อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2433

ราชองครักษ์ในตอนนั้น กลุ่มหนึ่งคุ้มครองจักรพรรดินีเดินทางไปเป็นทูตที่ต้าชื่อ ราชองครักษ์ที่เหลือ แบ่งกลุ่มนำประชาชนหนีตาย

นอกเหนือจากนั้น ยังมีเข้าทำศึกสงครามอีกด้วย

ตอนนั้นมีทัพกบฏกองหนึ่ง ไม่เห็นภัยธรรมชาติอยู่ในสายตา แต่คิดจะก่อกบฏขึ้นในช่วงวุ่นวายนี้

ราชองครักษ์เพื่อให้ประชาชนมีเวลาในการหลบหนีเอาชีวิตรอด ก่อนหน้าที่ภัยพิบัติจะมาถึง ก็ไม่สนใจชีวิตตนเอง เข้าต่อต้านกับทัพกบฏ ส่วนใหญ่สู้จนตัวตาย

ต่อมา ราชองครักษ์ที่คุ้มกันวังเหล่านี้ก็ออกไป เก็บเสื้อเกราะของสหายร่วมรบกลับมา

ซึ่งก็คือที่อยู่ตรงหน้านี้

เซียวหลันยวนยื่นมือไปกำกระบี่ยาวเล่มหนึ่งในนั้น หยิบขึ้นมา และราวกับได้ยินเสียงโห่ร้องคำรามในสนามรบครั้งนั้น

และยังสัมผัสได้ถึงความสิ้นหวังของตงฉิงในตอนนั้นด้วย ภัยพิบัติและหายนะจากมนุษย์ ถอยจนไม่มีทางถอย ไม่ว่าจะสู้หรือป้องกัน ก็มีแค่หนทางตายเท่านั้น

"ท่านอ๋อง ที่นี่ยังมีแผนผังป้องกันสงครามของตงฉิงด้วยขอรับ" ชิงอีพบกล่องใบหนึ่ง

พอเปิดกล่องออก ด้านในมีแผนผังวางกำลังป้องกันหนาเป็นกล่อง ในวังจักรพรรดิ ในเมืองหลวง รวมถึงเมืองอื่น กระทั่งเมืองอั้นก็ยังอยู่ในนี้

ถึงแม้ตงฉิงจะไม่มีแล้ว แต่การวางกำลังป้องกันเหล่านั้นหลังจากที่สร้างเมืองขึ้นใหม่ก็เป็นไปได้มากที่จะได้ใช้ประโยชน์อีกครั้ง

ที่ใกล้ที่นี่ที่สุด ก็คือเมืองหลวงกับวังจักรพรรดิ เดี๋ยวก็ได้ใช้

ที่นี่มีแบบแปลนทางลับใต้ดินแต่ละเส้นทางอยู่ พวกเขาไม่ต้องหาอีกแล้ว ทางใต้ดินทุกเส้นทางล้วนทำเครื่องหมายไว้ชัดเจน และกลไกภายในก็ถูกระบุไว้แล้วด้วย

"ขนลังใบนี้ออกไป" เซียวหลันยวนเหลือบมองผาดหนึ่ง

"ขอรับ"

ผ่านไปหนึ่งวัน คนทั้งหมดจึงออกจากวังใต้ดิน

นอกจากเซียวหลันยวน คนอื่นล้วนค้นพบสมบัติของวังใต้ดิน

ทุกคนล้วนนำของนิดหน่อยออกมา

แต่ว่า ด้านในยังมีเก็บไว้อีกมาก

"เสบียง ยังมีเก็บไว้อยู่"

"สุราเลิศรสเองก็มีอยู่มาก"

"น้ำมัน เทียน และยังมีดินปืนบางส่วนอยู่ด้วย"

"ผ้า"

"ทองเงิน"

ถ้าตอนนั้นทหารได้รับบาดเจ็บหนักกัน จึงนำยาย้ายออกไปจนหมดก็เป็นไปได้

แต่พวกเขาตอนนี้ก็ไม่ควรไม่มียาสิ

"ออกไปก่อนเถอะ"

ฟู่จาวหนิงรออยู่หนึ่งวันหนึ่งคืน จึงเห็นพวกเขาออกมาจากวังใต้ดิน

"เป็นอย่างไรบ้าง?" นางตรงเข้ามารับ

เซียวหลันยวนส่งสัญญาณให้นางอย่าเข้าใกล้ "ข้าไปสัมผัสกับของในวังใต้ดินมาไม่น้อย ยังไม่ได้ชะล้างเลย"

เขาระมัดระวังมาก

ตอนนี้เอง ก็มีองครักษ์รีบตรงเข้ามา

"รายงานขอรับ!"

พอได้ยินน้ำเสียงที่เร่งร้อนแบบนี้ ใจทุกคนก็สั่นกึกขึ้นมา

หรือว่าจะเกิดเรื่องอะไรแล้ว?

"ท่านอ๋อง พระชายา แนวหน้ารายงานว่า พบคนน่าสงสัยกำลังตรงมาที่เมืองหลวงขอรับ จำนวนไม่น้อยเลย!"