อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2139

ช่วงที่เซียวหลันยวนกับฟู่จาวหนิงไปยอดเขาโยวชิง ฟู่จิ้นเชินก็ไม่ได้อยู่เฉยๆ ทำงานไปพอควรเลยทีเดียว

ตอนที่พวกฟู่จาวหนิงไปถึงบ้านตระกูลฟู่ ก็พบว่านอกประตูมีรถม้าจอดอยู่หลายคัน ดูจากสัญลักษณ์บนรถม้า แต่ละคนดูเป็นคนมีฐานะทั้งนั้น

"เอ๊ะ รถม้าจวนตระกูลอันนี่" ฟู่จาวหนิงเห็นรถม้าคันหนึ่งในนี้ที่ดูคุ้นตาหน่อย

"อันเหนียนอยู่ที่บ้านตระกูลฟู่หรือ?" เซียวหลันยวนเองก็รู้สึกเกินคาด

"บางทีอาจจะเป็นอันชิงก็ได้นะ?" ฟู่จาวหนิงกำลังคิด บางทีอันฉิงอาจจะมาเล่นกับหลินอันห่าว อันชิงเต็มใจสนิทสนมกับนาง อีกทั้งเพื่อนก็มีไม่มาก บางทีอาจจะมาหาอันห่าวก็ได้

"น่าจะเป็นอันเหนียนนั่นล่ะ" เซียวหลันยวนกลับยืนยันว่าเป็นอันเหนียน

"เข้าไปก็รู้แล้ว"

เฉินซานพอเห็นพวกเขา ก็เข้ามารับด้วยความตื่นเต้น

"ท่านอ๋อง คุณหนู พวกท่านกลับมาแล้ว"

"ใช่แล้ว เพิ่งกลับมาวันนี้ ที่บ้านเรียบร้อยดีไหม?" ฟู่จาวหนิงถาม

ด้านหลัง พวกสืออีสือซานเสี่ยวเยว่ก็หิ้วของกันเข้ามา

เฉินซานพยักหน้า "เรียบร้อยดีขอรับ ก็แค่..."

"ก็แค่อะไร?" ฟู่จาวหนิงหน้าเปลี่ยนสี

พอเห็นปฏิกิริยาของนาง เฉินซานก็รีบอธิบาย "ท่านผู้เฒ่ากับนายท่านและฮูหยินยังสบายดี เพียงแต่ช่วงนี้เรื่องเยอะมาก คุณหนูเข้าไปก็ทราบแล้วขอรับ"

"ในบ้านมีแขกเยอะมากหรือ?" ฟู่จาวหนิงยกเท้าเข้าประตู

"ใต้เท้าอันถูกลดตำแหน่งเสียแล้ว วันนี้พาองค์หญิงกับคุณหนูอันมาเป็นแขกในบ้าน แล้วยังมีแขกคนอื่นอีกสองสามท่านขอรับ" เฉินซานกดเสียงลงต่ำ

ฟู่จาวหนิงกับเซียวหลันยวนสบตากันผาดหนึ่ง

ทั้งสองคนล้วนรู้สึกเกินคา อันเหนียนถูกลดตำแหน่งหรือ? ลดไปที่ไหนกัน? คงไม่ได้ถูกปลดตำแหน่งใช่ไหม?

แต่ว่าเรื่องเหล่านี้จะถามเฉินซานแค่ไหนเขาก็ไม่กล้าพูดมาก จึงรีบตรงไปที่โถงหน้า

ในโถงค่อนข้างคึกคัก

แต่ว่า ไม่มีหญิงสาวอยู่เลย มีแค่ฟู่จิ้นเชินกับฟู่จาวเฟยที่กำลังคุยกับพวกอันเหนียน

ฟู่จาวหนิงยังเห็นมือปราบเจียงกับเศรษฐีฟางอยู่ด้วย

เมื่อครู่นางจำรถม้าของเศรษฐีฟางไม่ได้

และนางก็ไม่รู้ว่าฟางซือฉิงมาด้วยหรือเปล่า

ทุกคนพอเห็นพวกเขากลับมา ก็ทยอยกันลุกขึ้นคารวะ

"พระชายา" พอเรียกฟู่จาวหนิง พวกเขาก็อึกอักไป เพราะพวกเขาเห็นเซียวหลันยวน!

ดูจากรูปร่างเครื่องแต่งกาย นี่คืออ๋องเจวี้ยน!

แต่เขาไม่ได้สวมหน้ากาก!

ยิ่งไปกว่านั้น ใบหน้างดงามหล่อเหลาของอ๋องเจวี้ยน ก็ทำพวกเขาตะลึงงันไปทันที

พวกเขาล้วนไม่เคยเห็นหน้าตาแท้จริงของอ๋องเจวี้ยน ก่อนหน้านี้ยังลือกันทั้งเมืองหลวงว่าอ๋องเจวี้ยนทั้งน่าเกลียดทั้งพิการ หน้าเหมือนภูตผี ทำเอาเด็กยังต้องร้องไห้!

