อ๋องพิการผู้โปรดปรานชายาแพทย์หยิ่งยโส นิยาย บท 1778

หมอลินมองคนที่ถอยออกไปพวกนั้น ในใจก็กรีดร้องแหลมขึ้นมา...

พวกเจ้ามันโง่!

นี่มันโอกาสหายากขนาดไหน! ได้ติดตามไปรักษาคนป่วยข้างกายพระชายาอ๋องเจวี้ยน ได้ยินว่านางไม่หวงวิชาด้วย แล้วยังเอาจริงเอาจังต่างหาก ดังนั้นติดตามนางไปจะได้เรียนรู้ไม่น้อยเลย!

บางที พอผ่านเรื่องนี้ไป วิชาแพทย์ของเขาก็อาจจะพัฒนาไปอีกขั้นก็ได้!

ถ้ากหากเขาติดตามไปกับพระชายาอ๋องเจวี้ยน ค้นคว้าตำรับยารักษาโรคนี้ได้ เช่นนั้นหลังจากนี้ในโรงหมอที่เมืองหลวง ตัวตนฐานะก็จะไม่ใช่แบบตอนนี้แล้ว!

นี่เป็นโอกาสที่เขาอยากได้แต่ก็ไม่เคยจะได้มาเลยนะ

สองสามปีนี้ พอได้ยินว่าพระชายาอ๋องเจวี้ยนรักษาใครหาย เขาก็รู้สึกคันยุบยิบ อยากจะไปทักทายนาง แต่ก็ทำใจไม่ได้เสียที แล้วยังกลัวว่าฟู่จาวหนิงจะจำเรื่องในอดีตได้แล้วหันมาโกรธเขา

แต่ตอนนี้โอกาสมากองอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

หมอหลินรู้สึกว่า ครั้งนี้ที่มาเมืองเจ้อคือถูกต้องแล้ว

ในการเดินทางนี้ ยังมีคนไม่น้อยที่แอบนินตาอ๋องเจวี้ยน บอกว่าเขาอหังการเกินไป จะลากพวกเขามาเมืองเจ้อให้ได้

แต่หมอหลินกลับรู้สึกซาบซึ้งตัวอ๋องเจวี้ยน ถ้าไม่ใช่อ๋องเจวี้ยน เขาจะมีโอกาสเช่นนี้ได้อย่างไร!

หมอหลินตอนนี้มองคนโง่เหล่านี้ ไม่อยากจะเป็นพวกเดียวกับพวกเขาแล้ว!

ส่วนเรื่องความเสี่ยง...

ตลกเถอะ การเตรียมใจพวกนี้เขาเองก็มีอยู่ อ๋องเจวี้ยนเองยังมาเมืองเจ้อด้วยตนเองเลย!

ไม่เห็นหรือไง? อ๋องเจวี้ยนยังยืนอยู่ข้างพระชายาอ๋องเจวี้ยนเลย มีความเสี่ยงมีอันตราย พวกเขาก็คอยกันให้ที่ด้านหน้านี่ ตัวตนสูงส่งขนาดพวกเขายังไม่กลัวกันเลย แล้วเขาที่เป็นแค่คนเล็กจ้อย มีอะไรต้องกลัวกัน?

พระชายาอ๋องเจวี้ยนที่เข้าร่วมสมาคมหมอใหญ่ได้ จะต้องมียาอยู่แน่นอน

หมอหลินตอนนี้รู้สึกเชื่อมั่นอย่างมากต่อตัวฟู่จาวหนิง

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน