อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1921

ไม่ถูกสิ ต้องเรียกเป็นผู้อาวุโสได้แล้ว

ใช่เลย หลังจากกลับไปเขาจะเสนอเรื่องนี้กับเจ้าพันธมิตร

"ท่านอาจารย์ ท่านอย่าเพิ่งตื่นเต้นนัก ข้ายังไม่ได้ค้นคว้าออกมาเลย?" ฟู่จาวหนิงเอ่ยขึ้น

ผู้อาวุโสจี้โบกไม้โบกมือ "อาจารย์เชื่อเจ้า เจ้าพูดออกมาแล้ว ก็อธิบายได้ว่ามีความมั่นใจอยู่"

นิสัยของฟู่จาวหนิงสุขุมเยือกเย็น ไม่พูดคุยโม้อย่างไร้เหตุผล นางพูดออกมาได้ก็ต้องทำได้แน่นอน

ฟู่จาวหนิงหัวเราะ

นางกลับไปพันธมิตรโอสถกับพวกผู้อาวุโสจี้ ลองดูยาถุงใหญ่ที่ซื้อกลับมา เป็นผงยาที่สามารถสาดไปบนพื้นได้

"ท่านอาจารย์ ข้าขอกลับไปหน่อยนึง เอาไปค้นคว้าส่วนประกอบดู"

"ได้ๆๆ ไปค้นคว้ามันดีดี พอค้นคว้าจนปรุโปร่ง จะได้ตอกหน้าเจ้าซือถูไป๋นั่นเสีย"

ผู้อาวุโสจี้ล้วนรู้สึกว่า น่าจะเพราะเรื่องนี้ ซือถูไป๋จึงได้รับการให้ความสำคัญจากผู้นำตระกูลซือถูใหม่อีกครั้ง

ตำแหน่งผู้สืบทอดตระกูลซือถูนี่ไม่ค่อยจะมั่นคงนัก

ถึงอย่างไร ซือถูไป๋ถ้าหากไม่โง่ล่ะก็ ก็ควรจะถือโอกาสให้ผู้นำตระกูลซือถูคิดว่เขามีความสัมพันะ์กับคนของแคว้นหมิ่น หลังจากนี้พอโรงยาทงฝูไปเปิดที่แคว้นหมิ่นอีกหลายร้านเพื่อหาเงิน ก็ยังมีคนคอยคุ้มกันให้ด้วย

พอมีหยวนอี้ ซือถูไป๋ก็น่าจะช่วงชิงอำนาจชัยชนะในตระกูลมาได้

"จาวหนิงเอ๋ย หยวนอี้คนนั้นเป็นอะไรไป?" ผู้อาวุโสจี้พอคิดถึงหยวนอี้ ก็รู้สึกไม่สบายใจนิดหน่อย

เขามองไปทางต่งฮ่วนจือ

เห็นได้ชัดว่าเขารู้จักหยวนอี้คนนี้

"ศิษย์น้องหญิง เรื่องนี้เราบอกท่านอาจารย์ได้หรือ?" ต่งฮ่วนจือถาม

ฟู่จาวหนิงพอได้ยินเขาเอ่ยถึงเซียวหลันยวน พอคิดถึงเรื่องฮูหยินเฉิงยังอยู่ที่จวนตระอ๋อง ก็หงุดหงิดขึ้นมาหน่อยๆ ทันที

"ท่านอาจารย์กับศิษย์พี่รองเมื่อไรจะกลับพันธมิตรโอสถหรือ?"

"อีกสามวันกระมัง"

"เช่นนั้นก็เดินทางปลอดภัย"

"อืม เจ้าไปยอดเขาโยวชิงก็เหมือนกัน โอ้ จริงด้วย" ผู้อาวุโสจี้หุมนตัวเข้าไปในห้อง หยิบกล่องใบหนึ่งออกมา ดูแล้วหนักพอควร

"เจ้านี่ให้เจ้า"

ฟู่จาวหนิงรับไป มือก็หนักขึ้นมา

"เจ้าเป็นแค่หญิงสาวคนหนึ่ง จะไม่เตรียมของขวัญพบหน้าไปพบผู้อาวุโสได้อย่างไรกัน เจ้าอารามยอดเขาโยวชิงข้าเคยได้ยินมาแล้ว เจ้าเอาของนี้ไปให้เขาแล้วกัน"