ก

หลังจากนั้นหลินหยางก็กระโดดขึ้นไปในอากาศ และทำการคว้าข้อเท้าชายคนนั้น ที่เตรียมจะพุ่งไปยังทางเข้าหุบเขาเอาไว้ แล้วลากเขากลับมา จากนั้นก็นำดาบแทงไปที่ลำคอของเขาอย่างโหดเหี้ยม

คนคนนั้นคาดไม่ถึงโดยสิ้นเชิงว่าหลินหยางจะสามารถออกมาจากในวงล้อมได้ เขาจึงรีบต่อสู้ดิ้นรน

แต่ตอนนี้ก็ไม่ทันโดยสิ้นเชิง

พรวด!

คมดาบแทงทะลุลำคอของเขาโดยตรง

คนอื่นๆ อ้าปากค้างทันที และเบิกตาโพลงจ้องมองหลินหยาง คล้ายกับว่ากำลังคิดอะไรบางอย่าง

แต่หลินหยางไม่ให้โอกาสเขาได้มีชีวิตโดยสิ้นเชิง

ฟึบ!

ตามเสียงของการถูกฉีกขาดของผิวหนังและกล้ามเนื้อ ศีรษะและลำคอของชายคนนั้นก็แยกออกจากกัน เลือดสีแดงสดพุ่งออกมาราวกับน้ำพุ และสาดกระเซ็นไปทั่วทั้งตัวของหลินหยาง

"ฉันจะฆ่าแก!"

หัวหน้าตาแดงก่ำ และพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง พลังมังกรอันน่าสะพรึงกลัวในเวลานี้ได้หลั่งไหลเข้าสู่ร่างของหลินหยางอย่างบ้าคลั่ง

เพียงแต่เมื่อเทียบกับความโกรธเคืองและความอาฆาตแค้น หลินหยางมีมากกว่าเขามากนัก

เมื่อคิดถึงเรื่องการตายอย่างน่าเวทนาของเสวียนทงและคนอื่นๆ แล้ว ภายในใจของเขาก็ไม่อาจควบคุมได้

"ฆ่าฉันอย่างนั้นเหรอ? พวกแกคู่ควรเหรอ?"

หลินหยางคำรามออกมา พลังมังกรจากทั่วทั้งตัวก็ราวกับแม่น้ำที่เชี่ยวกราก และสะบัดแขนทั้งคู่อย่างบ้าคลั่งไปยังด้านใน

เขาในเวลานี้ได้ละทิ้งการป้องกันโดยสิ้นเชิง และเล็งเป้าจู่โจมไปยังคนคนเดียวอย่างบ้าคลั่ง

พลังมังกรที่พุ่งออกมา ราวกับคลื่นที่ซัดออกไปยังด้านนอก

แต่ตามคนที่เข้ามาใกล้หลินหยาง ก็ถูกพลังมังกรสั่นสะเทือนจนผิวหนังและกล้ามเนื้อฉีกขาด และตายไปในที่สุด

"พลังมังกรของเขา....ทรงพลังเป็นอย่างมาก!"

"เกรงว่าพวกเราคงจะไม่อาจสังหารเขาภายในเวลาอันสั้นได้!"

"หัวหน้า คนเหล่านั้นเข้าไปแล้ว ถ้าหากพวกเราไม่ขัดขวางเอาไว้ เกรงว่าพวกเขาจะต้องสร้างความเสียหายให้กับค่ายกลอย่างแน่นอน!"

คนคนหนึ่งตะโกนไปยังหัวหน้าอย่างร้อนรน

หัวหน้าจ้องมองไปยังทิศทางของทางแคบๆ จากนั้นจึงกัดฟัน และพุ่งไปยังทางแคบๆ ด้วยตัวเอง

แต่การเคลื่อนไหงเช่นนี้ของเขา กลับทำให้หลินหยางเห็นถึงช่องโหว่ของเขา!

หลินหยางจึงคว้าโอกาสนี้ และชักดาบฟันไปยังเขา

หัวหน้ารีบหลบเลี่ยง

แต่เมื่อหลบจากคมดาบนี้

ตึง!

หมัดนั้นได้กระแทกเข้าไปที่หน้าอกของหัวหน้าอย่างรุนแรง

การจู่โจมอย่างรุนแรงทำให้หัวหน้ากระอักเลือดออกมา และคนก็ลอยกระเด็นออกไป

แต่เขาลอยออกไปได้ไม่กี่เมตร หลินหยางก็กระโดดขึ้น และตามหัวหน้าไป จากนั้นก็ยกดาบมารไร้เทียมทานอันน่าสะพรึงกลัวขึ้นมา และเล็งไปยังหัวใจของหัวหน้า แล้วแทงเข้าไปอย่างโหดเหี้ยม

หัวหน้าตกใจจนหน้าถอดสี เขารีบยกมือขึ้นไปกดที่หน้าอกของตัวเอง และทำการเคลื่อนย้าย

พรวด!

ดาบมารไร้เทียมทานแทงทะลุหน้าอกของหัวหน้า

แต่หลินหยางขมวดคิ้วแน่น

"ย้ายหัวใจอย่างนั้นเหรอ?"

