อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 2050

เซียวหลันยวนเดินมานั่งลงตรงข้ามเขา "ว่ามาสิ เจ้าอยากให้จาวหนิงทำอะไร?"

เขาไม่เชื่อว่าถังอู๋เจวี้ยนเข้ามาเพื่อนับญาติ เขาตรงมาหาฟู่จาวหนิง จุดนี้เขามั่นใจมาก

ส่วนเป้าหมายคืออะไรกลับยังไม่ค่อยชัดเจนนัก

เขาชิงถงในเมื่อมีวัตถุดิบยามากขนาดนั้น ร่วมมือกับพันธมิตรโอสถก็เพียงพอแล้ว ไปหาผู้อาวุโสจี้ก็เหมือนกันไม่ใช่รึ? ทำไมต้องแจ้นมายอดเขาโยวชิงหาจาวหนิงด้วย?

ฟู่จาวหนิงเองก็นั่งลงข้างๆ เขา ก้มหน้าลงดมความหอมของหมี่ ยังคงเป็นกลิ่นของเมื่อตอนกลางวัน ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย

คุณชายถังฝีมือนิ่งมาก

นางเองก็ไม่เกรงใจ หยิบตะเกียบขึ้นมากินทันที หมี่น้ำไม่เหมือนอย่างอื่น คุยกันไปพักหนึ่งมันก็อืดหมดแล้ว

ถังอู๋เจวี้ยนพอเห็นฟู่จาวหนิงไม่เกรงใจ กินอย่างไม่เรื่องมาก รอยยิ้มในดวงตาก็ลึกซึ้งขึ้น

"ข้ามีเป้าหมายจริงๆ นั่นละ่ เดิมทีคิดจะบอกกับศิษย์น้องหญิงคนเดียว แต่ตอนนี้คิดว่าอ๋องเจวี้ยนคงจะไม่เห็นด้วย?"

เขาสบกับสายตาเซียวหลันยวน ด้วยสีหน้าเปิดเผย

"เจ้าคิดถูกแล้ว" เซียวหลันยวนยอมรับตรงๆ

เขาเองก็ไม่กลัวว่คนอื่นจะบอกว่าเขาเป็นพวกหึงเก่งด้วย

"เช่นนั้นข้าก็จะพูดต่อหน้าท่านแล้วกัน" ถังอู๋เจวี้ยนเอ่ยขึ้น "ก่อนหน้านี้ข้าไม่รู้เพราะอะไรถึงเอาแต่ฝันประหลาด ในฝันเรื่องอื่นๆ จำได้ไม่ค่อยชัดเจน แต่กลับจำได้อย่างชัดเจนว่าในฝันข้ามีเพื่อนคนหนึ่งที่เรียกว่าเพื่อนออนไลน์อะไรสักอย่างอยู่คนหนึ่ง..."

"พรวด! แค่กๆๆ!"

ฟู่จาวหนิงเกือบพ่นหมี่จากปาก สำลักจนไออย่างรุนแรงขึ้นมา

การสำลักนี้ตัดบทสนทนาของถังอู๋เจวี้ยน พวกเขาหันมามองนาง

เซียวหลันยวนยื่นมือไปตบเบาๆ ที่หลังนาง

"เป็นโรคที่ประหลาดมาก มักจะจำผิดจำถูกกับเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น เรื่องที่เคยทำไป คนที่เคยเห็น ภาพที่เคยเห็น ยิ่งไปกว่านั้นบางทียังรู้สึกแก่ลงอย่างกะทันหัน แค่เวลาไม่กี่วัน ก็มีรอยย่นเพิ่มขึ้นมาหลายรอยอย่างชัดเจน ฟันเองจู่ๆ ก็เริ่มโยก"

ฟู่จาวหนิงในใจเกิดคลื่นถาโถม

เพราะเพื่อนออนไลน์ของนางตอนนั้น ก็ป่วยอาการแบบนี้!

นางรู้สึกว่าโรคนี้แปลกมาก คุ้มค่าไปค้นคว้า ดังนั้นหลังจากคุยกันมาสามเดือนก็เริ่มลงมือค้นคว้าศึกษา

ตอนนี้ถังอู๋เจวี้ยนกลับบอกว่า เขาฝันเห็นอย่างนั้นรึ?

นางอดพิจารณามองเขาไม่ได้ "ท่านดูแล้ว ไม่เหมือนว่าจะป่วยแบบนั้นเลย"

ถังอู๋เจวี้ยนหัวเราะขืนๆ "ใช่ ไม่ใช่ข้า แต่เป็นน้องชายข้า ข้ารู้สึกว่า เป็นไปได้มากว่าเพราะหลายปีนี้ข้าเอาแต่คิดจะหาหมอเลื่องชื่อให้เขาอยู่ตลอด พอคิดมากไป ดังนั้นจึงฝันออกมาเช่นนี้ มีความหวังขึ้นมาในฝัน"

"พอข้ารู้ถึงตัวตนของท่าน ก็เกิดความหวังขึ้นมาทันที ความฝันอาจจะเป็นลางบอกเหตุ บางทีท่านอาจจะเป็นคนที่รักษาน้องข้าให้หายดีได้" ถังอู๋เจวี้ยนมองฟู่จาวหนิง