อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1824

ฟู่จาวหนิงพอได้ยินคำพูดของไฉ่เอ๋อร์ ก็รู้สึกพูดไม่ออก

นางถามต่อถึงสถานการณ์ของกลุ่มเดินทางนั้น แล้วให้ไฉ่เอ๋อร์บรรยายหน้าตาของฮูหยินอะไรนั่น แล้วจึงเตรียมจะออกไปหาเซียวหลันยวน

คนเดินทางกลุ่มนั้นน่าจะเป็นคนของลัทธิเทพทำลายล้าง แล้วยังตรงไปที่เมืองหลวงด้วย ต้องหาตัวพวกเขาให้พบ

ฟู่จาวหนิงไม่ได้รู้สึกญาติดีด้วยกับคนของลัทธิเทพทำลายล้างเลย บวกกับเรื่องที่เสิ่นเชี่ยวถูกใส่ร้ายว่าวางยาเซียวหลันยวนในตอนนั้น ก็เป็นเรื่องที่ลัทธิเทพทำลายล้างจัดฉากขึ้นมา ลัทธิเทพทำลายล้างถือว่าเป็นศัตรูคู่แค้นของนางกับเซียวหลันยวนแล้ว

เสี่ยวเยว่ก็หิ้วยาน้ำเข้ามาพอดี

"ให้นางแช่ไว้จนกว่าอุณหภูมิลดลงก็พอแล้ว อย่าให้เย็นจนจับไข้ หลังจากแช่เสร็จก็ให้นางดื่มน้ำร้อน อย่ากินของซี้ซั้ว ถ้าหิวก็ทนไว้ก่อน" ฟู่จาวหนิงกำชับกับเสี่ยวเยว่

"คุณหนู คุณสมบัติทางยาในตัวนางแก้แล้วใช่ไหม?"

"ตอนนี้แก้ไปเจ็ดส่วนแล้ว ถัดจากนี้อีกสองสามวันยังต้องดื่มยาอีก แล้วก็ยังจะรู้สึกทรมานอยู่บ้าง แต่ก็พอทนได้ ไม่ต้องดูแลมากนักแล้ว"

นางเองก็ขี้เกียจจะมาสนใจจูเฉียนเฉี่ยน

ถ้ามาได้ยินคำพูดพวกนั้นของจูเฉียนเฉี่ยนอีก นางกลัวว่าจะกินข้าวไม่ลง

"เจ้าค่ะ"

เสี่ยวเยว่เองก็ไม่อยากจะมาดูแลจูเฉียนเฉี่ยนเหมือนกัน

ฟู่จาวหนิงเดินออกไปสองก้าว จู่ๆ ก็หันหน้ากลับมา "จริงด้วย ถามนางด้วยว่ามาเมืองเจ้อหาใคร เมื่อครู่ข้าก็ลืมถามเรื่องนี้"

เข้ามาพึ่งพาเมืองเจ้อ ก็ต้องลงทะเบียนไว้หน่อย

คนเหล่านี้ถ้าจะออกจากเมืองเจ้อต้องมีใบผ่านทาง

"เจ้าค่ะ"

ฟู่จาวหนิงเตรียมจะไปหาเซียวหลันยวน และไม่รู้ว่าเขาโดนความโง่ขององค์หญิงใหญ่ฝูอวิ้นหนีออกไปไหนแล้ว

"ไป๋หู่จับตาดูเขาไว้"

ฟู่จาวหนิงไม่สนใจเขา รีบเดินออกไป

ยังมีคนป่วยที่ติดโรคใหม่เข้ามาอยู่ อีกเดี๋ยวนางต้องไปทางตาเฒ่าอู๋อีก ไม่มีเวลามายุ่งกับเขาหรอก

"คุณชายหยวน ถ้ายังมาทำให้คุณหนูเสียเวลา ข้าพิจารณาจะขังตัวท่านแล้วนะ" ไป๋หู่เอ่ยขึ้น

หยวนอี้เหลือบมองเขา "เจ้าเรียกนางว่าคุณหนู เจ้าเป็นคนจากตระกูลเสิ่นของต้าชื่อไม่ใช่หรือ?"

ไป๋หู่ตกตะลึง

ตรวจสอบมาละเอียดแล้วตามคาด

หยวนอี้คนนี้คิดจะทำอะไรกันแน่? หรือว่าคิดจะให้คุณหนูไปเป็นหัวหน้าโรงศึกษาอะไรนั่นที่แคว้นหมิ่นจริงๆ จะให้คุณหนูไปสอนวิชาแพทย์ให้พวกเขาหรือ?