อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2148

ฟู่จาวหนิงยังฉีดยาบำรุงให้องค์หญิงหนานฉือด้วย

ตอนนี้นางเพิ่งคลอดเด็ก ยังไม่สะดวกให้นางออกไปไหน

อันเหนียนจึงขอให้พวกเขาอยู่ที่นี่สักคืน ฟู่จิ้นเชินไม่มีทางไม่เห็นด้วยอยู่แล้ว

ถึงอย่างไร เรื่องนี้ก็เกี่ยวกับพวกเขาอยู่ไม่มากก็น้อย

คุณชายน้อยตระกูลอันดูอ่อนแอมาก ดังนั้นอันเหนียนรู้สึกว่าต้องให้อยู่ในสายตาฟู่จาวหนิงเขาถึงจะวางใจได้

เซี่ยซื่อกับเสิ่นเชี่ยวล้วนดูแลเด็กเป็น แต่ฟู่จาวหนิงก็ยังบอกเรื่องที่ต้องระมัดระวังบางส่วนกับพวกนาง

พอมองเด็กคนนี้ นางก็รู้สึกกังวลในใจ ดีซ่านแล้วควรส่งเข้าไปในห้องเภสัชไหม? เล็กขนาดนี้ ต้องส่งเข้าตู้อบหรือเปล่า?

ห้องเภสัชของนางมีอุปกรณ์อยู่ แต่ดำเนินการไม่ค่อยสะดวก

ดูเหมือนคงทำได้แค่คิดค้นน้ำยาสำหรับเช็ดล้างตัวออกมา

ถ้าตู้อบไม่ได้ล่ะก็ นางคงต้องพยายามใช้มือคลึงนวดให้เด็กหน่อยแล้ว

และในวังหลวงตอนนี้ หญิงสาวที่มีครรภ์อ่อนๆ ในชุดชาววังหรูหราหักเล็บยาวของตนเองทิ้ง

"ไร้ประโยชน์จริงๆ ทำให้นางแท้งไม่ได้อย่างนั้นหรือ?"

ตรงหน้านาง มีสาวใช้วังสองคนคุกเข่าอยู่ หนึ่งในนี้มีลักษณะแปลกตาแบบชาวต่างถิ่น

นางเงยหน้าขึ้น รวมรวมความกล้าบอกว่า "พระนาง องค์หญิงหนานฉือทางนั้นล้มเหลว พวกเราก็ยังเลือกหญิงตั้งครรภ์คนอื่นได้..."

"เจ้าจะไปรู้อะไร? มีแค่องค์หญิงใหญ่หนานฉือที่เหมาะสมที่สุด! พวกเรานำภารกิจของไทเฮามา ข้ากับพี่สาวร่ำเรียนวิชาแพทย์มามากมาย แต่กลับต้องมาถวายกายให้ตาแก่อย่างจักรพรรดิเจา เพื่อทำภารกิจของไทเฮา! ขอแค่องค์หญิงหนานฉือเกิดเรื่องขึ้นในบ้านตระกูลฟู่ ระหว่างอันเหนียนกับฟู่จาวหนิงก็จะเกิดรอยร้าว ถึงตอนนั้นค่อยส่งคนไปขโมยทารกที่แท้งของนางมาปรุงเป็นยา"

สายตานางเหี้ยมเกรียม ชะงักไปครู่หนึ่ง "ข้าจะกินยาครึ่งหนึ่ง ส่วนอีกครึ่งหนึ่ง ก็แอบไปยัดไว้กับฟู่จาวหนิงทางนั้น ส่งจดหมายลับให้องค์หญิงหนานฉือ บอกว่าในวิชาแพทย์ที่ฟู่จาวหนิงเรียนมา มีวิธีการนำตัวอ่อนที่แท้งไปปรุงยา ทำให้มีสรรพคุณบำรุงครรภ์ดึงดูดบุตรเพศชาย ตอนนั้นองค์หญิงหนานฉือคงได้คลั่งขึ้นแน่"

ตำรับลับนี้ พวกนางไปเจอมาจากตำราแพทย์เก่าเล่มหนึ่ง

ผ่านการค้นคว้าของนางกับพี่สาว บวกกับความเข้าใจของตนเอง

นำตัวอ่อนมาทำเป็นยา ตัวอ่อนนี้ ถ้าหากกำเนิดในครรภ์สตรีสูงศักดิ์ ยานี้ก็จะยิ่งดีขึ้น และเด็กที่เกิดมาภายหลังก็จะยิ่งมีวาสนาบารมี

"ข้าน้อยมองว่า พระชายาอ๋องเจวี้ยนเหมือนจะไม่เห็นด้วยที่จะไปแคว้นหมิ่น" สาวใช้วังเอ่ยขึ้น

"หยวนอี้คนนั้นเป็นพวกเจ้าเล่ห์เพทุบาย! เจ้าคิดว่าอันเหนียนทำไมถึงถูกลดตำแหน่งลงมาง่ายๆ ล่ะ? ในนี้ต้องเป็นฝีมือของหยวนอี้อยู่เบื้องหลังแน่นอน เขาวางแผนไว้แล้ว เตรยีมจะลงมือระหว่างทาง จับตัวอันเหนียนไปยังแคว้นหมิ่น และใช้ความผูกผันของอ๋องเจวี้ยนกับฟู่จาวหนิงต่อตัวอันเหนียน พอได้ยินข่าวนี้ พวกเขาก็ต้องไปช่วยคนทันที"

พอเห็นเช่นนี้ พวกเขาก็จะถูกดึงไปที่แคว้นหมิ่น

ขอแค่เข้าไปในแคว้นหมิ่น การจะออกมาก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแล้ว

สาวใช้วังสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย ออกความเห็นมาอีก "พระนาง เช่นนั้นพวกเราก็นำแผนของคุณชายหยวนเปิดโปงกับอ๋องเจวี้ยนก็จบแล้วนี่นา? อ๋องเจวี้ยนจะส่งคนไปคุ้มครองอันเหนียน หรืออาจจะขัดขวางการไปตั้งโจวของอันเหนียน"

พอเป็นเช่นนี้ แผนของคุณชายหยวนก็คว้าลมแล้ว

"เจ้าหาหลักฐานเจอแล้วหรือ?" พระสนมหมอหญิงกวาดมองเย็นชาเข้ามา หยวนอี้อยู่ที่เมืองหลวงมาตลอด ไม่มีการเคลื่อนไหวผิดปกติ แล้วเขายังเคยตามไปเมืองเจ้ออีก อยู่ที่นั่นมาระยะหนึ่งเพื่อล่อลวงฟู่จาวหนิง แล้วเจ้าไปบอกแบบนี้ พวกอ๋องเจวี้ยนจะเชื่อเจ้าหรือ? เจ้าคิดจะเปิดโปงตัวข้ากับพี่สาวสินะ

น่าโมโหซะจริง

"ถ้างั้นทำอย่างไรดี?" สาวใช้วังก้มหน้าลงต่ำ