ที่แท้ในช่วงที่เป็นจุดเป็นจุดตายนี้ หัวหน้าได้บังคับเคลื่อนย้ายหัวใจ เพื่อหลบเลี่ยงดาบนี้

"ทักษะมังกรพิษ!"

หัวหน้าคำรามออกมา และพุ่งหมดออกไป พลังพิษลึกลับได้ไหลรวมอยู่ที่ฝ่ามือของเขา และจู่โจมสังหารไปยังหน้าอกของหลินหยางอย่างโหดเหี้ยม

แต่หลินหยางยังคงเลือกที่จะไม่สนใจ แต่จับดาบนั้นเอาไว้แน่น และทำการหมุนมันในร่างกายของหัวหน้าอย่างโหดเหี้ยม อีกทั้งส่งพลังมังกรเข้าไปอย่างต่อเนื่อง

พลังมังกรส่งกระจายออกไปอย่างบ้าคลั่ง

ตึง!

ตึง!

ตึง....

ในชั่วพริบตา ในร่างของหัวหน้าก็ถูกอัดแน่นไปด้วยพลังมังกรของหลินหยาง....

หลินหยางเห็นเช่นนี้ ดวงตาที่แดงก่ำก็แฝงไปด้วยความบ้าคลั่ง

เขานำเข็มมังกรหงเหมิงออกมาโดยตรง และลอยอยู่รอบตัวของเขา ในขณะเดียวกันก็เปิดจุดตายทั้งหมดของทุกคน และจ้องมองคนที่อยู่ทางด้านนั้นด้วยสายตาอันเยือกเย็น

"คุณคือ...หลินหยางแห่งเมืองหลงซินคนนั้นใช่ไหม?"

ชิวอั้นและพรรคพวกพุ่งเข้ามา เมื่อเห็นหลินหยางชัดเจน ก็อดไม่ได้ที่จะตกใจเป็นอย่างมาก

"ท่านหลิน! นี่ท่านทำอะไร? ทำไมจะต้องโจมตีคนในตระกูลของเราด้วย?"

ชิวอั้นจ้องเขม็งมองหลินหยาง และตะโกนอย่างเยือกเย็น

"พี่ชิวอั้น แย่แล้ว! หัวหน้าสิงเกิดเรื่องแล้วค่ะ!"

ในเวลานี้ ผู้หญิงสาวคนหนึ่งได้ตะโกนขึ้นมาด้วยความตกใจ

ชิวอั้นได้ยินเช่นนี้ จึงรีบเดินไปยังหัวหน้า

ร่างของเขาในเวลานี้ได้บวมขยายใหญ่จนมีขนาดเท่าคนสามคน ผิวหนังและกล้ามเนื้อทั้งหมดฉีกออก เหลือเพียงแค่บางส่วนที่เชื่อมต่อกัน เมื่อมองผ่านผิวหนังและกล้ามเนื้อที่ฉีกขาด ก็จะสามารถมองเห็นพลังมังกรจำนวนมากที่ยังวนเวียนอยู่ในร่างของเขา

"จะต้องขจัดพลังออกให้เขา ไม่เช่นนั้นเขาจะต้องร่างระเบิดตายอย่างแน่นอน!"

ชิวอั้นรีบตะโกนออกมา

ทุกคนลงนั่งสมาธิทันที เพื่อช่วยรักษาหัวหน้า

แต่ในเวลานี้หลินหยางได้เดินทีละก้าวๆ ไปหาทุกคน ด้วยเจตนาสังหาร

"หลินหยาง คุณคิดจะทำอะไร?"

ชิวอั้นขัดขวางเขาทันที

"แน่นอนว่าฆ่าคน! ยังจะต้องถามอีกเหรอ?"

หลินหยางกล่าวอย่างโหดเหี้ยม

"คุณคิดจะลงมือกับตระกูลมังกรของเราอย่างนั้นเหรอ? ฉันขอแนะนำให้คุณคิดทบทวนเสียก่อนเถอะ!"

"ทำไม? คุณคิดว่า ฉันฆ่าพวกคุณไม่ได้อย่างนั้นเหรอ?"

หลินหยางกล่าวด้วยเสียงแหบพร่า เจตนาสังหารยิ่งรุนแรงขึ้น และแทบจะทำให้คนหยุดหายใจ

ชิวอั้นขมวดคิ้ว

ในเวลานี้ หญิงสาวที่อยู่ข้างๆ ได้รีบกล่าวว่า: "พี่ชิวอั้น คนคนนี้ได้เปิดจุดตายทั้งหมดแล้ว!"

"อะไรนะ?"

ลมหายใจของชิวอั้นสั่นสะท้าน เขามองพิจารณาไปที่หลินหยางทันที และเมื่อเห็นเข็มมังกรหงเหมิงที่หมุนวนรอบจุดตายของทุกคนอย่างต่อเนื่อง สีหน้าของชิวอั้นก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

"หลินหยาง คุณต้องการจะเอาพิมเสนมาแลกกับเกลือหรืออย่างไร?"