ตำรับปลิดชีพไม่ใช่ยาพิษทั่วไป
พิษนี้เป็นหนึ่งในพิษประหลาดของดินแดนแห่งความเงียบและความตาย จนกระทั่งเทียบไหล่ได้กับโลหิตน้ำแข็งที่ทำให้อ่าวหานเหมยทรมานในสมัยนั้นได้เลย
ตำรับปลิดชีพเกิดจากการใช้ดอกปลิดชีพในดินแดนแห่งความเงียบและความตายมากลั่น
การกลั่นยามีความซับซ้อนอย่างยิ่ง ปัจจุบันนี้คนที่สามารถทำได้มีไม่กี่คน ส่วนยาขจัดพิษ ก็ยิ่งไม่มีคนรู้
พอคนด้านในดินแดนแห่งความเงียบและความตายได้รับพิษตำรับปลิดชีพ เหมือนจะตายสถานเดียว มีแค่คนหนึ่งรอดชีวิต และคนที่รอดชีวิต ได้ยินคนเล่าว่ากลืนยาถอนพิษหลายหมื่นชนิด เสี่ยงดวงลองผิดลองถูกถึงกำจัดสารพิษได้
“เป็นไปไม่ได้! คุณหลี่เฟิง!คุณดูผิดอย่างแน่นอน! นี่คือตำรับปลิดชีพอย่างนั้นเหรอ? ถ้าเป็นตำรับปลิดชีพ!ทำไมพวกเขามียาแก้พิษ? เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”
บรรพบุรุษตระกูลม่านตะคอกเสียงดัง
“ไม่ผิด! ฉันสังเกตแล้ว อาการของพวกเราเหมือนคนที่ได้รับพิษตำรับปลิดชีพเลย แต่มีหลายจุดไม่เหมือนกัน! คุณหลี่เฟิง คุณต้องเข้าใจผิดแน่นอน!”
ทุกคนก็ทยอยพูดขึ้น
หลี่เฟิงไม่ได้พูดอะไร
แต่หลินหยางที่อยู่ทางด้านนี้พูดขึ้น
“พวกคุณได้รับพิษตำรับปลิดชีพจริงๆ อีกอย่าง ผมเพิ่มความแข็งแกร่งของตำรับปลิดชีพด้วย!”
หลินหยางเดินมาข้างหน้า แล้วพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “ความร้ายแรงของตำรับปลิดชีพที่ได้รับการปรับปรุงมีความน่ากลัวกว่าตำรับปลิดชีพเดิม กำเริบก็เร็วมาก พวกคุณขับเคลื่อนพลังแห่งสวรรค์รวดเร็วเท่าไหร่ สารพิษยิ่งกัดกร่อนร่างกายพวกคุณรวดเร็วเท่านั้น!”
พอได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนสีหน้าซีดเผือดทันที!
“ยา….ตำรับปลิดชีพที่ได้รับการปรับปรุงปรับแก้งั้นเหรอ?
“ไร้สาระ! ตำรับปลิดชีพเป็นพิษประหลาดระดับไหน! คุณคิดจะปรับแก้ก็แก้ได้เลยงั้นเหรอ? คุณหลอกหลวงคนที่นี่ให้มันน้อยๆหน่อย!”
“เจ้าหนุ่มน่ารังเกียจ! แกต้องการขู่ขวัญพวกเรา!”
ทุกคนด่าทอ ถือยกดาบหมายจะลงมือ
แต่หลินหยางมีท่าทีสงบ พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “ถ้าพวกคุณไม่เชื่อ งั้นก็ลงมือเถอะ มาดูกันว่าอีกเดี๋ยว พวกคุณยังจะยืนสู้กับผมได้หรือไม่!”
แต่ละคนฝีเท้าชะงักงัน…
พวกเขายังไม่สามารถชี้ขาดได้ ว่านี่คือตำรับปลิดชีพจริงไหม
ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ต่างรู้จักตำรับปลิดชีพ แต่ไม่มีใครเคยถูกพิษชนิดนี้ ไม่เช่นนั้นจะยังมีชีวิตอยู่เหรอ?
ถูกพิษเป็นความรู้สึกแบบไหน ทุกคนต่างไม่รู้ ดังนั้นจึงไม่สามารถชี้ขาดได้ว่าเรื่องที่หลินหยางพูดนั้นเป็นจริงหรือไม่!
อีกอย่าง หลินหยางก็พูดแล้ว เขาใช้พิษตำรับปลิดชีพที่ทำการปรับแก้แล้วกับทุกคน แน่นอนว่าเหนือกว่าตำรับปลิดชีพตัวเดิม
“ทุกท่าน ไอ้หนุ่มนี่ก้าวสู่ดินแดนแห่งเทพเซียนตั้งแต่ยังหนุ่ม แน่นอนว่าไม่ธรรมดา บางที….เขาอาจจะพูดเรื่องจริงก็ได้!”
มีคนพูดขึ้นอย่างระมัดระวัง
“งั้นพวกคุณหมายความว่ายังไง? หรือต้องการให้เขาจับพวกเราอย่างง่ายดาย?”
ชายรูปร่างสูงใหญ่มีหนวดเคราพูดด้วยน้ำเสียงโมโห
“คือ….ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น แต่ตอนนี้ทุกคนถอนพิษได้ไหม? ต่อสู้อย่างนี้ต่อไปอีก ขับเคลื่อนพลังแห่งสวรรค์ ก็ยิ่งเป็นการขับเคลื่อนสารพิษ เวลานั้น เกรงว่าเจ้านายของพวกเราก็ช่วยไม่ได้หรอก…”
บรรพบุรุษตระกูลม่านโกรธควันออกหู และแผดคำรามด้วยความโมโหว่า: “ทุกท่าน ไม่ต้องฟังคำพูดไร้สาระของเด็กหนุ่มนี่! พวกเราไม่ได้ถูกพิษตำรับปลิดชีพ! ทุกคนอย่ากลัว! ต่อให้ใช่ก็ไม่เป็นไร จับเขาได้ พวกเราก็มียาแก้พิษแล้ว! พุ่งไปกับผม!”
พูดจบ เขาก็ยกดาบพุ่งออกไป
แต่….ไม่มีคนเดินตามเขาเลย
ทุกคนมองหน้ากัน ต่างฝ่ายต่างเห็นความพะว้าพะวังในแววตากัน
บรรพบุรุษตระกูลม่านชะงักงัน เงยหน้ามองผู้คนด้วยความตะลึง
“พวกคุณ…พวกคุณเชื่อคำพูดเขาจริงๆแล้วเหรอนี่?”
แต่ว่า….ไม่มีคนพูดอะไร
ชัดเจน พวกเขาไม่อยากเสี่ยงอันตรายนี้
ถึงอย่างไรเด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้านี้ก็แปลกประหลาด มหัศจรรย์อย่างมาก
บรรพบุรุษตระกูลม่านเห็นสถานการณ์นี้ จึงรู้สึกได้ว่าคำพูดของหลินหยางทำให้คนเหล่านั้นหวั่นไหวแล้ว
ถ้าเขายังไม่ลงมือ งั้นก็จบเห่ละ
บรรพบุรุษตระกูลม่านไม่ลังเลอีก เขาพุ่งไปที่หลินหยางทันที
เขาไม่สนใจอาการบาดเจ็บบนร่างกาย ขับเคลื่อนพลังแห่งสวรรค์ และทุ่มทั้งร่างกาย จนพลังความน่ากลัวกระเพื่อมอยู่กลางฝ่ามือของเขา
นี่คือการเดิมพันทั้งตัว!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...