นี่ไม่ใช่แค่คนส่วนน้อยคุยกันนะ แต่ทั้งเมืองหลวงก็พูดกันแบบนี้ เพราะมีคนมากมายเห็นมากับตา

คนเหล่านี้ยังแอบเสียดายฟู่จาวหนิงด้วยซ้ำ อ๋องเจวี้ยนต่อให้จะดีแค่ไหน แต่หน้าตาเหมือนภูตผีมันก็ไม่ไหวนะ

ตอนนี้พอเห็นพวกเขายืนเคียงไหล่กัน นี่มันเทพบุตรกับเทพธิดาชัดๆ เหมาะกันสุดๆ

เศรษฐีฟางเกือบจะตบลงต้นขา ลูกสาวบ้านเขาเคยน้ำตาตกแทนฟู่จาวหนิงด้วยซ้ำ บอกไม่รู้ว่านางจะกลัวไหมที่เห็นใบหน้าอ๋องเจวี้ยน

เดี๋ยวเขากลับไปต้องไปบอกกับเจ้าลูกสาวตัวดีเสียหน่อย ว่าตั้งสติด้วยลูก! หน้าของอ๋องเจวี้ยนน่ะ ฟู่จาวหนิงมองแล้วกินข้าวได้สามชามเลยด้วยซ้ำ

อันเหนียนเองก็มองเซียวหลันยวนอย่างประหลาดใจ

"ท่านพ่อ?"

ฟู่จิ้นเชินโบกไม้โบกมือ "ไปเถอะ"

ฟู่จาวเฟยวิ่งออกไปอย่างดีอกดีใจ

"ลุงฟาง ซือฉิงมาหรือเปล่า?" ฟู่จาวหนิงมองไปทางเศรษฐีฟาง

เศรษฐีฟางพอเห็นว่าฟู่จาวหนิงถามถึงลูกสาวตนเองต่อหน้าอ๋องเจวี้ยน ก็รู้สึกภูมิใจขึ้นมาบ้าง ลูกสาวนางเป็นเพื่อนสนิทของพระชายาเชียวนะ!

"ซือฉิงไม่ได้มา อยู่ที่บ้านกับแม่ของนางน่ะ เอาไว้กลับไปข้าจะให้นางไปหาท่านที่จวนอ๋อง"

"ได้ ข้าเอาของขวัญมาให้นางด้วย แต่ไม่รู้ว่าท่านอยู่ที่นี่จึงไม่ได้ติดมา ท่านให้นางมาหาข้าแล้วกัน"

เศรษฐีฟางรีบขานรับ

เรื่องที่เมืองเจ้อก่อนหน้านี้ ขบวนพ่อค้าตระกูลฟางก็ช่วยไว้ครั้งใหญ่ และด้วยเหตุนี้ เขาก็ถือว่าเกาะเกี่ยวกับจวนอ๋องเจวี้ยนและตระกูลฟู่แล้ว

ช่วงนี้ฟู่จิ้นเชนแนะนำเขามาไม่น้อย ทำให้เขาหาเงินได้ วันนี้มาส่งผลตั้งใจเข้ามาส่งผลประโยชน์ให้กับบ้านตระกูลฟู่ แล้วถือโอกาสมาฟังฟู่จิ้นเชินว่ามีความคิดอะไรใหม่ๆ ไหม

ตอนนี้พอเห็นว่าอ๋องเจวี้ยนเข้ามา เขาก็ไม่กล้าคุยเรื่องค้าขายแล้ว จึงขอตัวก่อน

มือปราบเจียงเข้ามาเล่าเรื่องในเมืองหลวงช่วงนี้กับฟู่จิ้นเชิน เขาเป็นมือปราบจึงรู้เยอะหน่ยอ

อยู่ต่อหน้าอ๋องเจวี้ยนเขาเองก็ไม่กล้าพูดเยอะ ก็เลยบอกลาตามมาด้วยเช่นกัน

นอกเหนือจากนี้ ยังมีชายกลางคนที่ดูร่ำรวยอีกสองคน

พวกเขาตอนนี้ยังคงตกตะลึงกับใบหน้าแท้จริงของอ๋องเจวี้ยนอยู่เลย ดึงสติกลับมาไม่ได้

เซียวหลันยวนกวาดตามองไป

สองคนนี้มัน...

"ใต้เท้าอันถูกลดตำแหน่งจริงหรือ? เพราะอะไรกันเล่า?" ฟู่จาวหนิงถามอันเหนียน